17 Σεπτεμβρίου 2018

Αντιφασιστικές κινητοποιήσεις στην 5η επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα

5 χρόνια πέρασαν ήδη από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από συμμορία της ΧΑ. Την Τρίτη 18/9, θα γίνει η κεντρική αντιφασιστική πορεία, με την στήριξη της οικογένειας και των φίλων του Παύλου, που θα ξεκινήσει από το μνημείο του στο Κερατσίνι και θα κατευθυνθεί για πρώτη φορά προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στον Πειραιά.

Το ΠΑΜΕ καλεί σε ξεχωριστή κινητοποίηση στις 18:30 στην πλατεία Νίκης (Ζαρντέν) στο Κερατσίνι.

Το Σάββατο 15/9 πραγματοποιήθηκε συναυλία στον νέο χώρο των Λιπασμάτων του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας. Στη συναυλία με τίτλο «5 ΧΡΟΝΙΑ #ΣΙΓΑ_ΜΗ_ΦΟΒΗΘΩ», συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Πουλικάκος, τα Μεθυσμένα Ξωτικά και οι Bad Movies, ενώ τα έσοδα θα διατεθούν για την κάλυψη των εξόδων της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Ομόνοια με πορεία στη Βουλή και συναυλία στην πλατεία Συντάγματος, στην οποία συμμετείχαν η ΚΕΕΡΦΑ, σωματεία και οργανώσεις.

Το μήνυμα της οικογένειας Φύσσα 
H οικογένεια και οι φίλοι του Παύλου Φύσσα έδωσαν στη δημοσιότητα το παρακάτω μήνυμα:
Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 5 χρόνια από την ημέρα που ο Παύλος στάθηκε όρθιος και κοίταξε “το Τέρας” στα μάτια, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος και η ελευθερία, είναι έννοιες που δεν συμβαδίζουν. Από τη μέρα αυτή και μέχρι σήμερα στεκόμαστε κι εμείς ακόμα εδώ, ακλόνητοι, απέναντι στους χρυσαυγίτες δολοφόνους του, που προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν ότι είναι ένα δήθεν ¨νόμιμο¨ πολιτικό κόμμα, και όχι μια νεοναζιστική οργάνωση με μόνο στόχο να κατασπαράξει όποιον φαντασιώνεται ως εχθρό της, σε συνεχεία των ιδεολογικών της προγόνων.
Η Χρυσή Αυγή βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο την ημέρα που δολοφόνησε τον Παύλο, ενώ τον Απρίλιο του 2015, δέχθηκε ένα ακόμα μεγάλο πλήγμα: την έναρξη της δίκης της. Καθώς η διαδικασία σε λίγους μήνες φτάνει στις απολογίες και στη συνέχεια μετά την πρόταση της Εισαγγελέως και τις αγορεύσεις, στην έκδοση της απόφασης, η ηγεσία και τα μέλη της συμμορίας καλούνται να απαντήσουν σε δεκάδες στοιχείων που αποδεικνύουν τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης. Ενώ μάλιστα οι χρυσαυγίτες αρχικά δήλωναν Έλληνες εθνικιστές και διαμαρτύρονταν πως η δίωξή τους είναι πολιτική, φτάσαμε πλέον στο ¨και τι έγινε που είμαστε ναζιστές¨, όπως πολλάκις έχει ακουστεί από τους υπερασπιστές τους μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου. Βέβαια, όταν έρχεται η ώρα να δικαιολογήσουν οι ίδιοι τις πράξεις τους και το κίνητρο αυτών, δηλαδή τις ιδέες τους, χαρίζουν ευχάριστα διαλείμματα γέλιου, με την γνωστή πλέον χρυσαυγίτικη υπερηφάνεια τους, που ανυπομονούμε να δούμε και στις απολογίες τους.
Μετά τις διώξεις και την αντιφασιστική έκρηξη που ακολούθησε τον Σεπτέμβρη του 2013, η ΧΑ αναγκάστηκε να εξαφανίσει τα τάγματα εφόδου των οργανωμένων επιθέσεων και των προκλητικών παρελάσεων στις γειτονιές. Έπαψε η τρομοκρατία, που θεωρείται το υπέρτατο μέσο επιβολής και εδαφικοποίησης τους, συμφώνα πάντα και με τα δημόσια λεγόμενα τόσο του ίδιου του αρχηγού όσο και του υπόλοιπου “βουλευτικού” πυρήνα. Έτσι, μην έχοντας πλέον το περιθώριο να δράσουν ανοιχτά, καταφεύγουν στον γνωστό “διπλό λόγο” και στην πολιτική μεταμφίεση. Ο διπλός λόγος είναι η προσπάθεια της ΧΑ να εμφανιστεί “νομιμοφανής” προς τα έξω αλλά και να κλείσει το μάτι στα μέλη της, υπενθυμίζοντας ότι η βία παραμένει ο σκοπός και το μέσο. Όσο για την πολιτική μεταμφίεση, είναι γνωστοί για την πατριδοκαπηλία τους. Πρόσφατα, η ανάγκη τους να αποδείξουν ότι προσφέρουν “λαϊκή συμπαράσταση”, τους τοποθέτησε μέχρι και στα μέρη που πέρασε η φονική πυρκαγιά, παριστάνοντας τους “πυροσβέστες” ή τους φιλάνθρωπους, σε φωτογραφίες και βίντεο δικής τους επιμέλειας. Τα “αρχέγονα” ένστικτά των υποστηρικτών της βέβαια την πρόδωσαν, αφού η συνήθεια του πλιάτσικου είναι στη φύση του φασίστα. Νωρίτερα τους είδαμε να προσπαθούν να ξαναβγούν από το καβούκι τους σαν αγανακτισμένοι πατριώτες, διοργανώνοντας συγκεντρώσεις για το μακεδονικό, ένα ζήτημα που αναδείχθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να ενισχύσει την ακροδεξιά-εθνικιστική ρητορική, μέσα σε ένα τεχνητό κλίμα υστερίας, με σενάρια περί εδαφικών παραχωρήσεων και επικείμενου πολέμου με γειτονικές χώρες. Ένα ιδανικό κλίμα για αυτούς, που στήθηκε με την ανοιχτή στήριξη και συνδρομή μεγάλου μέρους της εκκλησίας, όσων επέλεξαν να διαδηλώσουν πλάι στους ναζί, αλλά και από τη συντριπτική πλειοψηφία των Μ.Μ.Ε. Αυτό τελικά αποδείχθηκε πως ήταν μια ιδανική πρόφαση για να ξαναβγούν στο δρόμο οι φασίστες και να επιτεθούν με πογκρόμ στη Θεσσαλονίκη και αλλού, σε μετανάστες, χώρους αλληλεγγύης και γενικά σε όποιον θεωρούσαν “ανθέλληνα” εχθρό τους, πάντα με τη στήριξη της αστυνομίας που παράλληλα συλλάμβανε αντιφασιστές.
Παράλληλα νέες φασιστικές ομάδες, που προσπαθούν να αντικαταστήσουν τα τάγματα εφόδου της ΧΑ, έκαναν την εμφάνισή τους, με επιθέσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Το κράτος και οι κυβερνήσεις αφού επί δεκαετίες εξέθρεψαν την ΧΑ, τώρα της επιτρέπουν να λειτουργεί απροκάλυπτα ως μήτρα όλων αυτών των ακροδεξιών ομάδων, πράγμα που φαίνεται να βολεύει έκτος από τους φασίστες και την αστυνομία. Παρόλο αυτά, έρχονται συνεχώς αντιμέτωποι με τις οργανωμένες αντιφασιστικές δυνάμεις στις γειτονιές, που δεν τους επιτρέπουν να διεκδικούν δημόσιο χώρο και λόγο. Η αποφασιστική απάντηση που δίνεται σε κάθε γειτονιά απέναντι στη φασιστική βία, απωθεί τους φασίστες, όπως και στο παρελθόν η ίδια απάντηση απελευθέρωσε περιοχές όπως ο Άγιος Παντελεήμονας, που οι ναζί θεωρούσαν έδρα τους, τρομοκρατώντας ντόπιους και μετανάστες, με επιβολή στηριγμένη στη βία αλλά και στη σιωπή και ανοχή απέναντί τους.
Κάτι αντίστοιχο με αυτό πάλευαν και παλεύουν να κάνουν στον Πειραιά. Τα περισσότερα γραφεία ανά την επικράτεια είναι κλειστά, χάρη στη δράση των αντιφασιστών αλλά και γιατί υπό το βάρος των αποκαλύψεων που γίνεται από το δικαστήριο, συγκλονίζονται και οι τελευταίοι απαθείς, με αποτέλεσμα οι νεοναζί να μην είναι πουθενά ευπρόσδεκτοι. Ο Πειραιάς όμως αποτελεί για αυτούς το τελευταίο τους προπύργιο, αφού είναι μια τοπική που στεγάζει τον διαλυμένο πυρήνα της Νίκαιας, που δολοφόνησε τον Παύλο εκείνο το βραδύ, αλλά και των γύρω περιοχών που στερούνται γραφείων. Όλοι αυτοί μαζί με άλλους γνωστούς στον Πειραιά, στον Κορυδαλλό και στις γύρω γειτονιές θρασύδειλους ναζί, έχουν την εντολή, απευθείας από την ηγεσία, να κρατήσουν όσο μπορούν έντονη παρουσία στους δρόμους, σαν απόδειξη ότι είναι δήθεν πολλοί και αποφασισμένοι. Η νομιμοποίηση που τους παρέχουν τα ορμητήρια - γραφεία τους στο κέντρο του Πειραιά, δίπλα φυσικά στο αστυνομικό τμήμα, είναι κάτι που πρέπει να σταματήσει. Στον Πειραιά τόλμησαν να κάνουν την εμφάνιση τους, άλλες φόρες δηλώνοντας ανοιχτά την ιδιότητα τους σε επιθέσεις και άλλες επιχειρώντας μάταια να μη χρεωθεί τη βία η οργάνωση. Πρόσφατο παράδειγμα η επίθεση στον Ε.Κ.Χ. Φαβέλα, έναν χώρο που εκ φύσεως από την πρώτη στιγμή τοποθετήθηκε αντιφασιστικά στον Πειραιά, όπου χτυπήθηκαν σφοδρά 6 άτομα, ανάμεσα τους και μέλος της πολιτικής αγωγής που μας εκπροσωπεί στη δική της Χ.Α. Επίσης στη Σαλαμίνα επιτεθήκαν κατά τη διάρκεια εκδήλωσης και στο Πέραμα σε αντιφασιστική δράση στη γειτονιά.
Πλησιάζοντας πάλι ο Σεπτέμβρης, είναι για εμάς μια ευκαιρία να τους υπενθυμίσουμε την αυτονόητη θέση μας: Oτι θα παλέψουμε ως το τέλος για να μην παραδοθεί η γειτονιά του Παύλου στους δολοφόνους του. Δεν θα τους επιτρέψουμε να αλωνίζουν στις γειτονιές που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, ποτίζοντας την ψύχη τους με τυφλό μίσος. Η καταδίκη των νεοναζί στον δρόμο πρέπει να υποδεχθεί την τυπική καταδίκη από τη δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι βαριά και συνολική. Επίσης αυτονόητο για μας είναι ότι σε κάθε περίπτωση οι αγώνες δίνονται στον τόπο και στον χρόνο που διαμόρφωσαν οι ιστορικές συγκυρίες και όχι σε τόπο και σε χρόνο που καθένας ή κάποιοι μεμονωμένα κρίνουν προς το πολιτικό συμφέρον τους. Ομοίως είναι τουλάχιστον αφελές να πει κανείς ότι το “κεντρικοπολιτικό” κρίνεται με βάση τη χωρική έννοια του όρου, και όχι από τα γεγονότα που σηματοδοτούν τις πολιτικές πράξεις. Το γεγονός που αποκλειστικά νοηματοδότησε την 18/9 είναι η δολοφονία του Παύλου στο Κερατσίνι. Τα υπόλοιπα γεγονότα έρχονται να αποδείξουν ότι ο Πειραιάς συνεχίζει να αποτελεί το κέντρο των εξελίξεων και ότι εκεί πρέπει να τελειώσουμε με τους φασίστες. Η κοινωνία του Πειραιά, του Κερατσινίου, της Νίκαιας, του Κορυδαλλού, του Περάματος λειτούργησε και λειτούργει σαν δοκιμαστικός σωλήνας για το πείραμα του μοντέρνου εκφασισμού από τους νεοναζί και τους υποστηρικτές τους, που πλέον εστίασαν όλες τους τις δυνάμεις για να κρατηθούν τόσο στον δρόμο όσο και εκλογικά.
Για όλα τα παραπάνω, καλούμε όποιον νιώθει την ευθύνη να σταθεί μαζί μας και απέναντι τους στις φετινές εκδηλώσεις μνήμης και αγώνα στο Κερατσίνι. Στις 15/9 και όπως κάθε χρόνο, διοργανώνουμε στον νέο χώρο των Λιπασμάτων του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, μεγάλη συναυλία με τίτλο 5 ΧΡΟΝΙΑ #ΣΙΓΑ_ΜΗ_ΦΟΒΗΘΩ όπου συμμετέχουν καλλιτέχνες από όλο το μουσικό φάσμα παίρνοντας θέση με τη μουσική τους, και στις 18/9 στηρίζουμε την κεντρική αντιφασιστική πορεία που ξεκινάει από το μνημείο του Παύλου στο Κερατσίνι, με κατεύθυνση φέτος προς τα γραφεία των δολοφόνων στον Πειραιά. Τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν για την κάλυψη των εξόδων της πολιτικής αγωγής στη δική της Χ.Α.
Τέλος, να επισημάνουμε ότι με κανένα τρόπο δεν συνδεόμαστε με την ΚΕΕΡΦΑ και τις εκδηλώσεις της, και ειδικότερα τη συναυλία και το συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 15/9, παρότι αυτή επιχειρεί για ακόμα μία χρονιά να παραπλανήσει ως προς τη δήθεν συμμετοχή μας στις δράσεις της, τόσο τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν, όσο και το αντιφασιστικό κίνημα και τον κόσμο που θέλει να μας στηρίξει.
___________________________________________________________

Σαν ελάχιστο φόρο τιμής στον Παύλο, αναδημοσιεύουμε παρακάτω βίντεο που παρουσίασε η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Παύλου, σε μουσική εκδήλωση στο ανοιχτό θεατράκι των εργατικών:




Η δικαίωση του Παύλου θα έρθει μόνο με την τιμωρία των ενόχων, με την πολιτική απομόνωση της ΧΑ και την απόκρουση των πρακτικών της, καθώς και με την συντριπτική ήττα των απόψεων και των ιδεών του φασισμού στην Ελληνική κοινωνία. 

28 Ιουνίου 2018

Ανάλυση: Το φιάσκο της συμφωνίας για το χρέος σηματοδοτεί το τέλος των αυταπατών

Η πολυδιαφημισθείσα ελάφρυνση του χρέους, που τάχα θα οδηγούσε στην έξοδο από την κρίση, θα καθιστούσε το χρέος βιώσιμο, και ως εκ τούτου θα επέτρεπε ξανά τον εύκολο δανεισμό από τις αγορές και θα οδηγούσε σε ανάπτυξη, κατέληξε σε φιάσκο:


Η συμφωνία για το χρέος είναι χειρότερη από όλες τις εναλλακτικές που κουβεντιάζονταν τόσα χρόνια, και προβλέπει την μέχρι δεκάρας αποπληρωμή του χρέους από τη χώρα, με αφόρητο βάρος για το λαό και μηδενική επιβάρυνση για τους δανειστές, καθώς και τον ασφυκτικό έλεγχο της συνέχειας των μνημονίων για τα επόμενα 42 χρόνια.

Δείτε ολόκληρη τη συμφωνία εδώ. Οι τίτλοι και οι επεξηγηματικές αναφορές είναι δικές μας.



Η συμφωνία για το χρέος


Ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, αναιμική ανάπτυξη, λιτότητα και ανεργία μέχρι το 2060

Από τα 4 σενάρια που εξετάστηκαν στα Eurogroup του 2017 (δείτε τα αναλυτικά εδώ), η συμφωνία του 2018 επιλέγει παραλλαγή του χειρότερου (Γερμανικού) σεναρίου, που προβλέπει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022 (που έχουν ήδη ψηφιστεί με το τελευταίο μεσοπρόθεσμο), και 2,2% από το 2023 μέχρι το 2060! Το «πρωτογενή πλεονάσματα ίσα ή λίγο μεγαλύτερα από 2%» της απόφασης του 2017 γίνεται πλέον 2,2%. 

Δείτε παρακάτω τη σύγκριση των σεναρίων που συζητήθηκαν στο Eurogroup του 2017, και την κατάληξη του 2018 (με κίτρινο):


  • Μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα σημαίνουν πρακτικά ότι το κόστος της όποιας «αναδιάρθρωσης» το επωμίζεται αποκλειστικά σχεδόν η Ελλάδα μέσω της λιτότητας και της υπερφορολόγησης που δημιουργούν τα πλεονάσματα, με διαρκή μνημόνια δηλαδή διάρκειας 42 ετών, χωρίς κόστος για τους δανειστές. Μικρότερα πλεονάσματα, όπως το 1,5% που υποστήριζε το ΔΝΤ, θα οδηγούσαν σε ανάγκη κάποιας μεγαλύτερης αναδιάρθρωσης. Η δημιουργία υπέρογκων πλεονασμάτων σε βάρος του λαού τα τελευταία χρόνια, και αποδοχή μεγάλων «ματωμένων» πλεονασμάτων από την Ελληνική κυβέρνηση για τα επόμενα 42 χρόνια, οδήγησε και στη μη ελάφρυνση του χρέους. 
  • Στο κείμενο του Eurogroup δεν υπάρχει εκτίμηση για τους ρυθμούς ανάπτυξης, που ωστόσο είναι απαραίτητα στοιχεία για την εκτίμηση της βιωσιμότητας του χρέους. Πάντως, σύμφωνα με το Γερμανικό σενάριο που τελικά επιλέχτηκε, οι ρυθμοί ανάπτυξης που «υπολογίζουν» (ψεύτικα υπεραισιόδοξοι, για να εμφανιστεί το χρέος βιώσιμο) είναι 1,3%. Έτσι όπως αποδείξαμε και σε προηγούμενο κείμενό μας, το ΑΕΠ θα ξαναφτάσει μόλις το 2042 στο ύψος που είχε το 2008, μια ολόκληρη γενιά μετά! Η εξαθλίωση της χώρας και του λαού της, και η κατάταξή της στις φτωχότερες της Ευρώπης είναι εγγυημένη, αν εμείς δεν ανατρέψουμε το πλαίσιο αυτής της πολιτικής. Δείτε παρακάτω επικαιροποιημένους τους υπολογισμούς αυτούς σύμφωνα με την τελική απόφαση.
Κλικ στην εικόνα για να ανοίξει το φύλλο εργασίας
  • Είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα εφικτά λόγω της ανάπτυξης, όπως προπαγανδίζουν διάφοροι απολογητές αυτής της πολιτικής; Ο λόγος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ως προς το ΑΕΠ, είναι 50 / 180 δις, δηλαδή 27,8%. Έτσι μια ανάπτυξη 1,3%, ακόμα και αν τη θεωρήσουμε εφικτή, οδηγεί σε μια μέση αύξηση εσόδων 1,3% x 27,8 = 0,36% του ΑΕΠ. Το υπόλοιπο 1,84% που χρειάζεται για να φτάσουμε το απαιτούμενο πλεόνασμα 2,2% θα προέλθει από νέα μέτρα. 1,84% του ΑΕΠ νέα μέτρα κάθε χρονιά! Έτσι, για να έχουμε μια αίσθηση του μεγέθους, 1% θα αποφέρει το κόψιμο των συντάξεων του 4ου μνημονίου, και άλλο 1% η μείωση του αφορολόγητου. Η Ελλάδα δεσμεύεται να παίρνει κάθε χρόνο μέτρα ίδιας βαρύτητας και με τα 2 παραπάνω μαζί, μέτρα πάνω στα προηγούμενα μέτρα, κάθε χρόνο μέχρι το 2060, και τα πρώτα 5 χρόνια σχεδόν διπλάσια! 
  • Τέτοια λιτότητα όμως, οδηγεί μαθηματικά στην ύφεση, μετατρέποντας την ετήσια ανάπτυξη του 1,3% σε ανέκδοτο. Όταν στύβεις τους ανθρώπους και την οικονομία, όταν εξαφανίζεις τον προϋπολογισμό δημόσιων επενδύσεων, όταν έχεις χάσει με το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας όλα τα «φιλέτα» και τα σχετικά έσοδα, ούτε κι αυτή η ανάπτυξη δεν θα έρθει. Κανείς δεν πιστεύει ότι τα νούμερα αυτά είναι εφικτά, όπως κανείς δεν πίστευε το 2010 ότι με το 1ο μνημόνιο το χρέος ήταν βιώσιμο. Όλοι ενθυμούμαστε τις σχετικές διαβεβαιώσεις όχι μόνο της τότε πολιτικής ηγεσίας αλλά και δημοσιογράφων της διαπλοκής, που όπως ομολόγησαν αργότερα (πχ. Πρετεντέρης & Σπυράκη), ήξεραν, αλλά έλεγαν άλλα. 
  • Αλλά ακόμα και μια ανάπτυξη 1,3% δεν μειώνει την ανεργία. Δεν ενδιαφέρει βεβαίως το Eurogroup η ανεργία, αφού εκπροσωπούν δανειστές και όχι «εταίρους», αυτό το γνωρίζουν πλέον όλοι. Αντί άλλου επιχειρήματος, αναφέρουμε τη μελέτη του καθηγητή Θ. Μαριόλη (δείτε εδώ εκλαϊκευτική της εκδοχή), από τις μόνες σοβαρές για το ζήτημα, που αναφέρει ότι «για να αρχίσει να μειώνεται η ανεργία, απαιτούνται ετήσιοι ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ της τάξης του 2-2,5%, ενώ για να συμπιεστεί η ανεργία στο 10%, εντός περιόδου 5 ετών, απαιτούνται ρυθμοί ανάπτυξης της τάξης του 5,4% και δημιουργία 181.000 θέσεων εργασίας ανά έτος». Η αναιμική μείωση της ανεργίας του εμφανίζουν οι στατιστικές, δεν είναι πραγματική: Οφείλεται κυρίως στη μετανάστευση (brain drain) των νέων επιστημόνων (και όχι μόνον), στην αλλαγή του ορισμού της (από τη ΕΕ) που θεωρεί μη άνεργο κάποιον που έχει εργαστεί έστω και μία ώρα τον τελευταίο μήνα που έτσι αποκρύπτει ότι μεγάλο ποσοστό της απασχόλησης είναι μερική, προσωρινή και χαμηλόμισθη, καθώς και σε συγκυριακούς λόγους όπως η αύξηση του τουρισμού.

Η «ελάφρυνση» που δεν ήρθε ποτέ 

  • Το κούρεμα, έστω και ελάχιστου μέρους του χρέους, είχε ήδη ρητά αποκλειστεί από το 3ο μνημόνιο που υπέγραψαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το 2015, σε συμφωνία με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων: «Οι Ελληνικές αρχές επαναβεβαιώνουν την ανεπιφύλακτη δέσμευσή τους να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως»
  • Η «ελάφρυνση» με την τελική συμφωνία περιορίζεται στα εξής: 
  • «Τη χρήση των κερδών από το πρόγραμμα SMP του 2014 από τον ξεχωριστό λογαριασμό του ESM και την αποκατάσταση της μεταφοράς των κερδών από το πρόγραμμα SMP και τη συμφωνία ANFA στην Ελλάδα (από το δημοσιονομικό έτος 2017)». Δηλαδή, θα επιστραφούν τα κέρδη από την αγορά Ελληνικών ομολόγων σε τιμή πολύ χαμηλότερη από την ονομαστική τους, και τα οποία η Ελλάδα πλήρωσε όταν έληξαν στην ονομαστική τους αξία! Κάτι που είχε συμφωνηθεί να γίνει ήδη στις 21/2/2012 για τα κέρδη από παλαιότερα ομόλογα, και από τα οποία η Ελλάδα πήρε μόνο την πρώτη δόση (οι άλλες δεν δόθηκαν, παρά τη συμφωνία, εξ' ου και η έκφραση "αποκατάσταση της μεταφοράς")! Το μόνο που προστίθεται τώρα είναι η επιστροφή των κερδών από το πρόγραμμα του 2014, ούτε καν η επιστροφή όλων των κερδών. Και που ακόμα κι αυτό θα γίνει με 8 δόσεις, «σε εξαμηνιαία βάση το Δεκέμβριο και τον Ιούνιο, ξεκινώντας από το 2018 ως τον Ioύνιο του 2022», ενώ «θα χρησιμοποιηθούν για τη μείωση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών ή για τη χρηματοδότηση άλλων συμφωνημένων επενδύσεων», θα πέσουν στην τρύπα του χρέους με άλλα λόγια, και συμφωνημένες "επενδύσεις". Αυτά που κέρδισαν κερδοσκοπώντας πάνω στην Ελληνική κρίση (αλλά όχι και όλα), θα εξακολουθούν να τα ελέγχουν αφού τα επιστρέψουν.
  • «Την κατάργηση από το 2018 της αύξησης του επιτοκιακού περιθωρίου (step-up interest rate margin) που σχετίζεται με την δόση για την επαναγορά του χρέους του δεύτερου ελληνικού προγράμματος». Κατάργηση της αύξησης μόνο του επιτοκίου, που σχετίζεται με την ανταλλαγή του ιδιωτικού χρέους της Ελλάδας το 2012 με δημόσιο. Αλλά όχι και δέσμευση για σταθερό επιτόκιο 1% (από κυμαινόμενο) μέχρι τη λήξη κάποιων δανείων, όπως κουβεντιαζόταν μέχρι τώρα. 
  • Αλλά και τα 2 παραπάνω «υπόκεινται στην συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις για εφαρμογή πολιτικών και την εποπτεία». Δηλαδή ακόμα κι αυτά, θα ισχύσουν μόνο αν επιτυγχάνονται τα ληστρικά πλεονάσματα και υλοποιούνται τα πρόσθετα μέτρα του διαρκούς μνημονίου. Συνεχή μέτρα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων, συνεχής επιτήρηση, συνεχή μνημόνια σαν προϋπόθεση επίτευξής τους. Το είδαμε το έργο ήδη με το μεσοπρόθεσμο, που προσπαθεί με απεχθή μέτρα να εξασφαλίσει το συμφωνημένο πλεόνασμα 3,5%. 
  • «Μια επιπλέον αναβολή της καταβολής τόκων και αποσβέσεων στον EFSF κατά 10 χρόνια και μια επιμήκυνση της μέγιστης σταθμισμένης μέσης ωρίμανσης (WAM) κατά 10 χρόνια, χωρίς να παραβιαστεί η εγκεκριμένη ποσότητα του προγράμματος». Αναβολές και επιμηκύνσεις δανείων (περίπου 100 δις από τα 317 του χρέους) μέχρι το 2080, που αυξάνουν τους τόκους, που υπονομεύουν τις προοπτικές των επόμενων γενιών, ενώ το χρέος θα είναι η δικαιολογία για «μονόδρομους» αντιλαϊκών πολιτικών άγριου φιλελευθερισμού για 62 χρόνια από σήμερα
  • Κανένα κράτος - μέλος δεν επιβαρύνεται, αφού αναβολές και επιμηκύνσεις αφορούν μόνο στα δάνεια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), που ήταν 40,69% του συνολικού χρέους την 31/3/2016. Σύμφωνα με τη διατύπωση του Eurogroup του 2017, «όπως συμφωνήθηκε τον Μάιο του 2016 αυτά τα μέτρα δεν πρόκειται να επιβαρύνουν τα υπόλοιπα κράτη-μέλη»
  • «Το Eurogroup θα αξιολογήσει στο τέλος της περιόδου χάριτος για τα δάνεια του EFSF το 2032, κατά πόσον χρειάζονται επιπρόσθετα μέτρα για το χρέος». Εδώ απλώς θα παραθέσουμε την απόφαση του 2017 που έλεγε: «Αυτός ο μηχανισμός θα εξειδικευθεί στα πλαίσια των μακροπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος του ESM». Δηλαδή ο μηχανισμός που θα εξειδικευόταν μετά το τέλος του προγράμματος (τον Αύγουστο του 2018), θα «αξιολογηθεί» πλέον το 2032! 
  • Τέλος, ως μακροπρόθεσμη προοπτική, «το Eurogroup υπενθύμισε τη συμφωνία του Μαΐου του 2016 για έναν έκτακτο μηχανισμό για το χρέος που θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί σε περίπτωση ενός αναπάντεχα πιο δυσμενούς σεναρίου. Αν ενεργοποιηθεί από το Eurogroup, μπορεί να σημαίνει την εφαρμογή μέτρων όπως επιπλέον αναδιάταξη του χρέους και επιβολή ανώτατου ορίου στους τόκους των δανείων του EFSF και αναβολή της πληρωμής τους στον βαθμό που χρειάζεται για να επιτευχθούν τα σημεία αναφοράς για τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες που αναφέρονται παραπάνω». Αν δηλαδή κάτι δεν πάει καλά, που όπως εξηγήσαμε παραπάνω μάλλον είναι αδύνατον να πάει καλά, ξανά αναδιάταξη, αναβολή και νέα μέτρα, αν συμφωνήσουν και τότε. 

Καμιά ρήτρα ανάπτυξης


Από τη Γαλλική πρόταση του 2017 σχετικά με τη ρήτρα ανάπτυξης, δεν έμεινε τίποτα:

  • Ο μηχανισμός που θα αξιολογούσε τις επιπτώσεις αποκλίσεων της πραγματικής ανάπτυξης από τις προβλέψεις («ρήτρα ανάπτυξης»), και που θα συμφωνούνταν μετά την επιτυχή λήξη (αξιολόγηση) του προγράμματος (δηλαδή τώρα), δεν υπάρχει πια. 
  • Τίποτα σχετικό και με τις υποσχέσεις του 2017 για στήριξη της προσπάθειας για τη δημιουργία μίας Εθνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. 
Η βιωσιμότητα του χρέους 
  • Το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ χειροτέρευσε με τα μνημόνια 8 χρόνων: Από 126% του ΑΕΠ το 2009, είναι σήμερα 180%. Η αποτυχία είναι τρανταχτή. Αν βεβαίως δεχτεί κανείς ότι ήταν η μείωση του χρέους ο στόχος. Γιατί όπως κυνικά ομολογούν σε στιγμές ειλικρίνειας, ο στόχος ήταν τα μέτρα, όχι το χρέος. Μαζί με τη διάσωση και των Γερμανικών & Γαλλικών τραπεζών θα προσθέταμε εμείς, τη διασφάλιση της αποπληρωμής του χρέους στους πιστωτές, τη σχεδιασμένη υποτίμηση της εργασίας υπέρ της κερδοφορίας του κεφαλαίου, τη θεσμική κατοχύρωση της κατάργησης των λαϊκών κατακτήσεων του προηγούμενου αιώνα, και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. 
  • Γι’ αυτό και άλλαξαν τον ορισμό της βιωσιμότητας του χρέους: Χρέος 130% του ΑΕΠ εθεωρείτο μη βιώσιμο το 2010. Αλλά από το 2016, το Eurogroup έθεσε νέο ορισμό βιωσιμότητας του χρέους: Τόκοι και χρεολύσια να μην ξεπερνούν το 15% του ΑΕΠ ετησίως ως το 2030 (δηλ. σήμερα 27 δις) και 20% του ΑΕΠ στη συνέχεια. «Ορισμός» που διαφέρει ανάλογα με το έτος(!), κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του Ελληνικού χρέους, που οφείλει να φαίνεται βιώσιμο στα χαρτιά. Ο ίδιος ορισμός επανεπιβεβαιώθηκε και με τη συμφωνία. Για να βγάλουν έτσι το χρέος «βιώσιμο» ώστε να μη χρειαστεί ελάφρυνση.
  • Ωστόσο, αν ο νέος ορισμός βολεύει την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ, δεν ξεγελά κανέναν, ούτε και τις αγορές, που ζητούν ασφαλείς κερδοσκοπικές δουλειές. Ήταν γνωστό ότι μόνο μια γενναία εμπροσθοβαρής αναδιάρθρωση που θα διασφάλιζε τη βιωσιμότητα του χρέους, και όχι επιμηκύνσεις υπό αίρεση, με δόσεις και προϋποθέσεις, θα τους ικανοποιούσε. Έτσι το μέλλον της εξόδου στις αγορές προμηνύεται δυσοίωνο. Και ακριβό

Η «μεταμνημονιακή» εποπτεία: Αιώνιο μνημόνιο 

"Καθαρή Είσοδος" - του Γιάννη Ιωάννου

  • «To Εurogroup καλωσορίζει την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ενεργοποιήσει την διαδικασία Ενισχυμένης Εποπτείας τις ερχόμενες εβδομάδες και την στήριξη της προσέγγισης αυτής από τις ελληνικές αρχές. Οι τριμηνιαίες εκθέσεις υπό την Ενισχυμένη Εποπτεία θα επιτρέψουν την πιο στενή παρακολούθηση της οικονομικής, δημοσιονομικής και χρηματοοικονομικής κατάστασης και των μεταμνημονιακών δεσμεύσεων και θα χρησιμεύσουν ως μια βάση για το Eurogroup για να συμφωνήσει στην επιστροφή των κερδών από το πρόγραμμα SMP και τη συμφωνία ANFA και την κατάργηση της αύξησης του επιτοκιακού περιθωρίου». 3μηνιαίες εκθέσεις, πιο συχνές από τις αξιολογήσεις των «επίσημων» μνημονίων, και η επιστροφή κερδών ως ένα από τα εργαλεία εκβιασμού. Η «καθαρή έξοδος», χωρίς άλλα σχόλια. 
  • Το ΔΝΤ, αν και δε συμμετέχει με χρηματοδότηση, «επιβεβαίωσε τη συνεχή εμπλοκή του στην Ελλάδα στην μεταμνημονιακή εποπτεία μαζί με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς». Για να έχει λόγο και ο Τράμπ, που έχει σχέδια κι αυτός για την Ευρώπη. Και μέχρι η Ε.Ε. να αποκτήσει μόνη της την "τεχνογνωσία" στραγγαλισμού των λαών, όπως ονειρεύεται
  • Αλλά το ΔΝΤ, που "εξακολουθεί να διατηρεί επιφυλάξεις για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του χρέους" σύμφωνα με τη Λαγκάρντ,  εγκατέλειψε την απαίτησή του για βαθύτερη αναδιάρθρωση, και πλέον επικεντρώνεται στην επιτήρηση και στα μέτρα που αυτή θα φέρει. Η λογική του είναι απλή, και εκφράστηκε σε σχετικό άρθρο των Πολ Τόμσεν και ο Mωρίς Όμπστφελντ από το ΔΝΤ: «Για να είμαστε πιο ευθείς, αν η Ελλάδα συμφωνεί με τους Ευρωπαίους εταίρους της για φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους, μην κατακρίνετε το ΔΝΤ ότι αυτό επιμένει για λιτότητα, όταν ζητάμε να δούμε τα μέτρα που απαιτούνται για να κάνουν τέτοιους στόχους αξιόπιστους». Αναμένουμε την έκθεση βιωσιμότητας του ταμείου στο τέλος Ιουλίου, που από ότι ακούγεται, θα διασκεδάσει τις επιφυλάξεις του, μέσω της διατύπωσης της συμφωνίας για έκτακτο μηχανισμό σε περίπτωση έκτακτων καταστάσεων, μηχανισμός που θα μπορούσε τότε να ενεργοποιηθεί, που θα αφορά και πάλι επιμηκύνσεις μόνο στα δάνεια του EFSF, και που οι όροι και προϋποθέσεις του (μνημονιακού τύπου) θα συμφωνηθούν.

Η χρηματοδότηση 

  • Το υπόλοιπο από το συμφωνημένο 3ο δάνειο του ESM των 86 δις, που δεν έχει δοθεί στην Ελλάδα, είναι 40 δις Ευρώ. Από αυτά δίνονται μόνο 15 δις, τα 5,4 δις για πληρωμή δόσεων δανείων που λήγουν, και άλλα 9,6 δις ως «μαξιλαράκι» εγγύησης για έξοδο στις αγορές. Το μαξιλάρι, γεμίζει επίσης με την υποχρεωτική εκχώρηση των διαθεσίμων των οργανισμών του δημοσίου και με δανεισμό από τις αγορές (με μεγάλα επιτόκια). Και βέβαια, για το μαξιλαράκι πληρώνουμε ήδη τόκους, αφού δανειστήκαμε πριν χρειαστούμε τα χρήματα.
  • Καμιά πρόωρη εξόφληση, όπως συζητιόταν μέχρι τώρα, των ακριβών δανείων του ΔΝΤ (με 3,5% επιτόκιο) με τα υπόλοιπα 40 δις του ESM (που έχουν 1% επιτόκιο). Η πρόωρη εξόφληση του ΔΝΤ «επιτρέπεται» στην Ελλάδα, αλλά με δικά της λεφτά! 

Δεν ξεχνούν τους δικούς τους 

  • Στο τέλος της απόφασης, υπάρχει μια προκλητική παράγραφος που καταγγέλλει τις «συνεχιζόμενες νομικές διαδικασίες ενάντια στα μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ» και «ενάντια στον πρώην πρόεδρο και σε υψηλόβαθμα στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, κυρίως όσον αφορά την εικαζόμενη παραποίηση δημοσιονομικών στοιχείων»! Οι γραφειοκράτες της Ευρωζώνης δεν ξεχνούν το υπηρετικό τους προσωπικό, και δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα σχετικά με την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, που φαίνεται υπάρχει μόνον όταν τους συμφέρει.


Οι τελευταίες αυταπάτες κατέρευσαν


  • Ολόκληρο το αφήγημα της κυβέρνησης και του υπόλοιπου συστημικού μπλοκ, καταρρέει με πάταγο.
  • Μας υποσχέθηκαν το 2010 ότι μετά το πρώτο σοκ θα είχαμε ταχεία ανάπτυξη. Και αυτό που έγινε είναι η καταστροφή της χώρας, ενώ δόθηκε χρόνος στις Γερμανικές, Γαλλικές και άλλες τράπεζες να ξεφορτωθούν τα Ελληνικά ομόλογα - σκουπίδια.
  • Μας υποσχέθηκαν κούρεμα το 2014, και κούρεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία και τις Ελληνικές τράπεζες. Τα πρώτα δεν ορθοπόδησαν ποτέ, έτσι οι κουρεύτηκαν συντάξεις (και έπεται συνέχεια).
  • Μας υποσχέθηκαν κούρεμα του μεγαλύτερου μέρους του χρέους το 2015, και έφεραν 2 ακόμα μνημόνια και μεγαλύτερο χρέος.
  • Μας υποσχέθηκαν βιωσιμότητα του χρέους με αναδιάρθρωση το 2017, και εισέπραξαν δεσμεύσεις δικές μας για πλεονάσματα (και ως εκ τούτου νέα μνημονιακού τύπου μέτρα) αλλά όχι ελάφρυνση από τη μεριά τους.
  • Η προοπτική της χώρας στα πλαίσια της πολιτικής που υποστήριξε σύσσωμο το συστημικό μπλοκ είναι πλέον φανερή: Απόλυτη εξάρτηση από ιδιοτελείς Ευρω-διεθνείς μηχανισμούς και πολυεθνικές, πλήρης κατάργηση της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας (ό,τι από αυτά έχουν απομείνει), επιτροπία και μνημόνια μέχρι το 2060, μετατροπή της χώρας σε αποικία φτηνού εργατικού δυναμικού, περαιτέρω υποτίμηση της εργασίας, εξαθλίωση εργαζομένων και ανέργων, εξαφάνιση μικρομεσαίων σε όφελος των πολυεθνικών, μετανάστευση της νεολαίας στο εξωτερικό (και γήρανση της χώρας), ξεπούλημα όσο - όσο της δημόσιας περιουσίας, εκποίηση πρώτης κατοικίας δανειοληπτών και μετατροπή τους σε ενοικιαστές, έλεγχος και της ιδιωτικής οικονομίας από τα funds μέσω των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων.
  • Είναι πια φανερό ότι η μνημονιακή επταετία θα κρατήσει μέχρι το 2060 το λιγότερο. Η πορεία αυτή μοιάζει αναπόφευκτη, αν δεν αλλάξει το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναζητείται η λύση. Μετά την άρση κάθε αυταπάτης, είτε ότι:
    • μπορεί «εύκολα» να ανατραπεί αυτή η πολιτική, με κόλπα, επικοινωνιακές τακτικές, προπαγάνδα και ανάθεση του καθήκοντος αυτού στους οποιουσδήποτε, είτε ότι 
    • αυτή η πολιτική μπορεί να οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση έστω με κόστος, 
ήρθε πλέον η ώρα:
    • Να αποκαλύψουμε το μέλλον που μας επιφυλάσσουν αυτές οι πολιτικές, σε όσους ακόμα δε θέλουν ή δεν μπορούν να το δουν.
    • Να οικοδομήσουμε όρους για την οικοδόμηση αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης σε όφελος του λαού και του τόπου, με αλλαγή συνειδήσεων και των πραγματικών συσχετισμών, με μαζικούς αγώνες αλλά και σοβαρή (όχι επιφανειακή & συνθηματολογική) συζήτηση των πραγματικών προβλημάτων οικοδόμησης της εναλλακτικής λύσης σε όλα τα επίπεδα.
    • Να αναλάβουμε, ο καθένας από μας, το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί, σ’ αυτήν την πορεία.
    • Η πολιτική αυτή δεν πρόκειται να οδηγήσει σε σοβαρή ανάκαμψη τις επόμενες δεκαετίες, παρά τις όποιες εναλλαγές στην κυβερνητική διαχείριση. Υπό την έννοια αυτή, χρόνος για ανατροπή αυτής της πολιτικής ακόμα υπάρχει. Ωστόσο είναι ταυτόχρονα αλήθεια ότι κάθε (μετα)μνημονιακή μέρα που περνάει δυσκολεύει τη διέξοδο, αφού η χώρα δένεται ακόμα πιο σφιχτά στα δεσμά της υποτέλειας και της εξαθλίωσης, αλλά και όσο ο λαός συμβιβάζεται ακόμα με την ιδέα ότι όλα αυτά είναι μονόδρομος. Η απόλυτη δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά ολόκληρου του πολιτικού συστήματος, δυσαρμονία που δεν πρόκειται να λυθεί εύκολα, είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια πολιτική ανατροπής. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της δράσης του καθένα κρίνονται σε τελευταία ανάλυση στην πολιτικήΗ έκβαση λοιπόν της μάχης θα κριθεί στην πολιτική δυνατότητα των αντισυστημικών δυνάμεων να οικοδομήσουν μια ιστορικά επαρκή και αξιόπιστη εναλλακτική σε όλα τα επίπεδα, να κερδίσουν το νου και τις καρδιές των εργαζομένων και των ανέργων, να τους οδηγήσουν σε ενωτικές και συντεταγμένες μάχες που θα αφήνουν μόνιμες καταχτήσεις (και όχι μόνο επικοινωνιακού τύπου) στην ποιότητα του λαϊκού κινήματος, να διαμορφωθούν και οι ίδιες μέσα από αυτή την πορεία σφυρηλατώντας και τη δική τους ποιότητα, την ενότητα στη δράση και τον ουσιαστικό διάλογο πάνω στις διαφορές.
    • Εμείς πάντως στην Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς, θα συνεχίσουμε να παίζουμε το ρόλο του πυροκροτητή συνειδήσεων, της υπεράσπισης των λαϊκών ανθρώπων, του αγωνιστικού και ενωτικού κόμβου αντίστασης στην περιοχή, και της συμβολής στην αναγκαία οικοδόμηση όρων διεξόδου.

    2 Ιουνίου 2018

    Σκηνές από την εκδήλωση για το λαϊκό εργατικό τραγούδι στη Νέα Ερυθραία

    Μεγάλη ήταν η επιτυχία της μουσικής εκδήλωσης με θέμα «Αφιέρωμα στο λαϊκό εργατικό τραγούδι» που διοργάνωσε η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς στο ΚΑΠΗ της Νέας Ερυθραίας το Σάββατο 12/5/2018. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν γύρω στα 100 άτομα, γεμίζοντας ασφυκτικά την αίθουσα, η οποία είχε διαμορφωθεί κατάλληλα. Το πρώτο μέρος της εκδήλωσης περιλάμβανε το αφιέρωμα στο λαϊκό εργατικό τραγούδι, ενώ μετά, ακολούθησε γλέντι με φαγητό και ποτό. 

    Το πρώτο μέρος της εκδήλωσης, άρχισε με σύντομη εισαγωγή από το μέλος της Επιτροπής Αγώνα Χάρη Σμυρνιώτη, ο οποίος έκανε μια σύντομη αναφορά στο περιεχόμενο της εκδήλωσης, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς, ώριμο τέκνο της ανάγκης και της οργής μετά τα μνημόνια, παράλληλα με την αγωνιστική της δράση σε όλα τα μέτωπα, τοπικά και κεντρικά, πάντα φρόντιζε να συνδέει τον αγώνα με τον πολιτισμό. Παρουσίασε μετά την κομπανία της εκδήλωσης, που φτιάχτηκε από το συνδικάτο του ΙΓΜΕ:
    • Την Καίτη Ζαραβέλα (τραγούδι), ψυχή του συγκροτήματος, που επιμελήθηκε και παρουσίασε το κείμενο του αφιερώματος και την οργάνωση της παρουσίασής του.
    • Το Νίκο Στεφανάκη (μπουζούκι), που έχει δουλέψει με όλα τα μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού, και διδάσκει μπουζούκι στη νέα γενιά.
    • Το Βασίλη Σαλταγιάννη (τραγούδι, κιθάρα), που εκτός από τραγουδιστής είναι και συνθέτης με 3 δίσκους στο ενεργητικό του: "Το λάθος πάθος", "Τα κρυμμένα φάρμακα" και το πιο πρόσφατο "Η εποχή της αλεπούς". 

    Δείτε παρακάτω βίντεο από το εισαγωγικό τραγούδι της εκδήλωσης, "της κοινωνίας η διαφορά" του Βασίλη Τσιτσάνη:



    Το αφιέρωμα περιείχε αφήγηση (που παρουσίαζε την ιστορία του λαϊκού εργατικού τραγουδιού στη σχέση του με την ιστορία του τόπου και συνέδεε τα τραγούδια με την εποχή τους, την ιστορία και τους δημιουργούς τους), μια επιλογή των πιο αντιπροσωπευτικών λαϊκών - εργατικών τραγουδιών, και προβολή διαφανειών σχετικών με το ιστορικό πλαίσιο των τραγουδιών, το περιχόμενό τους και τους δημιουργούς τους.

    Μετά το τέλος του αφιερώματος ακολούθησε γλέντι, με μεζέδες (φτιαγμένους με μεράκι από φίλους της Επιτροπής Αγώνα) καθώς και κρασί, τσίπουρο, μπύρες και αναψυκτικά.
    Οι συζητήσεις άναψαν στις παρέες και διακόπτονταν μόνο από χορούς και τραγούδια.

    Φωτογραφίες





    Οι φωτογραφίες είναι του φωτογράφου Ανδρόνικου Χατζηκωστή

    30 Μαΐου 2018

    Λαμόγια στο Χακί: Εκδήλωση - συζήτηση από τον Αντιφασιστικό Συντονισμό στο Μαρούσι, Παρασκευή 1/6


    Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες της έντονης προσπάθειας της ακροδεξιάς όλων των αποχρώσεων – πρώτα και κύρια του νεοναζιστικού μορφώματος - με στόχο την εμφάνιση και σταθεροποίηση τους στο πολιτικό σκηνικό.

    Η προσπάθεια αυτή εντείνεται στο έδαφος της σημερινής κρίσης και της αυξανόμενης φτωχοποίησης του ελληνικού λαού. Αξιοποιεί επίσης την αντιδραστική στροφή του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος. Στους «κακούς μετανάστες» χρεώνονται τα πάντα (η ανεργία, οι επιδημίες, η καταβαράθρωση του συστήματος περίθαλψης και άλλα πολλά). Αυτές οι απόψεις ακούγονται από όλο και περισσότερα επίσημα χείλη δίνοντας τροφή στην φασιστική προπαγάνδα.

    Ανάμεσα στα άλλα αναθερμαίνονται και μια σειρά προπαγανδιστικοί μύθοι για την περίοδο της χούντας, προσπαθώντας να την εξωραΐσουν. Τέτοιοι μύθοι βασίζονται στη θεωρία ότι: «κατά την επταετή δικτατορία τέθηκε σε γύψο και… η διαφθορά. Ότι η χούντα φρουρούσε, σαν κέρβερος, το δημόσιο χρήμα και τις αρχές της “χρηστής διοίκησης”… “Εκείνοι τουλάχιστον δεν έκλεψαν”, …“δεν έκαναν περιουσίες”,… “ε, ρε, Παπαδόπουλο που χρειάζονται τα σημερινά λαμόγια”..Από το 2010 και μετά οι έπαινοι επεκτάθηκαν και στα της οικονομίας:… “Επί χούντας ο κόσμος έτρωγε ψωμάκι”,… “αν δεν μιλούσες, ζούσες καλά”,… “τότε δεν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως σήμερα”».

    Αυτά τα επιχειρήματα τα χρησιμοποιεί συστηματικά η Χρυσή Αυγή - ως θιασώτης της χούντας - προκειμένου να πείσει ανίδεους πολίτες να γίνουν ψηφοφόροι της. Πολίτες θυμωμένους από τα μνημόνια και τη φτώχεια που επέφεραν, πολίτες που έριξαν το ανάθεμα στη διακυβέρνηση της μεταπολίτευσης, πολίτες αδαείς που εύκολα πείστηκαν για τις αγνές προθέσεις και πρακτικές των δικτατόρων και έβαλαν στη Βουλή την ακροδεξιά τους συνέχεια.

    Αυτά τα επιχειρήματα ανατρέπει το βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου «Λαμόγια στο Χακί» όπου με ακλόνητα στοιχεία αποδομεί κάθε προσπάθεια αγιοποίησης των χουντικών.


    Ελάτε να τα συζητήσουμε μαζί με τον συγγραφέα την Παρασκευή 1 Ιούνη στην αίθουσα Δημ. Συμβουλίου του Δήμου Αμαρουσίου, στις 7μμ.

    ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ
    email: syntonistiko.14@gmail.com                                                    https://antifavoreia.wordpress.com/

    Δείτε το χάρτη με το σημείο της εκδήλωσης εδώ

    29 Μαΐου 2018

    Όλοι στην απεργία, που είναι υπόθεση των εργαζόμενων


    Η Επιτροπή Αγώνα με τη συνεπή και συνεχή αγωνιστική παρέμβαση της στη περιοχή  δράσης της αλλά και ευρύτερα, έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη αλλά και τη συντήρηση ενός αγωνιστικού πνεύματος αντίστασης σε όλα τα κοινωνικά και εργατικά μέτωπα. Στα πλαίσια αυτά μπροστά στην 24ωρη Πανεργατική Πανελλαδική Απεργία της Τετάρτης 30/5, που προκήρυξε η ηγεσία των Τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) κάτω μετά από την πίεση των αγωνιστικών συνδικάτων σας καλούμε σε μαζική συμμετοχή. Η απεργία αυτή πραγματοποιείται σε μια περίοδο που σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι φτωχοί ξεπερνούν τα 2,3 εκατ., οι βρισκόμενοι σε ακραία φτώχεια πλησιάζουν το 1,5 εκατ., οι μισοί φορολογούμενοι χρωστάνε στην εφορία και πάνω από  το 1 εκατ. πολίτες υφίστανται αναγκαστικά μέτρα είσπραξης.
    Μέσα σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, σε μια προσπάθεια φυγής προς τα εμπρός, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επαγγέλλεται τον Αύγουστο “καθαρή έξοδο” από τα μνημόνια, που συνδέεται όμως με την 4η αξιολόγηση και τις δεσμεύσεις της προς τους “εταίρους”, για περικοπές συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου αλλά και μιας μελλοντικής αυστηρής δημοσιονομικής επιτήρησης. Για να γίνει πιο πειστική η Κυβέρνηση προς τους “θεσμούς”, παρουσίασε στο πρόσφατο Eurogroup της 21/6, το Εθνικό σχέδιο ολιστικής ανάπτυξης που παρά τις γενικόλογες διατυπώσεις του, αποκαλύπτει για το τι μας περιμένει. Συγκεκριμένα προβλέπει :
    • Για τη φορολογική πολιτική, ότι για να προσελκύσει επενδύσεις, θα μειώσει τη φορολογία των εταιρειών, χωρίς να δεσμεύεται όμως για μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των εργαζόμενων και των συνταξιούχων, της έμμεσης φορολογίας, και του ΕΝΦΙΑ. Παράλληλα προκειμένου να επιτευχθούν όλα τα ματωμένα  «πλεονάσματα», δεσμεύεται να διευρύνει την φορολογική βάση, που στην πράξη θα σημάνει νέα υπερφορολόγηση στους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες.
    • Για την αγορά εργασίας προβλέπει «δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας» χωρίς όμως να καταργήσει κανένα μνημονιακό νόμο, απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας και κατεδάφισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο ενδεχόμενος επανακαθορισμός του κατώτερου μισθού, θα συνδυαστεί με τη συμπίεση του μέσου μισθού, ενώ σε ότι αφορά στην μείωση της ανεργίας, θα προσφέρει επιδοτούμενα προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, που εξασφαλίζουν φθηνό εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις.
    • Για τον «κοινωνικό περιεχόμενο» της κυβερνητικής πολιτικής δεσμεύεται ότι θα στηρίξει πρωτοβουλίες κοινωνικής επιχειρηματικότητας, στα πλαίσια της «Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας» που ήδη αξιοποιείται ως μηχανισμός προσωρινής εκτόνωσης της μεγάλης ανεργίας, εξασφαλίζοντας  μισθούς πείνας, επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, διευρυμένα ωράρια και κυριακάτικη εργασία. Μια πολιτική που τελικά  οδηγεί σε μείωση των κρατικών κοινωνικών παροχών, με αποτέλεσμα την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση αυτών των κοινωνικών υπηρεσιών.

    Το πρόγραμμα αυτό, μαζί με τα μέτρα των πρώτων 18 μεταμνημονιακών μηνών είναι ήδη ψηφισμένα και τα 88 προαπαιτούμενα σημαίνουν νέους φόρους που φτάνουν μέχρι και τα 500 ευρώ ανά φορολογούμενο, νέα δραστική περικοπή των συντάξεων και ξεπούλημα του ότι απόμεινε σαν Δημόσια Περιουσία (Νερό, Ενέργεια, Ορυκτός Πλούτος).
    Μπροστά σε αυτή την κατάσταση και ύστερα από πολλές πιέσεις της αγωνιστικής βάσης του συνδικαλιστικού κινήματος, η ΓΣΕΕ μετά από 9 μήνες υπαναχωρήσεων και συμβιβασμών με τη Κυβέρνηση και το ΣΕΒ, και η ΑΔΕΔΥ προχώρησαν στη προκήρυξη της 24ωρης Πανελλαδικής Απεργίας, συνοδευόμενη όμως με μια Ημέρα Πανεθνικής Δράσης της Κοινωνικής Συμμαχίας στην διακήρυξη της οποίας δεν υπάρχει ούτε μία λέξη για κατάργηση των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων. Η Κοινωνική Συμμαχία που αποτελείται από την ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ενώσεις εμπόρων και Βιοτεχνών, επιστημονικά επιμελητήρια  στις «διεκδικήσεις - στόχους» της  ως απάντηση στη «λιτότητα, την ανεργία, την υπερφορολόγηση» αντιπαραθέτει την εναντίωση της στην «πόλωση» και στον «λαϊκισμό» και ζητά «ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας», «πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα», «παροχή φορολογικών κινήτρων συνδεδεμένων με την υγιή ανάπτυξη.  Διακήρυξη Copy paste, αντιγραφή των ανακοινώσεων του ΣΕΒ και του γραφείου τύπου της κ. Αχτσιόγλου!
    Με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης του κινήματος σε σχέση με το περιεχόμενο αλλά  και τις διαδικασίες προκήρυξης μιας Πανελλαδικής Απεργίας και χωρίς να  ξεχνάμε την απεργοσπασία των ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ στις 12/1 όταν πέρναγε το πολυνομοσχέδιο για τη αξιολόγηση και την κατάργηση της απεργίας, σας καλούμε την Τετάρτη 30/5 σε μαζική συμμετοχή ανταποκρινόμενοι κυρίως στα αγωνιστικά καλέσματα πολλών ταξικών σωματείων  – Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων που τα αιτήματα απηχούν τις ανάγκες των  εργαζόμενων, των συνταξιούχων και της νεολαίας. Μαζί με όλους αυτούς θα παλέψουμε για :
    • Άμεση κατάργηση όλων μνημονιακών νόμων 2010 – 2017, για το σταμάτημα του ξεπουλήματος της Δημόσιας περιουσίας και του Εθνικού Πλούτου σε ντόπια και διεθνή μονοπώλια
    • Αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές,  Επαναφορά, υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, κανένας κάτω από τα 751 ευρώ Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
    • Άμεση κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων και ρυθμίσεων και του Νόμου - λαιμητόμου Κατρούγκαλου, των δραματικών περικοπών των προνοιακών επιδομάτων και κοινωνικών δικαιωμάτων.
    • Δίκαιο φορολογικό σύστημα με ελάφρυνση των μισθωτών και των συνταξιούχων. Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ.
    • Κανένα πλειστηριασμό, σε λαϊκή κατοικία, σε μισθούς και τις συντάξεις όσων αδυνατούν να πληρώσουν.

    Όλες και όλοι στις 30 Μάη στην απεργία και στις συγκεντρώσεις - διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ, των  Πρωτοβάθμιων Σωματείων ή και  άλλων ταξικών συνδικάτων

    ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
    ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ

    23 Μαΐου 2018

    Επώδυνη απώλεια

    Την Τρίτη 22/5 το πρωί, έφυγε από κοντά μας μετά από σύντομη αλλά άνιση μάχη με τον καρκίνο, ο ενεργός πολίτης και φίλος της Επιτροπής μας, οδοντίατρος Άθως Κολιανδρής. Η πολιτική κηδεία θα γίνει την Τετάρτη 23 Μαίου στις 6 μ.μ. στο νεκροταφείο της Νέας Ερυθραίας.


    Αντιγράφουμε από τη Νέα Ερυθραία On line:


    Γεννημένος στην Κύπρο, εγκαταστάθηκε στην πόλη μας στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Αγάπησε την Νέα Ερυθραία σαν πατρίδα του, την υπηρέτησε ως επιστήμονας και πολίτης. Αφοσιωμένος σύζυγος της Ήρας Αγουρίδα και πατέρας του Αντρέα και του Χαράλαμπου.

    Ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους. Ξεχώριζε για το πλατύ του χαμόγελο, την καλοσύνη του, την διάθεση προσφοράς και ανιδιοτελούς βοήθειας στον συνάνθρωπο χωρίς διακρίσεις.

    Δραστήριος και μάχιμος πολίτης στο χώρο της Αριστεράς, ιδρυτικό μέλος των δημοτικών κινήσεων στο Δήμο Νέας Ερυθραίας Ουράνιο Τόξο, Πανερυθραϊκή Ενότητα, Ριζοσπαστική Ενωτική Κίνηση και ΑΝΑΣΑ, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, συμμετείχε στα κοινά γιατί το θεωρούσε αυτονόητη υποχρέωσή, χωρίς ενδιαφέρον για αξιώματα, με σπάνιο πολιτικό ήθος, ευγενικός και νηφάλιος, επέλεγε πάντα το διάλογο, απέφευγε την σύγκρουση και τη πόλωση.

    Συμμετείχε στις διοικήσεις των κοινωνικών δομών του πρώην Δήμου Ν. Ερυθραίας και μετέπειτα Κηφισιάς.Από το 2011 συμμετείχε ενεργά στο Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης της  Αθήνας όπου υπηρέτησε για έξι συνεχόμενα χρόνια ως γιατρός.

    Οικογένεια,  φίλοι και συγγενείς θα αποχαιρετήσουν τον Άθω, αύριο Τετάρτη 23 Μαΐου 2018 στις 6 το απόγευμα με πολιτική κηδεία στο Κοιμητήριο της Νέας Ερυθραίας.

    Προσθέτουμε και τα δικά μας ειλικρινή συλληπητήρια στους φίλους και συγγενείς του.

    6 Μαΐου 2018

    Αφιέρωμα στο λαϊκό εργατικό τραγούδι: Εκδήλωση της Επιτροπής Αγώνα Κηφισιάς το Σάββατο 12/5


    Με αφορμή την εργατική πρωτομαγιά, η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς σας προσκαλεί στη μουσική εκδήλωση με θέμα: 



    ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΛΑΪΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


      Το Σάββατο 12 Μαΐου 2018 στις 8:30 μ.μ., στο ΚΑΠΗ Νέας Ερυθραίας, Κώστα Βάρναλη 58

    Συμμετέχουν:

    Βασίλης Σαλταγιάννης, κιθάρα - τραγούδι
    Νίκος Στεφανάκης, μπουζούκι
    Καίτη Ζαραβέλα, τραγούδι

    Θα ακολουθήσει λαϊκό γλέντι, με μεζέδες (φτιαγμένους με μεράκι από φίλους της Επιτροπής Αγώνα) καθώς και κρασί, μπύρες και αναψυκτικά.

    Είσοδος ελεύθερη