Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς για τις εκλογές της 20/9/2015

Συνεχίζουμε ενάντια σε μνημόνια και υποτέλεια

Οι εκλογές της 20^ης Σεπτέμβρη έρχονται μετά την υπογραφή του 3^ου μνημονίου από το 74% της βουλής, και στοχεύουν στην παγίωση των νέων μνημονιακών συχετισμών, πριν προλάβει ο λαός να συνέλθει από το σοκ και να νιώσει στο πετσί του τα μέτρα, ώστε η εφαρμογή τους να είναι απρόσκοπτη.

Η υπογραφή του από ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι απεκάλυψε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο:

• Το ρόλο της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. που επιβάλλουν την ίδια βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική με ή χωρίς μνημόνια και λειτουργούν ως στυγνοί εκβιαστές - δανειστές και όχι ως εταίροι.
• Τα ανύπαρκτα όρια άσκησης μιας φιλολαϊκής πολιτικής όταν από την αρχή έχουν γίνει αποδεκτά τα όρια νομιμότητας που ορίζουν το Ευρώ, η ΕΕ και το ΔΝΤ.
• Την αυταπάτη ότι η «ανάθεση» σε κυβερνήσεις του καθήκοντος υλοποίησης μιας φιλολαίκής πολιτικής αρκεί, ενώ αντίθετα απαιτείται οικοδόμηση ενός μαζικού αγωνιστικού λαϊκού κινήματος, αγωνιστική διαπαιδαγώγηση του λαού στα συνδικάτα και τις γειτονιές, και διαδικασία ουσιαστικού διαλόγου και πράξης μέσα στα κινήματα και το λαό, για τη συγκρότηση μιας πολιτικής διεξόδου προς όφελος του λαού.
• Ότι αριστερά δεν είναι θέμα ισχυρισμού αλλά επιβεβαίωσης στην πράξη.

Το 3^ο Μνημόνιο

Αποτελεί μια ποιοτικά χειρότερη μεταβολή που προστίθεται στα προηγούμενα 2 μνημόνια, αφού:

• Εντείνει τον ασφυκτικό έλεγχο της χώρας, με το κουαρτέτο να αλωνίζει τα υπουργεία όπως και πριν η τρόικα, κρίσιμους κρατικούς θεσμούς να ελέγχονται απ΄ ευθείας από αυτό (Στατιστική υπηρεσία, Γ. Γραμματεία Εσόδων, νέο ΤΑΙΠΕΔ), αυτόματες περικοπές όταν οι τρίμηνες αξιολογήσεις εμφανίζουν υστέρηση από τους (ανέφικτους) στόχους, με όλες τις κυβερνητικές επιλογές να περνούν από έγκριση (ενώ θα τροποποιηθούν και όσα λίγα έκανε η κυβέρνηση τους πρώτους μήνες).
• Υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία στην περίπτωση μη αποπληρωμής του χρέους (δυσκολεύοντας πιθανή διαγραφή του χρέους στο μέλλον). Ταυτόχρονα ξεπουλά το πιο προσοδοφόρο μέρος της στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο για να πληρωθεί τμήμα του χρέους.
• Συνεχίζει την εξοντωτική λιτότητα και τη φοροληστεία του λαού οδηγώντας σε παραπέρα ύφεση, ανεργία και λουκέτα. Ο ΕΝΦΙΑ παραμένει στο ίδιο ύψος, ακόμα και μετά την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών, αυξάνεται και μονιμοποιείται η «εισφορά αλληλεγγύης», μειώνεται το ακατάσχετο όριο μισθών και συντάξεων από τα 1.500 στα 1.000 ευρώ.
• Καταργεί την κοινωνική ασφάλιση ως συστήματος αναδιανομής, με την πλήρη μετατροπή του σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση του, αφού με την απαλλαγή των υποχρεώσεων της εργοδοσίας και του κράτους, συντάξεις και παροχές υγείας μετατρέπονται σε επιδόματα ελεημοσύνης. Εργαλείο σε αυτή τη κατεύθυνση αποτελεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις συντάξεις.
• Ισοπεδώνει πλήρως τις εργασιακές σχέσεις, καθώς η αναφορά στις «βέλτιστες πρακτικές σε επίπεδο ΕΕ», σημαίνει την επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας, 4ωρα και συμβάσεις ορισμένου χρόνου, περαιτέρω απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων, ώστε να χτυπηθεί πιο αποτελεσματικά το δικαίωμα στην πλήρη και σταθερή δουλειά, οδηγώντας την τιμή της εργατικής δύναμης σε τριτοκοσμικά επίπεδα.
• Οι πλειστηριασμοί κατοικιών, που θα γίνονται πια ηλεκτρονικά για να μην μπορούν τα κινήματα να τους σταματήσουν, θα επεκταθούν καλύπτοντας όλο και περισσότερους 
• Και το χειρότερο είναι ότι το 3ο μνημόνιο υπογράφηκε και στηρίζεται από μια κυβέρνηση που εξελέγη στο όνομα της αριστεράς, που πλέον προπαγανδίζει ανοιχτά ότι δεν υπάρχει εναλλακτική (όπως το έκαναν όλες οι άλλες μνημονιακές κυβερνήσεις), εντείνοντας την απογοήτευση και την παθητικότητα του κόσμου.

Οι εκλογές

Τίποτα δεν μπορεί να περιμένει ο λαός από οποιεσδήποτε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες θα συγκροτήσουν ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ - ΑΝΕΛ, αφού συμφωνούν στην κεντρική κατεύθυνση, την εφαρμογή του μνημονίου, ενώ ο ασφυκτικός έλεγχος του κουαρτέτου αφορά στα πάντα και δεν αφήνει κανένα περιθώριο ελευθερίας. Ο συγκεκριμένος συνδυασμός κομμάτων που θα συγκυβερνήσει, θα κριθεί βέβαια από το αποτέλεσμα, θα απαρτίζεται όμως σίγουρα από  μνημονιακές δυνάμεις με το «κυβερνητικό» τους πρόγραμμα τους να καθορίζεται αλλού.

