Σάββατο 28 Σεπτέμβρη: Μουσική Εκδήλωση στις Εργατικές

Το Σάββατο 28 Σεπτέμβρη 2013, στις 8:00 μμ, στο θεατράκι των Εργατικών Κατοικιών Κάτω Κηφισιάς (1ης Μάη & Αγίας Κυριακής) η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς οργανώνει λαϊκό γλέντι με έντεχνα και λαϊκά τραγούδια, με τίτλο:

«Εμείς τραγουδάμε 

για να σμίξουμε τον κόσμο» ^(*)

Στην εκδήλωση παίζουν και τραγουδούν:

Θέμης Συμβουλόπουλος – Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής ΕΡΤ

Τεό Λαζάρου – Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ

Λουκάς Πανουργιάς – Χορωδία ΕΡΤ

Το Νεανικό Μουσικό Σχήμα Κηφισιάς

Μάριος Πάλλας – Τραγούδι

Χριστίνα Παπανδρέου – Πλήκτρα

Απόστολος Κατακουζηνός – Ντραμς

Γιάννης Σούλπης – Μπάσο

Χριστιάννα Νταμπ – Τραγούδι

Κώστας Ζευκιλής – Ηλεκτρική κιθάρα 

Θα τους συνοδέψουν:

Στο μπουζούκι, ο Νίκος Καραπιπέρης

Στο Τουμπερλέκι, ο Σωτήρης Νικολάου

Έκτακτη Συμμετοχή: 

Η Παιδική Χορωδία

 του Συλλόγου Εργατικών και Κάτω Κηφισιάς

Τον καιρό της φρίκης τραγουδάμε, χορεύουμε 
και αγωνιζόμαστε ^(**)

Η Αφίσα της Εκδήλωσης

Ανεβάζουμε τον πήχη της ποιότητας στον πολιτισμό

Στηρίζουμε και προβάλλουμε τις δημιουργικές δυνάμεις του λαού μας

Στηρίζουμε τους αγώνες των εργαζομένων και των ανέργων

______________________________________________________________

* Γιάννης Ρίτσος (Το καπνισμένο τσουκάλι): 

"Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδερφέ μου απ' τον κόσμο,

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο".

** Μπέρτολντ Μπρέχτ (Ποιήματα του Σβέντμποργκ):
"Τον καιρό της φρίκης θα τραγουδάμε ακόμα;

Ναι, θα τραγουδάμε το τραγούδι της φρίκης"

Χάρτης της περιοχής που θα γίνει η εκδήλωση:

Προβολή Θεατράκι Εργατικών Κατοικιών Κηφισιάς σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Με ξένα κόλλυβα (η υποδοχή του Άδωνι στις Εργατικές της Κάτω Κηφισιάς)

Θερμή υποδοχή επιφυλλάχθηκε στον υπουργό υγείας Άδωνι Γεωργιάδη (αλλά και στο δήμαρχο Κηφισιάς Ν. Χιωτάκη) στις Εργατικές Πολυκατοικίες της Κάτω Κηφισιάς την Τετάρτη 18/9. Υπουργός και δήμαρχος εγκαινίασαν το δημοτικό πολυϊατρείο του Δήμου που στεγάζεται στις εργατικές κατοικίες στην Κάτω Κηφισιά, Μαρίνου Αντύπα 3.

Ο Άδωνις, βρήκε προφανώς την ευκαιρία να κάνει το κομμάτι του με ξένα κόλλυβα, αφού το υπουργείο του δεν έχει καμμία απολύτως συμμετοχή στην ίδρυση ή λειτουργία του πολυϊατρείου  μιας και αυτό θα λειτουργεί με εθελοντές (= απλήρωτους) γιατρούς. Αντίθετα, ο ίδιος, ακραιφνής υπέρμαχος των μνημονιακών πολιτικών και υπάκουος εντολοδόχος της τρόικας (αυτό άλλωστε ήταν και το βασικό του προσόν που οδήγησε στην υπουργοποίησή του), κλείνει την ίδια στιγμή νοσοκομεία και κλινικές σε όλη τη χώρα, αλλά και στην περιοχή μας (το νοσοκομείο «Αμαλία Φλέμιγκ»).

Αλλά και ο δήμαρχος, δεν παρέλειψε να προσκαλέσει τον ομοϊδεάτη του υπουργό σε μια φιέστα δημόσιων σχέσεων, με αμοιβαίο όφελος και για τους δύο, έτσι τουλάχιστον τα σχεδίασαν.

Η κινητοποίηση

Στα εγκαίνια παρενέβησαν η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς και το σωματείο εργαζομένων του νοσοκομείου «Αμαλία Φλέμιγκ», «χαλώντας τη σούπα». Με πανό  «Παιδεία – Υγεία – Ρεύμα και Νερό, δεν είναι εμπορεύματα, ανήκουν στο λαό» της Επιτροπής Αγώνα, και «Δεν θα περάσουν οι απολύσεις, Όχι στο κλείσιμο του Α. Φλέμιγκ, Δωρεάν Υγεία για όλους» του σωματείου, συνεχή συνθήματα που υποχρέωσαν σε διάλογο το δήμαρχο και τον υπουργό και έδωσαν το δικό τους στίγμα στη σεμνή τελετή:

Η υγεία, όπως και η παιδεία, το ρεύμα και το νερό είναι δημόσια αγαθά, και πρέπει να παρέχονται ως δημόσιες υπηρεσίες στο λαό, και όχι να γίνονται αντικείμενο κερδοσκοπίας από το κεφάλαιο. Ο εθελοντισμός, μπορεί ίσως να ανακουφίζει, απαντάει όμως μόνον εν μέρει στην ανυπαρξία κυβερνητικής πολιτικής, και δεν αναιρεί την υποχρέωση του κράτους να παρέχει δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες στην κοινωνία, απαραίτητες για την επιβίωσή της και ιδιαίτερα στα λαίκά σρώματα. Η κυβερνητική πολιτική, πολιτική διάλυσης των κοινωνικών υπηρεσιών και ξεπουλήματος της κρατικής περιουσίας στο μεγάλο κεφάλαιο, πρέπει να ανατραπεί από τους αγώνες του οργανωμένου λαϊκού κινήματος. Το κλείσιμο και ξεπούλημα για ένα κομμάτι ψωμί νοσοκομείων, σχολείων, ερευνητικών ιδρυμάτων, επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και βιομηχανιών στον τομέα της εθνικής άμυνας, οι απολύσεις και υποβάθμιση των σχετικών υπηρεσιών προς τους πολίτες, δεν πρέπει να περάσουν.

Αναλγησία

Τα εγκαίνια είχαν προγραμματιστεί στις 6:30 το απόγευμα. Από τις 3 το μεσημέρι, χάλασε ο αγωγός του νερού μπροστά από το πολυϊατρείο. Τίποτα όμως δεν έπρεπε να χαλάσει τη φιέστα. Το νερό λοιπόν κόπηκε για τους κατοίκους, και οι εργασίες επισκευής άρχισαν μετά τη λήξη των εγκαινίων, αργά το βράδυ. Η εξουσία έχει τις προτεραιότητές της… 

Η κινητοποίηση στη ΔΕΗ Κηφισιάς

Την Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου έγινε στα γραφεία της ΔΕΗ Κηφισιάς κινητοποίηση για το θέμα της εμφάνισης από τη ΔΕΗ τμήματος του απλήρωτου χαρατσιού του 2012 σαν ανεξόφλητο ποσό ρεύματος, με όλες τις συνέπειες που έχει αυτό στους καταναλωτές (δείτε λεπτομέρειες εδώ). Στην κινητοποίηση υπήρχε παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης, δείγμα κι αυτό του φόβου των κυβερνώντων για ενδεχόμενο ξέσπασμα του κόσμου, που μπορεί να προκύψει με οποιαδήποτε αφορμή.

Στους καταναλωτές που περίμεναν στην ουρά μοιράστηκε σχετική προκήρυξη που εξηγούσε το θέμα και καλούσε στη μη πληρωμή του ανεξόφλητου ποσού. Ο περισσότερος κόσμος δεν ήταν ενημερωμένος, ενώ έχει ήδη προ πολλού χάσει το λογαριασμό για το τι του ζητάνε να πληρώσει και το τι ο ίδιος πλήρωσε, αν πλήρωσε. Την αρχική αμηχανία του, ακολούθησε, όσο η ουρά μεγάλωνε, το ενδιαφέρον και οι σχετικές συζητήσεις.

Οι συγκεντρωμένοι έκαναν παράσταση στη διευθύντρια του καταστήματος, εκθέτοντας το πρόβλημα και καλώντας σε εξηγήσεις. Οι εξηγήσεις για το πώς, πότε και γιατί, δεν ήταν ούτε συγκεκριμένες ούτε ικανοποιητικές, ενώ η διευθύντρια παρέπεμπε στην κεντρική διοίκηση της ΔΕΗ για λεπτομέρειες. Η κεντρική ιδέα της απάντησης ήταν ότι τα συστήματα της ΔΕΗ δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν πάντα το χαράτσι από το ρεύμα, και ότι η τυχόν διακοπή του ρεύματος εξαρτάται τελικά από το ύψος του ανεξόφλητου ποσού. Η αντιπροσωπεία της Επιτροπής Αγώνα τόνισε ότι τα προβλήματα των συστημάτων της είναι θέμα που η ίδια η ΔΕΗ όφειλε να έχει ήδη επιλύσει και δεν μπορεί να τα επικαλείται ως δικαιολογία εφαρμογής απαράδεκτων και παράνομων πράξεων. Πράξεων που παραβιάζουν την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ υπ. αριθ. 1972/2012 η οποία κρίνει αντισυνταγματικές τις διακοπές ρεύματος λόγω μη πληρωμής του ΕΕΤΗΔΕ. Τόνισε δε ότι δεν θα επιτραπούν διακοπές ρεύματος εξ’ αιτίας αυτής της πρακτικής, αναφέρθηκε στο εξώδικο που θα κατατεθεί από το δήμο Κηφισιάς για το συγκεκριμένο ζήτημα, και επισήμανε τις προσωπικές (και ποινικές) ευθύνες που θα έχουν αυτοί που θα επιμείνουν σε παράνομες διακοπές ρεύματος, ευθύνες για τον καταλογισμό των οποίων θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες.

Νέα κινητοποίηση στα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ

Τη Δευτέρα 23/9 και ώρα 12:00 ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής (στον οποίο συμμετέχει και η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς) καλεί σε παράσταση στα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ, στη Χαλκοκονδύλη 30, για το ίδιο θέμα.

Οι νέες αυθαιρεσίες της ΔΕΗ με το χαράτσι και η αντίδρασή μας

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι δε θα πάρει νέα μέτρα, όπως κάνει πάντα λίγο πριν τα πάρει, ταυτόχρονα κλείνει ΕΡΤ, ΕΛΒΟ, ΕΑΣ, ΛΑΡΚΟ, με το «χωρίς αποζημίωση» να ακούγεται όλο και συχνότερα, απολύει εκπαιδευτικούς, δημοτικούς αστυνομικούς, σχολικούς φύλακες και χιλιάδες υπαλλήλους υπουργείων και οργανισμών, απελευθερώνει πλειστηριασμούς 1^ης κατοικίας, εξαπολύει πρωτοφανή φοροεπιδρομή με φόρο εισοδήματος και «έκτακτες» εισφορές, ΦΑΠ 2 ετών σε ένα μήνα, νέο χαράτσι μέσω ΔΕΗ (ΕΕΤΑ), σχεδιάζει τη φορολογία χωραφιών που ούτε οι ιδιοκτήτες τους δεν ξέρουν που βρίσκονται και ετοιμάζει το γενικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που θα φέρει σε πρωτόγνωρα ύψη το κόστος των υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Κυβέρνηση, τρόικα, κερδοσκόποι και μεγάλο κεφάλαιο προσπαθούν να στίψουν την κοινωνία για να προστατέψουν την εξουσία τους, τα κεφάλαιά τους και τα κέρδη τους, σε βάρος του λαού. Και ποντάρουν στην εξαπάτηση και το φόβο. Ελπίζοντας ότι λαός και το λαϊκό κίνημα δε θα εξεγερθεί για να γκρεμίσει τα σχέδιά τους. Γιατί μόνο την έκρηξη του λαού είναι που φοβούνται. Αλλά η έκρηξη έρχεται…

Ο λαός, καιρό τώρα, αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους και τους υπέρογκους λογαριασμούς, και μένει χωρίς θέρμανση, και ήδη, όλο και περισσότερο, χωρίς ρεύμα και νερό! Σαν να μην έφτανε αυτό, μια νέα αυθαιρεσία της ΔΕΗ μεγαλώνει  πρόβλημα:
 

Η νέα αυθαιρεσία της ΔΕΗ

Μέρος του ΕΕΤΗΔΕ που δεν είχε πληρωθεί με το λογαριασμό της ΔΕΗ, προστίθεται σε πολλές περιπτώσεις στο ανεξόφλητο ποσό του ρεύματος, ενώ το υπόλοιπο στέλνεται στην εφορία ως ανεξόφλητο χαράτσι. