Η εξέλιξη του νομοθετικού πλαισίου για ρυθμίσεις κόκκινων δανείων και προστασία της κύριας κατοικίας

Δημοσιεύουμε παρακάτω αναλυτικά τους σταθμούς της εξέλιξης του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει οφειλές προς τις τράπεζες, δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία και ταυτόχρονα προστατεύει σε ορισμένο βαθμό την κύρια κατοικία.

Δείτε εδώ το 2ο μέρος του αφιερώματος  με την κατάσταση όπως διαμορφώνεται σήμερα, με τις αιτίες της, τους στόχους των παρεμβάσεων κυβέρνησης - τρόικας και κουαρτέτου, προτάσεις για το πως πρέπει αυτή η πολιτική να αντιμετωπισθεί με αγώνες, το σχετικό προγραμματισμό δράσεων της Επιτροπής Αγώνα στην περιοχή, και πλήθος χρηστικών και ενημερωτικών σημειώσεων για να βοηθήσουμε τους ενδιαφερόμενους να βρουν την άκρη μέσα από τον κυκεώνα των πρόχειρων και αντιφατικών συχνά πληροφοριών, που συχνά συσκοτίζουν αντί να διαφωτίζουν.

  

Τα βασικά συμπεράσματα της εξέλιξης του νομοθετικού πλαισίου είναι:

• Το νομοθετικό πλαίσιο προσπάθησε κάθε φορά να αντιμετωπίσει το αποτέλεσμα και όχι την ουσία του προβλήματος. Στο μεταξύ το πρόβλημα μεγάλωνε
• Η αρχή έγινε με το νόμο Κατσέλη, που άφηνε τις βασικές παραμέτρους της ρύθμισης του χρέους στο δικαστήριο, ενώ προστάτευε την κύρια κατοικία με μόνο κριτήριο την αντικειμενική αξία του ακινήτου.
• Όλες οι αλλαγές (από τις διαδοχικές κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ - ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ) εξειδίκευσαν τα πλαίσια των αποφάσεων του δικαστηρίου προς το χειρότερο (συγκριτικά με αποφάσεις των δικαστηρίων), ορίζοντας πχ. ευνοϊκότερα για τις τράπεζες κατώτατα όρια δόσεων, κάνοντας τις διαδικασίες πιο σφιχτές και ελεγχόμενες από τις τράπεζες (βλέπε βεβαίωση "συνεργάσιμου" δανειολήπτη που οι ίδιες εκδίδουν), και θέτοντας κατά πολύ αυστηρότερες προϋποθέσεις ένταξης στο νόμο, κριτήρια αντικειμενικής αξίας αλλά και εισοδηματικά.
• Οι μόνες "θετικές" αλλαγές είναι αυτές που αφορούν στη διεύρυνση του τύπου των χρεών που μπορούν να ρυθμιστούν, όπως πχ. η ένταξη και χρεών προς το δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, κάτι που γίνεται όμως αποκλειστικά με τους νέους επαχθέστερους όρους. Επίσης και οι ρυθμίσεις για υποθέσεις "χαμένες" έτσι κι αλλιώς για τις τράπεζες, οφειλετών σε ακραία φτώχεια και χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο, από τους οποίους οι τράπεζες δε θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τίποτα ούτως ή άλλως.   
• Η προστασία της κύριας κατοικίας αίρεται σταδιακά, με το νόμο Κατσέλη ουσιαστικά να καταργείται ως δυνατότητα μετά το τέλος του 2015, και τη διάδοχη ρύθμιση (μόνο μέχρι το 2018) να αφήνει μεγάλο τμήμα (πάνω από το μισό) απροστάτευτο. Ταυτόχρονα, οι προϋποθέσεις "συνεργασιμότητας" και πληρωμής δόσεων θα πετάξουν απ' έξω μεγάλο τμήμα όσων καταφέρουν να μπουν στις ρυθμίσεις.
• Το κερασάκι στην τούρτα είναι η πώληση των κόκκινων δανείων σε εταιρίες - κοράκια, που θα εντείνει δραματικά το πρόβλημα.

Έτσι το θέμα μετατίθεται στον αγώνα να μην περάσουν οι πλειστηριασμοί που θα γίνουν, και στη δημιουργία ενός μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης που θα απαιτήσει την κατάργηση των αντιλαϊκών ρυθμίσεων.  

  

Ο αρχικός νόμος Κατσέλη

Ο αρχικός, πριν τις μετέπειτα τροποποιήσεις του, νόμος 3869/2010 γνωστός ως νόμος Κατσέλη, προέβλεπε συνοπτικά τα εξής:

Προϋποθέσεις

1. Φυσικά πρόσωπα που έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών, δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο αίτηση για τη ρύθμιση των οφειλών.
2. Οι οφειλές που ρυθμίζονται είναι προς ιδιώτες (και τράπεζες), όχι όμως προς το δημόσια, την αυτοδιοίκηση και τα ασφαλιστικά ταμεία.
3. Προϋπόθεση αποτελεί η καταβολή προσπάθειας επίτευξης εξωδικαστικού συμβιβασμού (με το νόμο του 2013 η διαδικασία συμβιβασμού έγινε προαιρετική).
4. Τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται να παραδώσουν στον οφειλέτη, μέσα σε 5 εργάσιμες από αίτησή του (έγιναν 10 με το νόμο του 2013), αναλυτική κατάσταση οφειλών κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα.
5. Ο οφειλέτης καταθέτει στο δικαστήριο έγγραφα για την περιουσία του, τα εισοδήματά του, τους πιστωτές και τις απαιτήσεις τους.
6. Η υποβολή της αίτησης δεν αναστέλλει μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του οφειλέτη (πχ. πλειστηριασμούς), ο οφειλέτης όμως μπορεί να ζητήσει αναστολή από το δικαστήριο που εκδικάζει τα ασφαλιστικά μέτρα.
7. Σε περίπτωση στεγαστικού δανείου, το δικαστήριο μπορεί, κρίνοντας τις δυνατότητες του οφειλέτη, να χορηγήσει αναστολή καταδιωκτικών μέτρων, με ή χωρίς το όρο καταβολής ολόκληρης ή μέρους της δόσης του δανείου.

Η δικαστική απόφαση για ρύθμιση των χρεών – η προστασία της 1^ης κατοικίας

Αντιφασιστική πορεία το Σάββατο 5/12 στις 12, στον ΗΣΑΠ Αμαρουσίου

Στις 9/11 στο Μαρούσι πραγματοποιείται βομβιστική επίθεση στην κατάληψη της Έπαυλης Κουβέλου. Η ενέργεια αυτή προκαλεί μικρές ζημιές στην κατάληψη και φθορές στα σπίτια και τα καταστήματα στην γύρω περιοχή με σπασμένα τζάμια λόγω της μεγάλης έκρηξης, ενώ από τύχη δεν υπήρξαν θύματα. Οι ενέργειες αυτές θυμίζουν έντονα τις πρακτικές του παρακράτους και των φασιστών, τόσο εξαιτίας της μεθόδου της επίθεσης, όσο και από τον κοινωνικό χώρο στον οποίο συνέβη αυτή, ο οποίος έχει έντονη αντιφασιστική δράση και παρέμβαση στο Μαρούσι και αποτελεί ένα κέντρο κοινωνικών αγώνων για την περιοχή.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι η επίθεση αυτή προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους ανθρώπους που συμμετέχουν στην κατάληψη και να στρέψει τους κατοίκους της περιοχής ενάντια σε αυτήν, επενδύοντας στον φόβο. Για εμάς αυτός ο φόβος έχει συγκεκριμένη προέλευση και είναι αποτέλεσμα της ύπαρξης των γραφείων της Χρυσής Αυγής στο Μαρούσι που λειτουργούν ως ορμητήρια φασιστικών επιθέσεων, που οργανώνουν ρατσιστικά πογκρόμ απέναντι σε αυτούς που είναι διαφορετικοί/ες και είναι εκείνα που καλλιεργούν το κλίμα φόβου στις γειτονιές μας.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι αυτή η επίθεση δεν έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία, ήδη έχουν σημειωθεί επιδείξεις μίσους από τη Χρυσή Αυγή σε περιοχές των Βορείων Προαστίων, όπως στη Μεταμόρφωση όπου τα τάγματα εφόδου πραγματοποίησαν μοίρασμα του υλικού τους στην λαϊκή αγορά, τρομοκρατώντας παράλληλα αυτούς/ες που δεν τους άρεσαν, όπως στο Ηράκλειο όπου κανονίστηκε κεντρική ομιλία του Φύρερ Μιχαλολιάκου. Η τρομοκρατική επίθεση στο Μαρούσι είναι το αποκορύφωμα της συνέχειας των συχνών αυτών επιθέσεων και πρέπει να προβληματίσει το σύνολο της αντιφασιστικής κοινότητας, υπενθυμίζοντας μας ότι ο φασισμός προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι ξανά, επωφελούμενος και από την πολιτική χρεοκοπία της αντιμνημονιακής πολιτικής που εξέφραζε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όλοι στην απεργία και τις συγκεντρώσεις της Πέμπτης 3 Δεκέμβρη

Μετά την επιτυχημένη απεργία και τις πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις της 12ης Νοέμβρη, που απέδειξαν αφ' ενός τη ραγδαία κυβερνητική φθορά 2 μόλις μήνες μετά τις εκλογές, καθώς και την εντεινόμενη αγανάκτηση και αγωνιστική διάθεση του λαού, το νέο απεργιακό ραντεβού είναι την Πέμπτη 3 Δεκέμβρη.

Οι κινητοποιήσεις γίνονται εν όψει της ψήφισης του αντιλαϊκού προϋπολογισμού, ενώ στο στόχαστρο βρίσκονται κυρίως οι δραματικές αλλαγές που προωθούνται στο Ασφαλιστικό. 

Στην απεργία συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι:

• Η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ (ναι, η ΓΣΕΕ του "ναι" στο δημοψήφισμα)
• Οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ).
• Οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία και το ΕΚΑΒ.
• Οι καθηγητές και οι δάσκαλοι.
• Οι εργαζόμενοι στα υπουργεία, τις εφορίες, τα ασφαλιστικά ταμεία, τους δήμους και τις πολεοδομίες.     
• Οι εργαζόμενοι στις τράπεζες.

Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

• Λεωφορεία,Τρόλεϊ, Μετρό, Ηλεκτρικός & Τράμ θα κινηθούν από 09:00 το πρωί έως 9 το βράδυ
• Το τμήμα του μετρό από τη Δ. Πλακεντίας μέχρι και το αεροδρόμιο δεν θα λειτουργήσει για όλη την ημέρα
• ΟΣΕ & Προαστιακός, 24ωρη απεργία
• Τα πλοία θα μείνουν δεμένα στα λιμάνια, με την 24ωρη απεργία της ΠΝΟ
• Τα αεροπορικά δρομολόγια θα επηρεαστούν  από την τετράωρη στάση εργασίας από 12:00 έως 16:00 της ΟΣΥΠΑ. 

Οι απεργιακές συγκεντρώσεις

Το ΠΑΜΕ, στις 10 στην Ομόνοια

Η ΛΑΕ στις 10:30 στο Πολυτεχνείο

Η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα για το Συντονισμό και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις 11 στο Μουσείο

ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, στις 11 στην Κλαυθμώνος

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις άρχισαν μια μέρα πριν, την Τετάρτη 2 Δεκέμβρη, με τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία (που θα συμμετάσχουν και στην απεργία της 3/12) και τους δημοσιογράφους σε όλα τα έντυπα, ραδιοτηλεοπτικά και διαδικτυακά ΜΜΕ, όπως αποφάσισε η ΠΟΕΣΥ.

ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ

Να απομονώσουμε τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ

Κάτω τα χέρια από τα αγωνιστικά συνδικάτα. 6μηνη φυλάκιση στο προεδρείο του Συνδικάτου ΙΓΜΕ!

Δημοσιεύουμε παρακάτω ανακοίνωση του ΔΣ του συνδικάτου ΙΓΜΕ, του οποίου το προεδρείο καταδικάστηκε πριν λίγες ημέρες σε 6-μηνη φυλάκιση με την κατηγορία της διατάραξης της οικιακής ειρήνης! Με το αγωνιστικό αυτό συνδικάτο που έχει την έδρα του στο ΙΓΜΕ (Ολυμπιακό χωριό, κοντά στην Κηφισιά), η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς έχει συνεργαστεί πολλές φορές σε κοινούς αγώνες. 

Στις 16/11/2015 το προεδρείο του Συνδικάτου ΙΓΜΕ σύρθηκε στα δικαστήρια και καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλάκιση, με την χαλκευμένη κατηγορία της διατάραξης της οικιακής ειρήνης, ενώ για τις ίδιες κατηγορίες είχε αθωωθεί σε τρεις προηγούμενες δίκες.

Οι εργαζόμενοι με ΟΜΟΦΩΝΕΣ αποφάσεις ΓΣ, είχαν προχωρήσει σε λειτουργική κατάληψη των εγκαταστάσεων του ΙΓΜΕ στο Ολυμπιακό Χωριό, γιατί η Διοίκηση του ΙΓΜΕ το 2009 καθυστερούσε μισθοδοσία και δώρα, δεν δρομολογούσε εγκεκριμένες προσλήψεις, μπλοκάριζε τα έργα του ΕΣΠΑ, αρνιόταν να διασφαλίσει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο της Εθνικής αν και υπήρχε Υπουργική Απόφαση ενίσχυσης του από τα έργα υπέρ τρίτων και απόφαση του ΟΜΕΔ.

Παράλληλα ακόμη και σήμερα παραμένουν στο δικαστικό απυρόβλητο οι τότε διοικούντες αλλά και μετέπειτα διοικούντες, εναντίον των οποίων είχε ζητήσει εισαγγελική παραγγελία το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ).

Φαίνεται ότι η δικαιοσύνη ακόμη και σήμερα (παραμονή 17ης Νοέμβρη) λειτουργεί ως μηχανισμός εκφοβισμού και καταστολής του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, προετοιμάζοντας το έδαφος για την περιστολή των συνδικαλιστικών ελευθεριών, προκαλώντας βάναυσα το λαϊκό συναίσθημα.

Από την εποχή των καταλήψεων μέχρι και σήμερα το Συνδικάτο είχε να αντιμετωπίσει την ολομέτωπη επίθεση όλων των μετέπειτα Διοικήσεων και διαδοχικών κυβερνήσεων που είχε σαν αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην διάλυση με την μετατροπή του σε ΕΚΒΑΑ. Συστηματικά  υπέσκαψαν τη λειτουργία και το κύρος του Ινστιτούτου, για να φθάσει σήμερα σε ουσιαστική διάλυση αφού παρά την επανασύσταση του από τον Υπουργό ΠΑΝΕΚ, δεν έχουν απομείνει παρά 200 εργαζόμενοι ενώ πρόκειται να απολυθούν 62 συμβασιούχοι έργων αν και δεν έχει ολοκληρωθεί το φυσικό αντικείμενο των έργων του ΕΣΠΑ.

Είναι εμφανές ότι η τρομοκρατία που είχαν εξαπολύσει η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ  αλλά και  οι πιέσεις των Τροϊκανών στόχευαν στην τρομοκράτηση όσων αντιστέκονται για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά και αντεργατικά σχέδια τους. Δυστυχώς όμως και σήμερα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δικάζονται και καταδικάζονται συνδικαλιστές για τους αγώνες τους.

• Απαιτούμε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να μην ενθαρρύνει τις συνδικαλιστικές διώξεις μέσω των δικαστηρίων.
• Ζητάμε από όλα τα κόμματα να στηρίξουν έμπρακτα το Συνδικάτο και το προεδρείο μέσα και έξω από την Βουλή.
• Από όλα τα Συνδικάτα να στηρίξουν τους διωκόμενους Συνδικαλιστές με Δελτία Τύπου συμπαράστασης.
• Απατούμε ΑΜΕΣΗ δικαίωση των αγώνων μας για την ουσιαστική Επανασύσταση του ΙΓΜΕ, με προσλήψεις και όχι απολύσεις.
• Επίσης καλούμε  τα ΜΜΕ με μεγαλύτερη αντικειμενικότητα να αντιμετωπίζουν τους αγώνες των εργαζομένων και να στηρίζουν τη δημοκρατία στους χώρους δουλειάς.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ,

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Η παραπάνω ανακοίνωση είναι από το ΔΣ του Συνδικάτου ΙΓΜΕ
_____________________________________

Δείτε εδώ ανακοινώσεις συμπαράστασης προς το συνδικάτο

Όλοι στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας της Πέμπτης 19 Νοέμβρη, ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου για τους πλειστηριασμούς

Η κυβέρνηση κατέθεσε χθες τα μεσάνυχτα στη Βουλή το νέο αντιλαϊκό νομοσχέδιο που, ανάμεσα σε πολλά άλλα και επαχθή, ανοίγει το δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών. Το νομοσχέδιο (κατεπείγον βεβαίως) θα ψηφιστεί την Πέμπτη 19 Νοέμβρη. Για την ίδια μέρα οργανώνονται συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας από μαζικούς φορείς και οργανώσεις. Από αυτή τη θέση θα ενημερώνουμε για τις συγκεντρώσεις αυτές, παρακολουθώντας τις ανακοινώσεις των φορέων.

Για σήμερα Τετάρτη 18/6 στις 6:30 έχει προγραμματισθεί ανοικτή συγκέντρωση για το θέμα στο Green Park (Μαυροματαίων 22, στο Πεδίο του Άρεως , που καλεί η Πρωτοβουλία «Πλειστηριασμοί STOP» και στην οποία θα συμμετάσχουν ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής και πολλές τοπικές πρωτοβουλίες, μεταξύ αυτών και η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς. Στη συγκέντρωση θα προγραμματισθούν σχετικές δράσεις ενώ (προφανώς) θα συζητηθεί και η συμμετοχή των πρωτοβουλιών στις συγκεντρώσεις της Πέμπτης.

Νέα Ενημέρωση: Στη συγκέντρωση αποφασίστηκε ομόφωνα η συμμετοχή στη συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ της Πέμπτης 19 Νοέμβρη στο Σύνταγμα. Δείτε εδώ σχετικό ρεπορτάζ και φωτογραφίες από την εκδήλωση.

Θα ενημερώσουμε για σχετικές ανακοινώσεις των φορέων

Ανακοινώσεις φορέων για συγκεντρώσεις την Πέμπτη 19 Νοέμβρη

Σύνταγμα 6:30 μμ:

Συνδικαλιστικοί φορείς και παρατάξεις: 
ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΜΕΤΑ, 

Πρωτοβουλίες κατά των Πλειστηριασμών και τοπικές συλλογικότητες:
Πρωτοβουλία Πλειστηριασμοί stop, 
Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής, 
και πολλές τοπικές συλλογικότητες

Πολιτικά κόμματα και οργανώσεις:
Λαϊκή Ενότητα, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ,  

Υπουργείο Οικονομικών και Τράπεζα της Ελλάδος 11 πμ:

ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ και ΟΓΕ  καλούν σε κινητοποίηση ενάντια στους πλειστηριασμούς στο υπουργείο Οικονομικών και την ΤτΕ στις 11 π.μ. 
___________________

Η εκδήλωση με το Λ. Βατικιώτη στη Ν. Ερυθραία: Η εισήγηση, ο διάλογος, βίντεο και κείμενα

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 11 Νοέμβρη εκδήλωση - συζήτηση που διοργάνωσε η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς με θέμα:

"Οι επιπτώσεις του 3ου μνημονίου και η αναγκαία απάντηση του κινήματος". 

Εισηγητής στη συζήτηση ήταν ο οικονομολόγος και δημοσιογράφος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Η συζήτηση έγινε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κηφισιάς στην Ερυθραία, "Βίλα Κώστα"

Η αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου ήταν ασφυκτικά γεμάτη, με ορισμένους να παρακολουθούν τη συζήτηση όρθιοι. 

Η εισήγηση του Λ. Βατικιώτη

Μετά από σύντομη εισαγωγή από το Νίκο Κωνσταντίνου εκ μέρους της Επιτροπής, το λόγο πήρε ο Λεωνίδας Βατικώτης, που είπε:

Η εισήγηση απομαγνητοφωνημένη:

Ξεκινώντας μια αποτίμηση του 3^ου μνημονίου, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι πρόκειται για το χειρότερο μνημόνιο που έχει έρθει ποτέ από το 2010 και μετά. Αυτή η φράση προκάλεσε πολλές αντιπαλότητες, έριδες και διαφωνίες, θεωρήθηκε πολιτικά φορτισμένη κλπ.

Αυτόματος μηχανισμός λήψης νέων μέτρων

Πριν σας πω με τη μορφή επικεφαλίδων τα θέματα που πιάνει το τελευταίο μνημόνιο, επιτρέψτε μου να σας διαβάσω ορισμένες παραγράφους του μνημονίου, για να καταλάβουμε από τώρα γιατί το επόμενο διάστημα θα ακούσουμε άπειρες φορές αυτό που επαναλάμβαναν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ το 2010: «Να μείνουμε στο μνημόνιο και μη ζητάτε τίποτα παραπάνω»

Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο εισηγείται στον Υπουργό Οικονομικών ημιαυτόματα μέτρα περικοπής δαπανών σε περίπτωση απόκλισης από τους στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων, και ειδικότερα μηνιαίων / τριμηνιαίων στόχων σύμφωνα με το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής…

Σε περίπτωση κατά την οποία σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης εμφανίζονται σημαντικές αποκλίσεις από τον τριμηνιαίο στόχο, ενεργοποιείται διορθωτικός μηχανισμός ύστερα από σχετική γνώμη του Δημοσιονομικού Συμβουλίου. Ο διορθωτικός μηχανισμός συνίσταται στην κάλυψη της απόκλισης είτε με περικοπή δαπανών είτε με ανάληψη δράσεων για την ενίσχυση των εσόδων.

Ένα άλλο απόσπασμα στη σελίδα 298 λέει:

Οι όροι θα επικαιροποιούνται σε τριμηνιαία βάση, λαμβανομένης υπόψη της επιτευχθείσας προόδου όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις κατά το προηγούμενο τρίμηνο. Σε κάθε επανεξέταση, θα εξειδικεύονται πλήρως, με λεπτομέρειες και χρονοδιαγράμματα, τα συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής και τα λοιπά μέσα για την επίτευξη αυτών των ευρύτερων στόχων που παρατίθενται στο παρόν έγγραφο... Επομένως, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει οποιαδήποτε μέτρα ενδέχεται να κριθούν κατάλληλα για το σκοπό αυτόν, καθώς οι περιστάσεις μεταβάλλονται.

Είναι μια διατύπωση η οποία βγάζει μάτια. Έχει μπει εμβόλιμη, μόνο και μόνο, για όποιον δεν κατάλαβε ότι οποιοδήποτε μέτρο αν χρειαστεί θα πρέπει να λαμβάνεται χωρίς αντιρρήσεις. Και ένα τρίτο σημείο επιτρέψτε μου να διαβάσω στη σ. 305:

Η Ελληνική κυβέρνηση θα παρακολουθεί τους δημοσιονομικούς κινδύνους συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών αποφάσεων, και θα λάβει αντισταθμιστικά μέτρα στο βαθμό που αυτό απαιτείται για την εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων.

Αν τυχόν δηλαδή βγει μια απόφαση του ΣτΕ για παράδειγμα, η οποία νομιμοποιεί τις προσφυγές των συνταξιούχων ενάντια στις περικοπές, το κόστος που θα επέλθει θα μετακυλιστεί στους δημόσιους υπαλλήλους.

Η ίδια η σύμβαση σε ένα άλλο σημείο, απαγορεύει οποιονδήποτε άλλο δανεισμό επιχειρήσει η κυβέρνηση. Ορίζει σε 100 εκατομμύρια το πέναλτι της πρόωρης αποπληρωμής. Αυτό υπήρχε στα ιδιωτικά συμφωνητικά και απαγορεύτηκε μετά από ένα σημείο, εδώ υπάρχει. Και θυμηθείτε τη φιλολογία περί εταίρων, βοήθειας κλπ. Λογικά θα έπρεπε να δίνονται κίνητρα για την έγκαιρη αποπληρωμή του δανείου.

Υπάρχουν πάρα πολλά σημεία τέτοιου ύφους στη δανειακή σύμβαση, που είναι εντελώς νεοαποικιακή.

Τα μέτρα του 3^ου μνημονίου

Αν θέλαμε εν είδει τίτλων να πούμε μερικά πράγματα για το 3^ο μνημόνιο, θα ξεχώριζα τα εξής:

1. Φορολογία:

• Αύξηση του ΦΠΑ, με σημαντικότερη τη μετακύλιση προϊόντων διατροφής στο 23%, όπου συνήθως έμπαιναν προϊόντα όχι άμεσης ανάγκης. 
• Διαιώνιση του ΕΝΦΙΑ, που η κατάργησή του ήταν ένα από τα συνθήματα του Σύριζα.
• Ανατροπή της ρύθμισης των 100 δόσεων, που σημαίνει ότι όσες επιχειρήσεις και ελ. Επαγγελματίες ήταν στην κόψη του ξυραφιού και με αυτή τη ρύθμιση είχαν μια ελπίδα να μείνουν με κεφάλι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, τη χάνουν οριστικά.
• Τεράστιο πλήγμα στους αγρότες. Από την αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο μέχρι την άμεση φορολογία που επιβάλλεται και την εκτόξευση των ασφαλιστικών τους εισφορών. Αυτό που θα γίνει είναι δεκάδες χιλιάδες αγρότες να φύγουν από την ύπαιθρο για να πάνε για τρίτη φορά στα αστικά κέντρα. Τα τελευταία χρόνια υπήρχαν δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι της πόλης που πήγαν στα χωριά. Αυτή η τάση ακυρώνεται. Μισανθρωπισμός; Όχι, οικονομικά συμφέροντα: Επιδιώκουν, και μέσα στο χωριό, να επικρατήσει μια ταξική πόλωση, να φύγουν τα μεσαία στρώματα, οι εργατοαγρότες, από τα χωριά, ώστε τα μεγάλα συμφέροντα να αλώσουν όλο το κύκλωμα, από την παραγωγή, την εμπορία, την κτηνοτροφία κλπ.
• Αύξηση στην άμεση φορολογία των επιχειρήσεων και ελ. Επαγγελματιών.

     2.       Ασφαλιστικό:

Όλοι στην απεργία και τις συγκεντρώσεις της Πέμπτης 12 Νοέμβρη

Η πρώτη γενική απεργία μετά το 3ο μνημόνιο θα γίνει την Πέμπτη 12 Νοέμβρη.

Στην απεργία συμμετέχουν οι:

• Η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και η ΕΣΕΕ (Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας)
• Οι εργαζόμενοι στα υπουργεία, τις εφορίες, τα ασφαλιστικά ταμεία, και τα μουσεία
• Οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση (ΠΟΕ – ΟΤΑ) και τις πολεοδομίες 
• Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) και οι γιατροί των μονάδων του ΠΕΔΥ
• Το προσωπικό των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ) 
• Οι αυτοαπασχολούμενοι (έμποροι, μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, φαρμακοποιοί)
• Οι καθηγητές και οι δάσκαλοι
• Οι οικοδόμοι
• Οι Τράπεζες

Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

• Απεργούν: Μετρό, ΟΣΕ, Προαστιακός 
• Ηλεκτρικός και τραμ θα λειτουργούν από 10 πμ μέχρι 4 μμ
• Λεωφορεία και τρόλεϊ θα λειτουργούν από 9 πμ μέχρι 9 μμ
• Τα πλοία θα παραμείνουν δεμένα από 12:01 τα ξημερώματα της Πέμπτης έως τις 12:00 τα μεσάνυχτα. Απεργούν η ΠΝΟ (Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία) και η ΟΜΥΛΕ (Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμανιών)
• Αεροπορικά δρομολόγια: Ακυρώσεις πτήσεων θα υπάρξουν κυρίως στα περιφερειακά αεροδρόμια, λόγω της 24ωρης απεργίας του Πανελλήνιου Συλλόγου Πτυχιούχων Τηλεπικοινωνιακών Υπαλλήλων ΥΠΑ, αλλά και της ΟΣΥΠΑ

Μέσα Ενημέρωσης:

Απεργεί η ΠΟΕΣΥ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών). Από την απεργία εξαιρούνται οι δημοσιογράφοι που θα καλύψουν το ρεπορτάζ των κινητοποιήσεων, ενώ στα ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ επιτρέπεται η μετάδοση δύο δεκάλεπτων απεργιακών δελτίων ειδήσεων, σε ώρες που θα καθορίσουν τα ίδια τα Μέσα.

Οι προσυγκεντρώσεις:

Σε προσυγκεντρώσεις έχουν καλέσει:

• Το ΠΑΜΕ στις 10:30 στην Ομόνοια
• Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Μουσείο στις 10:30
• Η ΛΑΕ στο Πολυτεχνείο στις 10:30
• Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής Στουρνάρη και Πατησίων στις 11
• ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στις 11 στην πλατεία Κλαυθμώνος

ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ

Να απομονώσουμε τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ

_____________________________________

Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς θα βρίσκεται στις 11 πμ Στουρνάρη και Πατησίων, μαζί με άλλες τοπικές συλλογικότητες της Αττικής 

Εκδήλωση - συζήτηση με το Λ. Βατικιώτη στη Νέα Ερυθραία. Το 3ο μνημόνιο και η απάντηση του κινήματος

Εκδήλωση - συζήτηση διοργανώνει η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς την 

Τετάρτη 11 Νοέμβρη στις 7:30 μ.μ. 

στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κηφισιάς στη Ν. Ερυθραία (Βίλα Κώστα), 

Λουκή Ακρίτα 4, Νέα Ερυθραία.

Εισηγητής θα είναι ο γνωστός οικονομολόγος και δημοσιογράφος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Το θέμα της συζήτησης είναι:

Οι επιπτώσεις του 3ου μνημονίου και η αναγκαία απάντηση του κινήματος

Ολόκληρο το σχέδιο ξεπουλήματος της χώρας - οικονομικές αλλά και κοινωνικές - πολιτικές οι επιπτώσεις

Δημοσιεύουμε παρακάτω το πλήρες σχέδιο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας από το ΤΑΙΠΕΔ, από επίσημη παρουσίαση του ΤΑΙΠΕΔ με ημερομηνία 30 Ιουλίου 2015, 15 μέρες μετά τη συμφωνία κορυφής για το 3ο μνημόνιο και την ψήφιση του 1ου προαπαιτούμενου νόμου. Το λάβαμε από μέλος της Επιτροπής Αγώνα Κηφισιάς και το δημοσιεύουμε ολόκληρο εδώ

ΟΛΠ, ΟΛΘ και 10 περιφερειακά λιμάνια

ΟΣΕ - ΤΡΑΙΝΟΣΕ

14 Περιφερειακά Αεροδρόμια

Εγνατία Οδός και οι άλλες Εθνικές Οδοί

Μαρίνες Αλίμου, Νέας Επιδαύρου, Ύδρας, Πόρου, Χίου, Πύλου κ.ά. σε όλη την Ελλάδα

ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ

ΔΕΗ

Το κείμενο είναι στα Αγγλικά (όπως άλλωστε και τα μνημόνια που ψηφίζονται από τη βουλή τα τελευταία 5 χρόνια), με Ελληνική μετάφραση στα κύρια σημεία του από το μέλος της Επιτροπής μας (το οποίο και ευχαριστούμε)

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας:

• Παραδίδει σε ιδιώτες κρίσιμης σημασίας για τις λαϊκές ανάγκες υποδομές (νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, επικοινωνίες), ορισμένες από τις οποίες είναι κρίσιμες και από άποψη εθνικής ασφάλειας (ΟΤΕ, αεροδρόμια κλπ)
• Η περιουσία του δημοσίου, που δημιουργήθηκε με χρήματα του Ελληνικού λαού, ξεπουλιέται κακήν - κακώς και με εξευτελιστικό τίμημα, εκατοντάδες (και χιλιάδες) φορές κάτω από την πραγματική της αξία. Οι αγοραστές, γνωρίζοντας τη μνημονιακή υποχρέωση του ξεπουλήματος με συγκεκριμένες μάλιστα προθεσμίες, χαμηλώνουν ακόμα πιο πολύ το τίμημα και χειροτερεύουν (σε όφελός τους) τους όρους. Για παράδειγμα, η Fraport (αγοραστής των 14 περιφερειακών αεροδρομίων) φέρεται τώρα απρόθυμη να τηρήσει αυτά για τα οποία είχε δεσμευτεί στην περσινή προσφορά της. Ζητά «να της παρασχεθούν αδιαμφισβήτητες εγγυήσεις για την παραχώρηση», ενώ «δυσκολεύεται να εξασφαλίσει χρηματοδότηση εξαιτίας του ρίσκου της χώρας»!
• Πωλήσεις δημόσιας περιουσίας κάτω από τέτοιες συνθήκες, αποτελούν θερμοκήπιο διαφθοράς και σκανδάλων. Για παράδειγμα,  "Η εκποίηση των 28 δημοσίων κτιρίων έφτασε μετά από παρεμβάσεις πολιτών στην εισαγγελέα διαφθοράς, ασκήθηκε δίωξη κατά στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ για απιστία κατά του δημοσίου σε βαθμό κακουργήματος και επιδικάστηκε πρόστιμο 600 εκ ευρώ. Επίσης, η ιδιωτικοποίηση του Αστέρα Βουλιαγμένης σταμάτησε γιατί το ΣτΕ  δεν έκανε δεκτό το ΕΣΧΑΔΑ" (απόσπασμα από κοινή ανακοίνωση τριών κινημάτων ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις).
• Το δημόσιο χάνει έσοδα πολλαπλάσια από το τίμημα της πώλησης, το οποίο συνήθως το λαμβάνει σε δόσεις, αν το λάβει τελικά (γιατί έχουμε και περιπτώσεις που δεν το λαμβάνει). Και πάλι το παράδειγμα αφορά στη Fraport: H Fraport θα πληρώσει στο Ελληνικό Δημόσιο μόνο 1,234 δις ευρώ, όσα είναι τα τριετή καθαρά έσοδα του κράτους από αυτά τα αεροδρόμια, εκ των οποίων τα 520 εκατ. θα κληθεί το Δημόσιο να επιστρέψει στην Ε.Ε. ως απραγματοποίητα έργα ΕΣΠΑ που ήδη τρέχουν. Την ίδια στιγμή μάλιστα που η επίσης γερμανική εταιρία διαχείρισης του Αερολιμένα Αθηνών (Hochtief) καθυστερεί να πληρώσει ΦΠΑ 1,4 δις στο κράτος. Ο δε ιδιώτης επενδυτής θα εισπράξει πάνω από 22 δισ. ευρώ στα 40 χρόνια της παραχώρησης.
• Τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις πάνε στην εξυπηρέτηση της μαύρης τρύπας του χρέους, δηλαδή σε ένα βαρέλι δίχως πάτο, με μόνους ωφελημένους, εκτός από τους αγοραστές, τους δανειστές. Όπως δηλώνει ο Μάικλ Χάντσον, καθηγητής οικονομικών και σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων: “Σήμερα η Ελλάδα δεν έχει τα αναγκαία έσοδα να αποπληρώσει τα δάνεια της. ‘Eτσι της λένε.  Εάν δεν έχετε να πληρώσετε, να δώσετε την περιουσία σας. Όμως, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο κανένα κυρίαρχο κράτος δεν μπορεί να στερηθεί την περιουσία του. Εδώ δεν είναι μόνο το ότι γίνεται υπέρβαση της δημοκρατίας αλλά απορρίπτεται ο ίδιος ο ορισμός του κυρίαρχου κράτους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. ‘Αρα είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από μια επίθεση στη δημοκρατία, είναι ένας διευρωπαικός πόλεμος”.
• Η περιουσία παραδίδεται απαλλαγμένη από βάρη (πχ. χρέη κλπ), τα οποία φορτώνονται στον Ελληνικό λαό. Πρόσφατο παράδειγμα ο νόμος που ψηφίστηκε στις 16 Οκτώβρη 2015, που διαγράφει τα χρέη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και του ΟΣΕ προς το Δημόσιο, φορτώνοντάς τα στον Ελληνικό λαό, για να γίνει η πώληση πιο επωφελής για τον αγοραστή.
• Μόνο το κερδοφόρο κομμάτι της περιουσίας πωλείται, αφήνοντας το ζημιογόνο τμήμα στο δημόσιο, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα έσοδα του δημοσίου. Ο ίδιος ο νυν αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστος Σπίρτζης, τόνιζε παλαιότερα σε Γερμανούς δημοσιογράφους: «Η πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να πουλήσει 14 από τα κερδοφόρα αεροδρόμια και τα άλλα, τα μη κερδοφόρα, τα προβληματικά, πάνω από 30 αεροδρόμια δηλαδή που δεν έχουν κέρδη και πρέπει να συνεχίσουν να επιδοτούνται, παραμένουν στο ελληνικό δημόσιο. Αυτό είναι ένα μοντέλο που δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στην Ευρώπη. Αυτό ταιριάζει περισσότερο σε μια τριτοκοσμική αποικία παρά σε μια χώρα μέλος της ΕΕ.». Είναι ο ίδιος υπουργός που θα εφαρμόσει τώρα την τριτοκοσμική αυτή συμφωνία!
• Οι ιδιώτες, που αγοράζουν τη δημόσια περιουσία με μοναδικό σκοπό το κέρδος, θα αυξήσουν τα τιμολόγια και τις τιμές για τον καταναλωτή, αδιαφορώντας για τις λαϊκές ανάγκες. Παραδείγματα είναι γνωστά από το παρελθόν της χώρας, με την ΟΥΛΕΝ στο νερό και την Πάουερ στο ρεύμα (δείτε εδώ). Αλλά και στις μέρες μας, όπου οι ιδιωτικοποιημένες εταιρείες νερού απέτυχαν πλήρως σε όλη την υφήλιο και γυρίζουν ξανά στο δημόσιο έλεγχο (πχ. Παρίσι)

• Έτσι, βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, που το κράτος υποχρεούται να παρέχει δωρεάν στους πολίτες του, γίνονται πλέον αντικείμενο κερδοσκοπίας από το κεφάλαιο, με το κράτος να μην έχει πλέον δυνατότητα παρέμβασης σε τιμολόγια και όρους παροχής υπηρεσιών (πχ. για ευπαθείς ομάδες), παρά μόνο ίσως κατόπιν αδράς επί πλέον αμοιβής προς τους ιδιώτες ιδιοκτήτες.  
• Οι ιδιώτες όμως δεν επενδύουν (γιατί επενδύσεις = κόστος), ιδίως σε τομείς όπου οι επενδύσεις έχουν τεράστιο κόστος (όπως στην ηλεκτρική ενέργεια) αρκούμενοι στην επέκταση του πελατολογίου τους (= κέρδος). Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: Το πρώτο καθολικό Black out στις ΗΠΑ και τον Καναδά έγινε το 2003, λίγα χρόνια μετά την ιδιωτικοποίηση του ηλεκτρικού ρεύματος, γιατί οι ιδιωτικές εταιρίες δεν επένδυαν σε εργοστάσια παραγωγής, αλλά προσπαθούσαν μόνο να κερδίσουν νέα πελατεία χωρίς δυνατότητα να εξυπηρετήσουν τη νέα ζήτηση.
• Οι ιδιώτες εφαρμόζουν αντεργατικές πολιτικές, με απολύσεις, μείωση προσωπικού (και αντίστοιχα μείωση ποιότητας υπηρεσιών και ασφάλειας των εργαζομένων). Παράδειγμα τα έργα και ημέρες της Fraport, αγοραστή των 14 κερδοφόρων περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας, σε άλλα αεροδρόμια που έχει στην κατοχή της.
• Οι αγοραστές εξυπηρετούν με τις αγορές τους τα δικά τους συμφέροντα αλλά και τα συμφέροντα των χωρών τους, μιας που πολλές φορές είναι κρατικές εταιρίες (πχ. η Deutsche Telecom, αγοραστής του ΟΤΕ και η Fraport αγοραστής των 14 αεροδρομίων), και όχι του Ελληνικού λαού και της χώρας. Κατά δήλωση του Καθηγητή κύριου Rudolf Hickel, από Πανεπιστήμιο της Βρέμης: «Στην ουσία, λαμβάνει χώρα μια αλλαγή της ιδιοκτησίας ενός αριθμού εύρωστων ελληνικών κρατικών επιχειρήσεων σε γερμανικά χέρια. Και εν κατακλείδι, είναι σημαντικό να σημειώσουμε, ότι τα κέρδη, τα σημαντικά κέρδη που εμφανίζουν αυτά τα 14 αεροδρόμια, στην ουσία αντί να διοχετεύονται στα ελληνικά δημόσια ταμεία, θα πηγαίνουν κατ' ευθείαν σε Γερμανικά δημόσια ταμεία.»
• Τέλος, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας εντάσσεται στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης όλων των δυνάμει κερδοφόρων δραστηριοτήτων που σήμερα ανήκουν στο κράτος, με τη μετατροπή τους σε κερδοφόρες, μέσω:
• Αύξησης τιμολογίων, που εφαρμόζονται συνήθως λίγο πριν τις ιδιωτικοποιήσεις, για να μην καταλάβει ο λαός το κόλπο, να μην είναι σαφής η ταξική φύση των σχετικών στατιστικών πριν και μετά την ιδιωτικοποίηση, και για να σιγουρευτεί ο επενδυτής για τα κέρδη του. 
• Της σχεδιασμένης απόλυτης υποβάθμισης των δημόσιων ανταγωνιστικών δομών (πχ. στη υγεία, την παιδεία, τις συγκοινωνίες και την ασφάλιση) ώστε η "πελατεία" να οδηγηθεί σχεδόν αναγκαστικά στον ιδιωτικό τομέα 
• Της παράδοσης των δικτύων (π.χ. διανομής ενέργειας, φυσικού αερίου, νερού, σιδηροδρόμων, εθνικών οδών), που σημειωτέον έχουν και το μεγαλύτερο κόστος κατασκευής, επίσης σε ιδιώτες (όπου αυτό συμφέρει) ή του ελέγχου τους από "ανεξάρτητες" αρχές (αν δε συμφέρει η ιδιωτικοποίηση), που θα διασφαλίζουν την κερδοφορία των ιδιωτών παρόχων υπηρεσιών. Έτσι, το δίκτυο της ΔΕΗ (που δημιουργήθηκε με τεράστιο κόστος για τον Ελληνικό λαό), ή οι γραμμές του ΟΣΕ, θα χρησιμοποιούνται από ιδιωτικές "εταιρίες λειτουργίας", που θα τις εκμεταλλεύονται χωρίς να ξοδεύουν δεκάρα για την ανάπτυξή τους, κερδίζοντας (χωρίς κόστος) πελάτες - καταναλωτές.
• Αφήνουν δε στο κράτος όλες τις άλλες ζημιογόνες δραστηριότητες εξυπηρέτησης του κεφαλαίου που αυτοί οι ίδιοι δε θέλουν να αναλάβουν (όχι βεβαίως τις κοινωνικές του υπηρεσίες, τις οποίες θέλουν με λύσσα να εξαφανίσουν), για να τις εκμεταλλεύονται, και να καταγγέλλουν μετά το κράτος για ανικανότητα, αφού είναι ζημιογόνο.
• Αυτή η πολιτική υπονομεύει επίσης και κάθε προσπάθεια κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής, αφού:
• Παραδίδει ολόκληρη την οικονομική ζωή στο κεφάλαιο, ενισχύοντας έτσι και την άμεση πολιτική του δύναμη.
• Συρρικνώνει μέχρι εξαφανίσεως το κράτος, και έτσι και την αρχική (τη στιγμή της πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής) δυνατότητα μιας νέας λαϊκής κυβέρνησης
• Βαθαίνει την εξάρτηση (δυσκολεύοντας έτσι τη δυνατότητα άσκησης ανεξάρτητης πολιτικής από μια λαϊκή κυβέρνηση)
• Αυξάνει δραματικά τις ανισότητες (και έτσι ενισχύει δραματικά και το συσχετισμό δύναμης υπέρ του κεφαλαίου και κατά των λαϊκών τάξεων)
• Καταστρέφει το λαό και τη χώρα, δημιουργώντας πιεστικές ανάγκες άμεσης αναστροφής της πορείας και ανακούφισης του λαού σε περίπτωση κοινωνικής αλλαγής, αλλά και άμεσες ανάγκες ανακούφισης και αντίστοιχα καθήκοντα για το κίνημα ήδη από σήμερα.  
• Ενισχύει την ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, αφού εμφανίζει τη δική του πολιτική ως επικρατούσα, και ως εκ τούτου ως "ρεαλιστική", ως τη μόνη εν τέλει εναλλακτική (TINA: There Is No Alternative). Τι κι αν αυτή η πολιτική προτάθηκε ήδη από τη δεκαετία του 50, αλλά απέτυχε παταγωδώς παντού όπου υπήρχε στοιχειώδης δημοκρατία; Τι κι αν χρειάστηκε, από τη Χιλή του 1973 μέχρι το Ιράκ και την Ελλάδα του σήμερα, οι υποστηρικτές της να εκμεταλλευτούν (ή να δημιουργήσουν) μια σειρά από τρομακτικά σοκ (αιμοσταγείς χούντες, βασανιστήρια, πολέμους, φυσικές καταστροφές, χρέος) για να την επιβάλουν; Τι κι αν παντού όπου τελικά επιβλήθηκε ο νεοφιλελευθερισμός, πέτυχε μόνο την εξαθλίωση της τεράστιας πλειοψηφίας του πληθυσμού, την τεράστια αύξηση του χάσματος πλουσίων και φτωχών, την κατάργηση της δημοκρατίας και την καταστροφή ολόκληρων χωρών;  
• Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι το κράτος είναι αθώο του αίματος: Και τα συμφέροντα του κεφαλαίου υπηρετεί, και την εξάρτηση της χώρας (και του ίδιου) εντείνει, και τα βάρη στο λαό ρίχνει (βλέπε ΦΠΑ, φοροληστεία των φτωχών, επιδοτούμενα από τους καταναλωτές "κοινωνικά" τιμολόγια της ΔΕΗ κλπ). Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές σήμερα, την εποχή των μνημονίων. Αλλά το ξεπούλημα της περιουσίας του αποτελεί μια ποιοτική μεταβολή προς το χειρότερο, προς την ακραία νεοφιλελεύθερη διαχείρηση, με παράδοση ολόκληρης της κοινωνίας απ' ευθείας στο μεγάλο κεφάλαιο, ενώ ταυτόχρονα βαδίζει στην κατεύθυνση της αδιαμεσολάβητης εξουσίας του κεφαλαίου, σε στυλ Μπερλουσκόνι. 
• Έτσι, αυτή η πολιτική βρίσκεται σε απόλυτη αντίθεση με την πολιτική του λαϊκού κινήματος και τη στρατηγική της αριστεράς, οποιασδήποτε απόχρωσης. Δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν μια από τις "αποδεκτές" τακτικές που μπορεί να εφαρμόσει μια αριστερή κυβέρνηση τάχα συγκυριακά, να αποδεχτεί μια αριστερή αντιπολίτευση, ή να γίνει ανεκτή από το λαϊκό κίνημα, αφού αποτελεί κεντρικό στοιχείο της αντίπαλης στρατηγικής.
• Για του λόγους αυτούς, η αντιμετώπιση του ξεπουλήματος των "ασημικών" του δημοσίου, πρέπει να αντιμετωπισθεί από το λαϊκό κίνημα ως αυτό που πραγματικά είναι: Μια πολιτική καταστροφική για το λαό και τη χώρα, που ευνοεί τους λίγους και εξαθλιώνει τους πολλούς, ενταγμένη στη στρατηγική του κέρδους του κεφαλαίου και της πολιτικής κυριαρχίας του κατεστημένου.

_____________________________________________________________

Δείτε από το site του ΤΑΙΠΕΔ:

Αποκρατικοποιήσεις σε εξέλιξη

Επικείμενες Αποκρατικοποιήσεις

Ολοκληρωμένες Αποκρατικοποιήσεις

Επίσης:
55 δράσεις ιδιωτικοποιήσεων που έπρεπε να εκτελέσει η ελληνική κυβέρνηση μέσα στους επόμενους δύο μήνες από την υπογραφή του μνημονίου (έχουν καθυστερήσει λόγω εκλογών). Το έγγραφο κατατέθηκε από τον Γερούν Ντάισεμπλουμ, κατά την διαδικασία της έγκρισης του Μνημονίου από την Ολλανδική Βουλή, και βασίζεται στο ευρύτερο πρόγραμμα που δημοσιεύουμε. Η μετάφραση του κειμένου έγινε από το The Press Project.

Αλλά δείτε όμως και την άλλη άποψη:

Για τα αεροδρόμια
Για το νερό
Για τα λιμάνια
Για τον ΟΣΕ και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ (ντοκιμαντέρ της infowar)
Για το νέο ΤΑΙΠΕΔ

Δείτε επίσης παρακάτω το ντοκιμαντέρ της Infowar "Catastroika", που αναφέρεται στις ιδιωτικοποιήσεις του «Καπιταλισμού της Καταστροφής» όπως εύστοχα έχει ονομαστεί ο καπιταλισμός της εποχής μας:

CATASTROIKA - Multilingual από infowar