Ωστόσο, αυτά που πραγματικά παίζονται στις εκλογές είναι άλλα:

• Η αντίσταση στα σχέδια των δανειστών και των ντόπιων εκπροσώπων τους για ευρεία μνημονιακή συναίνεση του λαού, συναίνεση που θα είναι και η δικαιολογία για την ένταση της επίθεσής τους.
• Η στήριξη της λογικής της ρήξης, στην ίδια κατεύθυνση με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, που από πολλές απόψεις έφερε το λαό πιο μπροστά από τις «ηγεσίες» του.
• Η επανεπιβεβαίωση απόρριψης των εκβιασμών της Ευρωζώνης, της ΕΕ και του ΔΝΤ από όσο το δυνατό μεγαλύτερο τμήμα του λαού, για δεύτερη φορά μέσα σε 2 μήνες.
• Η ταυτόχρονη απόρριψη ναζιστικών και ακροδεξιών προτάσεων, αντιμνημονιακών στα λόγια και μνημονιακών στην πράξη, που πάντα υποστηρίζουν τα συμφέροντα των μεγαλοεργοδοτών και των εφοπλιστών εντός και εκτός βουλής, αντιπαλεύουν κάθε προσπάθεια αντίστασης, βάζουν στο στόχαστρο των τραμπούκικων δολοφονικών ενεργειών τους συνδικάτα, αντιμνημονιακές συλλογικότητες και άτομα, ενώ πρόσφατα, υποστηρίζουν και το Ευρώ.
• Η οικοδόμηση όρων για την επόμενη μέρα:

o   Για συνέχιση των αγώνων ενάντια στα μνημονικά μέτρα, στην εργασία, στο σχολείο και τη γειτονιά, ενάντια στη φοροληστεία, τους πλειστηριασμούς, την υποτέλεια, το ξεπούλημα κλπ

o  Για απεγκλωβισμό τίμιων αγωνιστών από τον κατήφορο της αποδοχής μνημονίων.

o   Για την ουσιαστική και σε βάθος συζήτηση για τις προϋποθέσεις της ανατροπής των μνημονίων της λιτότητας και της υποτέλειας, και τις αναγκαίες πολιτικές πρωτοβουλίες γι αυτό.

o   Για την ενότητα στη δράση των αγωνιστικών πρωτοβουλιών και φορέων, με διαφύλαξη της αυτονομίας τους και ανοιχτή συζήτηση των διαφορών, που θα κρίνονται στο ίδιο το κίνημα.

Γι αυτό πρέπει να αποδοκιμαστούν όλα τα κόμματα που ψήφισαν τα μνημόνια, και να ξεπεραστεί η απογοήτευση της αποχής, του λευκού και του άκυρου. Ο ευνουχισμός των ηγεσιών να μη γίνει και ευνουχισμός του λαού. Γιατί κάθε ψήφος αντίστασης μετράει για την επόμενη μέρα. 

Ο ρόλος της Επιτροπής Αγώνα Κηφισιάς

Στη νέα περίοδο, ο ρόλος της Επιτροπής Αγώνα γίνεται ακόμα πιο κρίσιμος λόγω των αρνητικών συσχετισμών που έχουν δημιουργηθεί, ενώ τα προβλήματα της κοινωνίας οξύνονται, οι δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες συρρικνώνονται, τα κινήματα προσπαθούν να ξαναβρούν το δρόμο τους, ο λαός προσπαθεί να συνέλθει από το νέο σοκ, την απογοήτευση και τον αποπροσανατολισμό.

Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς δυναμώνοντας τον αγώνα ενάντια στα μέτρα ΕΕ, ΔΝΤ και κυβέρνησης, θα συνεχίσει:

• Να είναι ανοιχτή σε όλους τους συμπολίτες της περιοχής μας που θέλουν να παλέψουν ενάντια στα μέτρα, ανεξάρτητα από ιδεολογική ή κομματική ένταξη.
• Να επιδιώκει τη συνεργασία με όλες τις πολιτικές κινήσεις, κόμματα, οργανώσεις και φορείς που αντιπαλεύουν τα μέτρα, περιφρουρώντας παράλληλα την αυτονομία της.
• Να φιλοδοξεί να συμβάλει στο άνοιγμα ουσιαστικού διαλόγου για τη λύση προς όφελος του λαού και τις προϋποθέσεις της.
• Να ενημερώνει για τις επιπτώσεις των μέτρων, να κινητοποιεί και να κινητοποιείται ενάντιά τους, να διεκδικεί λύσεις, να συμπαρίσταται στους πληττόμενους, να υπερασπίζει δικαιώματα.
• Να επενδύει τη δράση της στο κίνημα και όχι στον εαυτό της

Ραντεβού στους νέους αγώνες την 21^η Σεπτέμβρη

Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς

Ενάντια στα μέτρα ΔΝΤ - ΕΕ - κυβέρνησης

Απέναντι στο ΝΑΙ του φόβου, αντιτάσσουμε το ΟΧΙ του αγώνα

Λέμε ΟΧΙ στη συνέχιση των μνημονίων

Το τελεσίγραφο των δανειστών (και όχι «εταίρων») ήταν απαράδεκτο, όπως ήταν αδικαιολόγητες και οι κυβερνητικές υποχωρήσεις. Κατέρριψε με πάταγο κάθε εκτίμηση για περιθώρια «έντιμης» συμφωνίας με τους εκπροσώπους της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ χωρίς ρήξη και όσο υπάρχει εκ των προτέρων αποδοχή του Ευρωμονόδρομου με κάθε τίμημα. H Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς, τιμώντας την ιστορία και τους αγώνες της όλο το διάστημα από την ίδρυσή της, θα συνεχίσει να είναι στο πλάι του λαού ενάντια σε οποιοδήποτε μέτρο μνημονιακής κοπής, από όπου και αν προέρχεται αυτό.

Το δημοψήφισμα, μετά από 3 χρόνια αδράνειας του λαού και εγκλωβισμό του σε λογικές ανάθεσης, επί τέλους τον εμπλέκει με ουσιαστικό τρόπο, και τον μετατρέπει σε κρίσιμο παράγοντα της όποιας λύσης. Γιατί αναγκάζει τον καθένα από μας να πάρει θέση ακριβώς εκεί που είναι η μεγάλη αδυναμία του λαού (και όχι μόνο), την αντιμετώπιση του φόβου και τις αυταπάτες για εύκολη λύση που άλλοι θα προσφέρουν για λογαριασμό του ανώδυνα. Έτσι, οδηγείται σε ριζοσπαστικοποίηση, αρκεί βεβαίως οι αντιμνημονιακές δυνάμεις να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να μην προσπαθήσουν και πάλι να θολώσουν τα νερά με υπεκφυγές ή υπαναχωρήσεις. 

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΣΤΟ «ΝΑΙ»

• Γιατί το τελεσίγραφο προέβλεπε βάρβαρα υφεσιακά μέτρα, που ενώ θα χτυπούσαν αλύπητα τα φτωχότερα στρώματα του λαού, θα βάθαιναν το φαύλο κύκλο ύφεση > μειωμένα δημόσια έσοδα > αύξηση του χρέους ως προς το ΑΕΠ > νέα υφεσιακά μέτρα, και θα ανέβαζαν κι άλλο την ανεργία και τα λουκέτα, καταστρέφοντας ολοσχερώς πλέον τη χώρα.
• Γιατί έκρυβε και νέο μνημόνιο μετά το καλοκαίρι, αφού δεν κάλυπτε ούτε καν τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας προς τους δανειστές για τους επόμενους μήνες. Μνημόνιο που θα ήταν ακόμα χειρότερο από τα προηγούμενα.
• Γιατί δεν έλυνε το πρόβλημα του χρέους, που όλοι γνωρίζουν ότι δεν είναι βιώσιμο. Το ίδιο αδιέξοδο θα εμφανιζόταν και πάλι πολύ γρήγορα, με ακόμα χειρότερους διαπραγματευτικούς όρους για την Ελληνική πλευρά.
• Γιατί ένα«ναι» στο τελεσίγραφο σημαίνει αποδοχή μέτρων προς τα οποία ολόκληρη η αντιπολίτευση τάχα διαφώνησε στη βουλή στις 5/6, και που τώρα τα δέχεται και καλεί λυσσασμένα το λαό να τα στηρίξει!
• Γιατί ένα «ναι» θα αποθρασύνει τους δανειστές, που θα ισχυριστούν ότι ο λαός συμφωνεί και θα ζητήσουν άμεσα πιο βάρβαρα μέτρα, και καμία κυβέρνηση δε θα μπορεί πια ούτε να ψελλίσει κάποια αντίρρηση.
• Γιατί η συνέχιση αυτής της πολιτικής, να δανειζόμαστε για να πληρώσουμε τους δανειστές, και να φορτώνουμε τα βάρη στο λαό που δεν αντέχει άλλο, είναι αδιέξοδη και οδηγεί σε σπιράλ θανάτου τη χώρα.
• Γιατί τα όποια ρίσκα του αγώνα δε συγκρίνονται με τη βεβαιότητα της καταστροφής.
• Γιατί το «ναι» αποτελεί το όχημα για την νεκρανάσταση των ζόμπι των κομμάτων του μνημονίου, τα οποία ο λαός καταδίκασε σε απόλυτη ανυποληψία.
• Γιατί η εθελοδουλεία πάντοτε κατέστρεψε τους λαούς, ποτέ δεν τους έσωσε.

ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ «ΟΧΙ» ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

• Γιατί το ΟΧΙ διαπαιδαγωγεί το λαό στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης του φόβου, τον ριζοσπαστικοποιεί, και ανυψώνει το λαϊκό φρόνημα, κάτι που είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε θετική εξέλιξη στη χώρα.
• Γιατί οι δυσκολίες (όπως οι τραπεζικοί περιορισμοί) πρέπει να χαλυβδώνουν αντί να προκαλούν πανικό (τον οποίο ξένοι και ντόπιοι λύκοι επιδιώκουν και προκαλούν), αρκεί να γίνεται ορατή η προοπτική της αποτίναξης της υποτέλειας και μιας ανεξάρτητης πορείας ανάπτυξης της χώρας προς όφελος του λαού.
• Γιατί τίποτα δεν καταχτήθηκε χωρίς ρίσκο. Η απελευθέρωση από τα μνημόνια δε θα είναι περίπατος, αλλά είναι η μόνη μας λύση.

Γιατί «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία».

• Γιατί αποκαλύπτει το ρόλο της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, ως οικονομικούς δολοφόνους, διαλύοντας τις αυταπάτες.
• Γιατί δεσμεύει την κυβέρνηση (και όσες τη διαδεχτούν, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του κατεστημένου), δυσκολεύοντας (ακόμα και αν δεν αποκλείει) την αποδοχή μιας συμφωνίας παρεμφερούς με το τελεσίγραφο, και την επιβολή νέων αντιλαϊκών μέτρων.
• Γιατί μπορεί να αναιρέσει και πρόσφατες, μνημονιακής κοπής, κυβερνητικές δεσμεύσεις
• Γιατί δυσκολεύει τη διαπραγματευτική θέση των δανειστών.
• Γιατί φέρνει τον Ελληνικό λαό στην πρωτοπορεία των αγώνων σε διεθνές επίπεδο, και τον κάνει άξιο της αλληλεγγύης των άλλων λαών. Γιατί κανείς δε συμπαρίσταται σε συμβιβασμένους.
• Γιατί συμβάλλει (αν και δε λύνει οριστικά) στην επανατοποθέτηση του διλήμματος ανάμεσα στην εθελοδουλεία και την αντίσταση, στη συνέχιση μνημονιακών πολιτικών και στην ανατροπή τους, στη δημοκρατία και στην απαγόρευσή της από του πιστωτές, στην ανεξαρτησία των λαών και στην υποτέλεια.

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ – ΟΧΙ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ!

• Προσπαθούν και πάλι να εκβιάσουν, οδηγώντας μερίδα του λαού στον πανικό, κόβοντας μετά τη ρευστότητα των τραπεζών (που χρειάστηκε ακριβώς λόγω του πανικού που οι ίδιοι δημιούργησαν), οδηγώντας έτσι σε μέτρα περιορισμού αναλήψεων και εκμεταλλευόμενοι τα λειτουργικά προβλήματα που μια τέτοια κίνηση επιφέρει. 
• Διεξάγουν οι ίδιοι την προεκλογική εκστρατεία του ΝΑΙ, αφού ο εθελόδουλος και απαξιωμένος παλιός μνημονιακός πολιτικός κόσμος δεν είναι σε θέση να το κάνει
• Ψεύδονται ασύστολα, πλαστογραφώντας και ωραιοποιώντας τα τελεσίγραφά τους 
• Βρίσκουν εύκολα ντόπιους υποτακτικούς, αυτούς που μαύρισε ο λαός το Γενάρη, το κεφάλαιο και μεγαλοστελέχη εταιρειών που εκβιάζουν τους εργαζομένους τους, που είναι έτοιμοι να πουν «ναι σε όλα» και πάλι.
• Χρησιμοποιούν ασύστολα τα ΜΜΕ της διαπλοκής σαν όχημα εκβιασμού και εξωνημένους μεγαλοδημοσιογράφους, που εκπαιδεύονται από το ΔΝΤ, και υπηρετούν γλοιώδικα τα αφεντικά τους, διαστρέφοντας την πραγματικότητα (όπως οι ίδιοι απεκάλυψαν κάποιες φορές).

Δε θα τα καταφέρουν!

Όπως κάναμε σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας, 
θα αντιταχθούμε ξανά στο ΝΑΙ του φόβου 
αντιτάσσοντας το ΟΧΙ του αγώνα, 
ενάντια και σε τυχόν επαχθείς συμβιβασμούς και υπαναχωρήσεις

ΟΧΙ ΣΕ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ,

Ο ΛΑΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Απέναντι στο ΝΑΙ του φόβου,

αντιτάσσουμε το ΟΧΙ του αγώνα  

Επιτροπη Αγωνα Κηφισιας

Εναντια στα μέτρα Δ.Ν.Τ. – Ε.Ε. – Κυβερνησης

E-mail: epitropikifisias@gmail.com Tηλ.:6974105775

Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς για τις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2015

Στις 25 τους διώχνουμε όλους
 μαζί με τις αντιλαϊκές πολιτικές, 
στις 26 αγωνιζόμαστε να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα

Εκλογές 2015: Ευρωπαίοι και ΔΝΤ μας υποδεικνύουν και πάλι θρασύτατα τι πρέπει να ψηφίσουμε, ώστε να συνεχισθεί η ίδια πολιτική. Μας λένε να ψηφίσουμε όσους ομνύουν στην ευρωπαϊκή και διεθνή νομιμότητα των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, θεωρώντας την εξυπηρέτηση του χρέους ως ύψιστη επιλογή. Δε θα τους κάνουμε τη χάρη αυτή τη φορά. Γιατί ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ, ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ.

Γελοιογραφία του Γιάννη Ιωάννου

Οι δικοί τους εδώ βλέπουν όμως την ήττα, και επιχειρούν γι αυτό να τρομοκρατήσουν το λαό ακόμη και με φωτιά και τσεκούρι (Βορίδης) εκβιάζοντας την ψήφο του. Δεν είμαστε όμως ραγιάδες όπως αυτοί. Δε θα δεχτούμε άλλο την οικειοθελή υποταγή στα σχέδια υποδούλωσης της χώρας και στα συμφέροντα μιας χούφτας πλουτοκρατών και τοκογλύφων. Θα τους διώξουμε, και θα αποτρέψουμε να ξαναγυρίσουν οι πολιτικές τους, με την ψήφο στις 25 αλλά και τον αγώνα μας την επομένη.

ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ - ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ!

Πάμε στις κάλπες, μετά από 5 χρόνια μνημόνιο, που κατέστρεψαν τη χώρα και τους ανθρώπους της:

• Που εκτέλεσαν τη δημοκρατία αντιμετωπίζοντας το λαό με ΜΑΤ, βία και χημικά, παραβίασαν συστηματικά το σύνταγμα, κατάργησαν στην ουσία την Βουλή αφού κυβέρνησαν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικά διατάγματα και κατεπείγοντα, έλεγξαν ασφυκτικά την ενημέρωση με τα ΜΜΕ της διαπλοκής και το μαύρο στην ΕΡΤ
• Που καταπάτησαν την Εθνική Ανεξαρτησία κάνοντας τη χώρα υποτελή στα διευθυντήρια της ΕΕ και του ΔΝΤ.
• Που κατήργησαν την όποια προστασία των εργαζομένων από την αυθαιρεσία του εργοδότη, επέβαλαν ελαστικές σχέσεις εργασίας και συνθήκες γαλέρας, κατήργησαν συλλογικές συμβάσεις και συνδικαλιστικές ελευθερίες, μείωσαν τον κατώτατο μισθό, απελευθέρωσαν απολύσεις, απέλυσαν και οι ίδιοι στο δημόσιο.
• Που μείωσαν το ΑΕΠ κατά 25%, όσο δε μειώθηκε ποτέ ξανά σε καιρό ειρήνης (σύμφωνα και με ομολογία του ίδιου του Σαμαρά)! Και που αύξησαν ραγδαία την ανισότητα στην κατανομή του.
• Που εξαθλίωσαν το λαό, με 6.300.000 Έλληνες στα όρια της φτώχειας, ενώ αύξησαν το πλήθος των μεγιστάνων του πλούτου (565 από 505) και την περιουσία τους (70 δις από 60), μόνο το 2014!
• Που αύξησαν την ανεργία στο 27%, με τους υπόλοιπους να εργάζονται ανασφάλιστοι (το ένα τρίτο τους), απλήρωτοι (850.000) και με το 51% των νέων συμβάσεων να είναι πλέον οι «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης.
• Που έστειλαν τη νεολαία και πάλι στην ξενιτειά, έβαλαν νέους ταξικούς φραγμούς με το νέο λύκειο, έκαναν κομματικό τους φέουδο τα πανεπιστήμια των Φορτσάκηδων.
• Που οδήγησαν στη δήμευση της λαϊκής περιουσίας με τα χαράτσια της ΔΕΗ, τον ΕΝΦΙΑ και την απελευθέρωση (πλήρη ήδη από το Γενάρη) των πλειστηριασμών.
• Που έβγαλαν στο σφυρί τη δημόσια περιουσία της χώρας για ένα κομμάτι ψωμί, ιδιωτικοποιώντας τα πάντα και ξεπουλώντας γη, δάση, παραλίες, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους (ας θυμηθούμε και τα νέα διόδια που σχεδιάζουν), μειώνοντας ταυτόχρονα την αξία της ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού λαού, από 1 τρις σε 500 δις. Δηλαδή η αξία που χάθηκε είναι μεγαλύτερη από ολόκληρο το χρέος του Ελληνικού κράτους (321 δις σήμερα)!
• Που επέβαλαν βαριά φορολογία σχεδόν σε όλους, αφήνοντας αφορολόγητους εφοπλιστές και μεγάλο κεφάλαιο και στα συρτάρια τις δεκάδες λίστες τύπου Λαγκάρντ, φοροφυγάδες και φοροκλέφτες.
• Που κατέστρεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία (με το κούρεμα, την ανεργία, την ανασφάλιστη εργασία), μείωσαν μισθούς και συντάξεις, έκοψαν δώρα.
• Που εξαφάνισαν το κοινωνικό κράτος και ιδιωτικοποιούν υγεία, παιδεία, ρεύμα, νερό και έρευνα, για να γίνουν μόνο προνόμια των ολίγων.
• Που τα έκαναν όλα αυτά στο όνομα της μείωσης του χρέους, που όμως αυξήθηκε από 123% του ΑΕΠ το 2009 σε 177,7% το 2014!

Αλλά ήταν και χρόνια που σημαδεύτηκαν από πρωτοφανείς λαϊκές κινητοποιήσεις και ηρωϊκά κινήματα, ανέδειξαν νέες δυνατότητες του λαού, έκαψαν  3 πρωθυπουργούς (Παπανδρέου, Παπαδήμας, Σαμαράς), βύθισαν στην ανυποληψία κόμματα που καθόρισαν τις τύχες τις χώρας τα τελευταία 40 χρόνια, αμφισβήτησαν το πολιτικό σύστημα.

ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΕΔΩ

• Είναι βέβαια η Ε.Ε, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, δηλ.η τρόικα, που σχεδίασαν αυτήν την πολιτική, αλλά δεν ήταν μόνοι:
• Είναι και το μεγάλο κεφάλαιο, που με πρόσχημα τη δική του κρίση, βρήκε την ευκαιρία να τσακίσει μισθούς, εργατικά δικαιώματα και συνδικάτα, κάτι που εδώ και χρόνια σχεδίαζε.
• Αλλά είναι και αυτοί που υλοποίησαν αυτή την πολιτική:

o   Το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου που μας έβαλε στο μνημόνιο παραποιώντας ακόμα και τα στοιχεία (όπως καταγγέλθηκε από τη Στατιστική Υπηρεσία), και που τολμάει να επανεμφανίζεται μέσω ΚΙΔΗΣΟ

o   Το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου και η ΝΔ του Σαμαρά που συνέχισαν «επάξια» αυτή την πολιτική.

o   Ο ΛΑΟΣ και η ΔΗΜΑΡ που συγκυβέρνησαν για λίγο, και το πλήρωσαν με καταποντισμό και διάσπαση

• Προσπάθησαν με πολλούς τρόπους να σώσουν το φαύλο τους πολιτικό σύστημα και τον εαυτό τους:

o   Έπαιξαν το παιχνίδι της Χρυσής Αυγής στηρίζοντάς την ασύστολα στην αρχή. Αυτή έπαιξε καλά το ρόλο της. Κατάφερε να εγκλωβίσει ανυποψίαστους πολίτες με «αντιμνημονιακή» ρητορεία και δήθεν «πατριωτικά» συνθήματα («πατριώτες» που υποστηρίζουν ακόμα και σήμερα τους Χιτλερικούς της κατοχής της Ελλάδας), ενώ στήριξε πάντα τα συμφέροντα του κεφαλαίου στη βουλή, αντιπάλεψε προκλητικά κάθε προσπάθεια αντίστασης και στήριξης αυτών που πλήττονται και έβαλε στο στόχαστρο των τραμπούκικων ενεργειών της πάντα αντιμνημονιακές συλλογικότητες και άτομα. Η δολοφονία Φύσσα τους χάλασε τα σχέδια στήριξης της ΝΔ (βλέπε Μπαλτάκο), αλλά παραμένει ακόμα σαν εφεδρεία του συστήματος, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.

o   Έπαιξαν και το παιχνίδι της νεκρανάστασης της κεντροαριστεράς, με τη «δημοκρατική παράταξη» που βάλτωσε όμως, με το «νέο» και αμόλυντο τάχα Ποτάμι που δηλώνει έτοιμο να στηρίξει μνημόνια, με τμήματα της ΔΗΜΑΡ πάντα πρόθυμα, και εσχάτως με τον ΓΑΠ, ξανά…

o   Ενστερνίστηκαν την ακροδεξιά του Άδωνι, του Βορίδη και του Μπαλτάκου, που ταίριαξε απόλυτα με την πολιτική τους.

ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ - ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ

Θέλουν «τη σταθερότητα» του συστήματος της διαπλοκής, θέλουν να τα ξεχάσουμε όλα σα να μην έγινε τίποτα, να τρομοκρατηθούμε ξανά και να αποδεχθούμε και πάλι τους ίδιους που δεν τολμούσαν να κυκλοφορήσουν στο δρόμο πριν 2 χρόνια. Θέλουν ακόμη χειρότερα, μπροστά στις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις, να περιορίσουμε τις απαιτήσεις μας, να συμβιβασθούμε, να μας πείσουν ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα, να παρακολουθούμε παθητικά τις εξελίξεις.   Δε θα τους κάνουμε τη χάρη! Απέναντι στη «σταθερότητα» που επιδιώκει το σύστημα του κέρδους και της αγοράς, θα επιδιώξουμε την ανατροπή του, την πραγματική δημοκρατία, την ανεξαρτησία, την κοινωνική και πολιτική δικαιοσύνη. Την αναγέννηση της χώρας και του εργαζόμενου λαού της.

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ!

Είναι ίδιο το πρόγραμμα όλων αυτών, στις καρέκλες διαφέρουν κυρίως: Ονομάζεται συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων. Το κρύβουν πίσω από εκβιασμούς, αποπροσανατολισμούς και ασάφειες. Αλλά το email Χαρδούβελη ενώ κρύβει όσα άλλα κουβεντιάζουν, μας δείχνει όσα έχουν ήδη αποδεχτεί σαν άμεσα μέτρα:

• Πάγωμα συντάξεων μέχρι το 2017, σταδιακή κατάργηση των ειδικών ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης (πριν από το 62ο ή το 67ο έτος ηλικίας), αύξηση των ελάχιστων ενσήμων για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος, από 15 σε 20 χρόνια. Που αν συμβεί, οι μισές Ελληνίδες και το 1/3 των ανδρών δεν θα πάρουν ποτέ σύνταξη γιατί ποτέ δεν φτάνουν στα 6.000 ένσημα.
• Αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ για τα ξενοδοχεία από 6,5% στο 13%, κόψιμο του ΕΚΑΣανάλογα με την οικονομική και περιουσιακή κατάσταση του συνταξιούχου, ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, των σιδηροδρόμων, των αυτοκινητοδρόμων και της Εγνατίας (να θυμηθούμε και τα νέα διόδια στην περιοχή μας)

Επί πλέον, «εάν διαπιστωθεί πως στις 1/7/2015 υπάρχει πρόβλημα στην εκτέλεση του προϋπολογισμού»:

Απόσυρση της μείωσης 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης για το 2015 και το 2016, επιβολή φόρου πολυτελείας, αύξηση φόρων σε καπνό και αλκοόλ

Και αμέσως μετά σχεδιάζουν:

• Πλήρη απελευθέρωση απολύσεων, συρρίκνωση του δικαιώματος στην απεργία και ουσιαστικά  διάλυση των συνδικάτων με την κατάργηση συνδικαλιστικών ελευθεριών (για να λυθούν τα χέρια της εργοδοσίας), δικαίωμα ανταπεργίας (λοκ άουτ) των εργοδοτών.
• Άρση της απαγόρευσης της κατάσχεσης της πρώτης κατοικίας λόγω χρεών, ο πλειστηριασμός θα ξεκινάει από το 1/3 ή 2/3 της αντικειμενικής αξίας.
• Μειώσεις μισθών στο δημόσιο για υπαλλήλους χωρίς Πανεπιστημιακή εκπαίδευση και νέες απολύσεις

Δε χρειάζονται νέα μέτρα για να συνεχιστεί η καταστροφή, θα αρκούσε η συνέχιση και εφαρμογή των ήδη ψηφισμένων εφαρμοστικών νόμων. Γι΄αυτό και χρειάζονται οι δικοί μας αγώνες, την επομένη των εκλογών.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΕΓΓΥΗΣΗ

Ξέρουμε ότι καμία λύση δε χαρίζεται. Ιδιαίτερα τώρα, απέναντι σε λογικές της «ανάθεσης» που κυριάρχησαν,  χρειάζεται ο κινητοποιημένος και οργανωμένος λαός. Προϋπόθεση για λύση σε όφελός μας είναι η οργάνωση, η κλιμάκωση και ο συντονισμός των αγώνων μας. Από τα κάτω, στην εργασία και τη γειτονιά, παραμερίζοντας τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, με κοινή δράση παρά τις ιδεολογικές διαφορές.

Ελπίζουν ότι μπορούν ακόμα να διασώσουν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και της διαπλοκής που κλονίζεται συθέμελα, ακόμα κι αν χάσουν. Θα τους χαλάσουμε τα σχέδια και πάλι.

Να διεκδικήσουμε οργανωμένα και αποφασιστικά, μέσα από τα συνδικάτα και τα κινήματα, αλλά και να εμπνεύσουμε ανοίγοντας δρόμους. Να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο πολιτικό κίνημα ανατροπής που θα αλλάξει τα πάντα. Να αποτρέψουμε την επιβίωση ή την παλινόρθωση των ίδιων πολιτικών. Να συμπεριλάβουμε ολόκληρο το σύστημα, την πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία, τον πολιτισμό στο στόχαστρο της αμφισβήτησης και της ριζοσπαστικής αλλαγής. Οι εκλογές πρέπει να γίνουν σταθμός στη μεγάλη πορεία της οικοδόμησης λύσεων σε όφελος του λαού και του τόπου, αλλά αυτό εναπόκειται στους δικούς μας αγώνες.

Ραντεβού στους νέους αγώνες την 26^η Ιανουαρίου

Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς

Μήπως έφτασε ο καιρός να επιβάλλουμε κριτήρια για τις εκλογές;

ΨΗΦΟΣ ΜΕ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

Έφτασε ο καιρός να τους διώξουμε!

Η μνημονιακή συγκυβέρνηση σε «θαυμαστή» σύμπνοια με τα ΜΜΕ της διαπλοκής με την οικονομική εξουσία, την πολιτική και εσχάτως και με το ποδόσφαιρο, προσπαθούν να μας εγκλωβίσουν στη δική τους οπτική για τις εκλογές.

Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς, βρέθηκε πάντα στο πλάι των πολιτών, των εργαζόμενων, των απολυμένων, των ανέργων, αντιπαλεύοντας με συνέπεια τις μνημονιακές πολιτικές, τον αυταρχισμό, τους πλειστηριασμούς, τα χαράτσια, τα διόδια, τα εργοστάσια βιομάζας, αλλά και οργανώνοντας συζητήσεις για τα κυβερνητικά μέτρα και τη διέξοδο προς όφελος του λαού και της χώρας. Δεν συμμετέχουμε στις εκλογές, έχουμε όμως κριτήρια για τις εκλογές (δημοτικές, περιφερειακές και Ευρωεκλογές), που πρέπει να οδηγήσουν τις λαϊκές τάξεις που πλήττονται και χρειάζονται ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Τα κριτήρια

Προσανατολισμός ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές

·     Για τις Ευρωεκλογές το επιχείρημά τους είναι η «σταθερότητα» και το ότι οποιαδήποτε άλλη πολιτική θα είχε χειρότερα αποτελέσματα. Ξεχνούν ότι η δική τους πολιτική (που τάχα μας έσωσε) έφερε το χειρότερο αποτέλεσμα του 20^ού και 21^ου αιώνα σε καιρό ειρήνης, παγκοσμίως; Δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε, σε καμμιά χώρα του κόσμου, τέτοια πτώση του εθνικού εισοδήματος όσο στην Ελλάδα την τετραετία των μνημονίων. Και τολμούν να μας λένε ότι αυτή η πολιτική έσωσε τη χώρα;

·         Ταυτόχρονα ορκίζονται στο όνομα της Ευρώπης, και αποκρύπτουν ότι τα 2/3 της τρόικας, το συνήθως στυγνότερο τμήμα της, είναι η Ε.Ε. και η ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα). Οι ίδιοι που κατέστρεψαν την Κύπρο, με μια κυνική πολιτική απόφαση, χωρίς καμμία οικονομική δικαιολόγηση.

·         Για να μη μιλήσουμε για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που δεν είναι ιδιοκτησία τους βεβαίως, για τα εργατικά δικαιώματα που έχουν γυρίσει στο μεσαίωνα, για τη δημοκρατία των ΜΑΤ και των χημικών, των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και των κατεπειγόντων, του μαύρου της ΕΡΤ, των αντισυνταγματικών χαρατσιών κλπ.

·         Η κοινωνία θα τιμωρήσει όλους όσους συμμετείχαν κατά καιρούς στην υλοποίηση της μνημονιακής λαίλαπας, όσο και αν ορισμένοι από τους οποίους εμφανίζονται σήμερα κάτω από νέα ονόματα για να θολώσουν τα νερά. Αλλά και όσους πασχίζουν να διασώσουν το σύστημα με επικοινωνιακά κόλπα, χωρίς να απαντούν στα κεντρικά ζητήματα της Ελληνικής κοινωνίας, γιατί έτσι θα γινόταν ξεκάθαρος ο ρόλος τους.

·         Για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, το κόλπο τους είναι άλλο: Τα πρόσωπα είναι τάχα αυτά που πρέπει να αξιολογήσουμε, όχι οι πολιτικές τις οποίες υπηρετούν. Αλλά ας σκεφτούμε: Είναι το ίδιο ένας δήμος που στηρίζει τους δημότες του που απολύονται ή μένουν απλήρωτοι από επιχειρήσεις της περιοχής, που στηρίζει τους δημότες του απέναντι στα χαράτσια (και όχι μόνον όσο οι δικοί του δε βρίσκονται στην κυβέρνηση), που στηρίζει τους ανέργους (με κατάργηση για παράδειγμα των δημοτικών τελών), που αντιδρά σε εργοστάσια που μολύνουν και υποβαθμίζουν την πόλη και σε διόδια που εμποδίζουν τις μετακινήσεις, που συμμετέχει και στηρίζει κινητοποιήσεις των δημοτών; Είναι το ίδιο με ένα δήμο που δεν κάνει τίποτα, που στα λόγια συμπαρίσταται και στην πράξη υπονομεύει τους αγώνες των δημοτών, ή ακόμα που υποστηρίζει ανοιχτά τις μνημονιακές πολιτικές ενάντια στους δημότες του και στους υπαλλήλους του, που στηρίζει τον Καλλικράτη και τη διάλυση όλων των δημοτικών υπηρεσιών; Ήρθε η ώρα για αγωνιστική ψήφο, ώστε η αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα οι Δήμοι, να παίξουν τον ρόλο του καταλύτη στο λαϊκό κίνημα σε γειτονιές και σε πλατείες.

·         Βλέπουμε συνδιασμούς που μιλάνε για την κρίση γενικά, σαν να ήταν φυσικό φαινόμενο για το οποίο κανένας δεν ευθύνεται, που δεν τολμούν να ξεστομίσουν ένα λόγο κριτικής, πόσο μάλλον να οργανώσουν την αντίσταση της κοινωνίας. Και που άφησαν και αφήνουν την αυτοδιοίκηση να γίνει φερέφωνο του αντιλαϊκού κράτους, με τις κοινωνικές της υπηρεσίες να εξαφανίζονται χωρίς αντίδραση, με σχολεία και νοσοκομεία να κλείνουν χωρίς να τους νοιάζει, με την ανεργία να σαρώνει χωρίς ίχνος στήριξης από αυτούς.

·         Τα πρόσωπα παίζουν κι αυτά το ρόλο τους. Η ηθική στάση είναι όμως αυτό που μετράει, η ανιδιοτέλεια, η αγωνιστικότητα, η συνέπεια, και το ανοιχτό μυαλό, και όχι η πολιτικάντικος καιροσκοπισμός. Και είναι πρόσωπα των κινημάτων που πρέπει να στηρίξουμε, ανατρέποντας την παράδοση του παραγοντισμού.

Σταθερός αντιφασιστικός προσανατολισμός

Γιατί στη χώρα αλλά πλέον και στην Κηφισιά, το απεχθές πρόσωπο του φασισμού, κρυμμένο πίσω από αντιμνημονιακό προσωπείο και τροφοδοτούμενο από την κρίση, προσπαθεί να διαβρώσει σαν τον καρκίνο την κοινωνία. Με τις ίδιες ακριβώς μεθόδους που ο Χίτλερ ή ο Μουσσολίνι χρησιμοποίησαν στο παρελθόν, και που ο φασισμός χρησιμοποιεί και σήμερα στην Ευρώπη, στη Ουκρανία και όπου αλλού: Με αντισυστημική ρητορική αλλά ταυτόχρονα στήριξη του μεγάλου κεφαλαίου, με χτύπημα των αγώνων των εργαζομένων, με τραμπουκισμούς (γνωστούς και στην Κηφισιά), με άτομα του υποκόσμου και της νύχτας στο σκληρό τους πυρήνα, με προσπάθεια προσεταιρισμού ευάλωτων τμημάτων της κοινωνίας, που αγνοούν την ιστορία του φασισμού και των συνεπειών του.

Ο λαός απέναντι στο πελατειακό κατεστημένο

Ένα σιχαμερό πελατειακό τοπικό κατεστημένο μαστίζει την Κηφισιά, και όχι μόνο. Δημοτικοί υπάλληλοι που εκβιάζεται η συμμετοχή τους σε μηχανισμούς της τοπικής εξουσίας, άνεργοι - όμηροι υποσχέσεων για 5 μηνη απασχόληση των 500 Ευρώ, μνημονιακές δεσμεύσεις για απολύσεις που γίνονται εκβιασμοί και ευκαιρία για «ταξίματα», μαυρογιαλούρικες πραχτικές που χλευάστηκαν στις πλατείες πριν 2 χρόνια θα γίνουν σήμερα καθεστώς;

Οργάνωση της αποφασιστικής συμμετοχής του λαού για ανάταξη της κοινωνίας

Ισχύει γενικά, αλλά ακόμα περισσότερο σε δημοτικό επίπεδο: Αυτό που χρειάζεται σήμερα η τσακισμένη Ελληνική κοινωνία είναι ένα αναζωογονητικό κίνημα συμμετοχής που θα αλλάξει τις ισορροπίες. Ο ρόλος της αυτοδιοίκησης είναι εδώ κεντρικός, αφού αποτελεί το πρώτο βήμα συμμετοχής. Ο δήμος οφείλει να οργανώσει τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, την ενημέρωσή τους για τα προβλήματα και τις συνθήκες επίλυσής τους, τη συζήτηση, και τη λήψη αποφάσεων μέσα από νέους θεσμούς, ακόμα και όταν αυτοί δεν προβλέπονται από το κράτος. Να συμβάλει στη δημιουργία συλλογικοτήτων, στα σχολεία, στον αθλητισμό, στη γειτονιά, στον πολιτισμό, στο περιβάλλον, στη νεανική δημιουργία, παντού. Να δίνει ρόλο σε όλες τις υπάρχουσες προσπάθειες, να τις κάνει συμμέτοχες στο σχεδιασμό, την εκτέλεση και τον έλεγχο των δημοτικών δράσεων. Να οργανώσει την κοινωνία, την αλληλεγγύη και τους αγώνες, ώστε οι επιπτώσεις της κρίσης να αντιμετωπιστούν όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά. Να προωθήσει την κοινή δράση, χωρίς απόκρυψη των διαφορετικών πιθανά οπτικών που οδηγούν την κάθε προσπάθεια.

Κριτήριό μας η πράξη και όχι τα λόγια

Από λόγια έχουμε χορτάσει. Είναι η πράξη που κρίνει την αξιοπιστία των φορέων. Πως συμπεριφέρθηκαν κόμματα, παρατάξεις, συνδυασμοί και πρόσωπα στο παρελθόν, σχετικά με τα κριτήρια που προαναφέραμε. Σε τι αγώνες συμμετείχαν (αν συμμετείχαν), πως προσπάθησαν (αν προσπάθησαν) να εντάξουν τη λαϊκή συμμετοχή στους σχεδιασμούς τους, πως απάντησαν σε αντιλαϊκές απαιτήσεις της εξουσίας και σε δίκαια αιτήματα των δημοτών; Όσο για τους «νέους», είναι πραγματικά νέοι ή παλιοί γνώριμοι; Και πως τοποθετούνται σε θέματα όπως τα παραπάνω; Γιατί και η μη τοποθέτηση, είναι θέση!

ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ, ΦΑΝΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΥΦΟΥΣ

ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ, THN ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟY ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΕΕ, ΔΝΤ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

______________________________________________________

Το παραπάνω κείμενο κυκλοφόρησε από την Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς σαν προκήρυξη εν' όψει των εκλογών.

Μπροστά στις εκλογές του Ιουνίου

Οι εκλογές της 6^ης του Μάη ήταν η απάντηση του λαού στην πολιτική της διετίας (και όχι μόνο):

ΤΟ ΗΧΗΡΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ

• Ο δικομματισμός κατέρρευσε από 77% σε 32%, για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση.
• Τα μικρά κόμματα που στηρίζουν το μνημόνιο (ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη, Μάνος, Τζήμερος) βρέθηκαν εκτός βουλής
• Όλες τους οι επιλογές, τα ψεύτικα διλλήματά τους και οι εκβιασμοί, απέτυχαν παταγωδώς. Ο λαός τα απέρριψε και επέβαλε τη δική του «ατζέντα»
• Δεν ξέχασε τις πολιτικές των μνημονίων, των 2.200 αυτοκτονιών, της υποτέλειας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, των ΜΑΤ, των χημικών και του ευτελισμού της δημοκρατίας.
• Έτσι, οι μεγαλειώδεις εργατικές κινητοποιήσεις, οι απεργίες, οι κοινωνικές αντιστάσεις, τα τοπικά κινήματα, οι πλατείες και το Σύνταγμα, βρήκαν και στην κεντρική πολιτική σκηνή την αντιστοίχησή τους.
• Το αποτέλεσμα έδωσε ελπίδα στο λαό, που κατάλαβε ότι ο αντίπαλος δεν είναι ανίκητος. Αφού με ένα μόνο χαρτάκι, το ψηφοδέλτιο, τους τρομοκράτησε μέσα και έξω από την Ελλάδα, τι θα γινόταν αν πραγματικά έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του;
• Ωστόσο η νίκη δεν ολοκληρώθηκε ακόμα. Το μνημόνιο και οι συνέπειές του είναι εδώ. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και οι νέοι «πρόθυμοι» επιχειρούν να αναστυλώσουν το σύστημα, εκβιάζοντας στο λαό γιατί τόλμησε να σηκώσει το ανάστημά του. Η Ε.Ε. με παλιές ή νέες ηγεσίες, κουνάει το δάχτυλο και απειλεί. Το μεγάλο κεφάλαιο, με πρόσχημα τη δική του κρίση, βρίσκει την ευκαιρία να τσακίσει μισθούς, εργατικά δικαιώματα και συνδικάτα, κάτι που εδώ και χρόνια σχεδίαζε.

ΠΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ;

• Ψεύδονται, ισχυριζόμενοι ότι τώρα θα διαπραγματευθούν. Όταν έχουν ήδη υπογράψει, οι υποτελείς, μνημόνια και επιστολές. Όταν έχουν στο συρτάρι τα 77 μέτρα εξαθλίωσης των εργαζομένων (μας τα είπε ο Παπαδήμος), για 11.5 δις που απαιτούν οι ευρωδανειστές και οι τοκογλύφοι τον Ιούνη. Όταν όλοι γνωρίζουν πια πως το μνημόνιο είναι το πρόγραμμά τους. Και για όποιον δεν κατάλαβε τι θα διαπραγματευθούν, εντάσσουν στους κόλπους τους όλους όσους από την 1^η στιγμή στήριξαν το μνημόνιο (Μπακογιάννη και βουλευτές του ΛΑΟΣ).
• Παραπλανούν λέγοντάς μας πως πριν δε μπορούσαν λόγω Σαρκοζί, ενώ τώρα η Ευρώπη άλλαξε. Όταν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα που συγκλόνισε την Ευρώπη ώστε να ψελλίζει κάτι τώρα για αλλαγές, μικροαλλαγές φυσικά, αφού ακόμα στην Ευρώπη ελπίζουν ότι οι δικοί τους τελικά θα επικρατήσουν.
• Εντείνουν την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή, γιατί ξέρουν ότι δεν μπορούν με δημοκρατία να περάσουν την πολιτική τους.
• Ενισχύουν με την πολιτική τους το παρακράτος και τη Χρυσή Αυγή, συνονθύλευμα χαφιέδων, μπράβων, υποκόσμου, νοσταλγών της χούντας και νεοναζί, που με την «αντιμνημονιακή» ρητορεία της και δήθεν «πατριωτικά» συνθήματα («πατριώτες» που υποστηρίζουν ακόμα και σήμερα την κατοχή της χώρας από τους Χιτλερικούς), εγκλώβισε και αρκετούς ανυποψίαστους πολίτες.
• Εξαπολύουν ένα πρωτοφανές όργιο προπαγάνδας, επιστρατεύοντας τα παπαγαλάκια της διαπλοκής, όλο το συρφετό των ηγετών και γραφειοκρατών της Ευρωζώνης αλλά και τους εκπροσώπους κεφαλαίου και τραπεζών, εντείνοντας τους εκβιασμούς και τα ψευδοδιλλήματα:

Γελοιογραφία του Γιάννη Ιωάννου

o Ευρώ ή δραχμή, τρομοκρατικό δίλλημα γιατί προσπαθεί να αποκρύψει την πολιτική που ασκήθηκε και θα συνεχίσει να ασκείται για να διασώσει μέσω του φόβου το φαύλο πολιτικό σύστημα που το επικαλείται, ψεύτικο γιατί αναγορεύει το νόμισμα (το εργαλείο) και όχι την πολιτική (δηλ. την ουσία) σε κύριο ζήτημα.

o        Κυβέρνηση ή χάος, όπου με «κυβέρνηση» εννοούν κυβέρνηση του μνημονίου βεβαίως, αυτή που οδήγησε στο χάος, αυτοδύναμη ψέλλιζαν πριν τις εκλογές του Μάη, με τμήμα της αριστεράς αιχμάλωτό τους μας είπαν μετά, αυτοδύναμη με μνημονιακές παραφυάδες μας λένε τώρα.

o   Μνημόνιο ή χρεοκοπία. Σα να μην έχει επέλθει ήδη η χρεοκοπία για το λαό, σαν να μην ξέρουμε ότι τα μνημόνιά τους απέτυχαν παταγωδώς στους στόχους που αυτοί ισχυρίζονταν ότι είχαν (γιατί τους «άλλους» στόχους, το φόρτωμα της κρίσης του κεφαλαίου στις πλάτες των εργαζόμενων, τους πέτυχαν προς το παρόν), σα να μη ξέρουμε ότι και η άτακτη χρεοκοπία της χώρας βρίσκεται στο βάθος του δρόμου των μνημονίων, σαν να μην έχουν οι ίδιοι ομολογήσει ότι πρώτα θα πληρώσουν τους πιστωτές και μετά θα δουν αν περισσεύει τίποτα για τη χώρα.

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΜΑΧΗ

Ευρωπαίοι και ΔΝΤ μας υποδεικνύουν και πάλι θρασύτατα τι πρέπει να ψηφίσουμε, για να συνεχίσουν την ίδια πολιτική με ακόμη χειρότερα μέτρα. Προσπάθησαν να επιβάλλουν και δημοψήφισμα, όπως επιβάλλουν οι αφέντες σε προτεκτοράτα ή κατεχόμενες χώρες. Μας λένε ότι ψηφίσαμε από θυμό και όχι με λογική, ενώ τώρα πρέπει να ψηφίσουμε «υπεύθυνα», να αναστηλώσουμε δηλαδή τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ, και όσους άλλους ορκίζονται πίστη στην ευρωπαϊκή και διεθνή νομιμότητα των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, θεωρώντας την εξυπηρέτηση του χρέους ως ύψιστη επιλογή. Αλλά δε θα τους κάνουμε τη χάρη ούτε τώρα. Θα διακηρύξουμε ότι ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ, ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΩΤΗΡΕΣ – ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Ξέρουμε ότι καμία λύση δε χαρίζεται. Ιδιαίτερα τώρα, στο χείλος του γκρεμού που μας έφτασαν,  χρειάζεται ο κινητοποιημένος και οργανωμένος λαός. Προϋπόθεση για λύση σε όφελός μας είναι η οργάνωση, η κλιμάκωση και ο συντονισμός των αγώνων μας. Από τα κάτω, στην εργασία και τη γειτονιά, παραμερίζοντας τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, με κοινή δράση παρά τις ιδεολογικές διαφορές, για να αποκρούσουμε τα μέτρα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της κυβέρνησης. Αυτό για το οποίο αγωνίστηκε η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς από την 1^η μέρα της ίδρυσής της.

Θα συνδυάσουμε αυτόν τον αγώνα με την παρέμβασή μας στο κεντρικό πεδίο μέσω των εκλογών του Ιουνίου. Νομίζουν ότι στις δεύτερες εκλογές θα πάρουν τη ρεβάνς, θα μαντρώσουν και πάλι το λαό στην υποστήριξη του σάπιου συστήματος της διαπλοκής που κλονίστηκε συθέμελα και θα διασώσουν τον εαυτό τους. Θα τους χαλάσουμε τα σχέδια και πάλι. Το νέο μας «χαστούκι» θα είναι πιο δυνατό. Οι εκλογές θα γίνουν νέος σημαντικός σταθμός στην πορεία της οικοδόμησης της λύσης σε όφελος του λαού και του τόπου.

ΛΑΕ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, 
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Ραντεβού στους νέους αγώνες την 18^η Ιουνίου, με την Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς και όλο το λαό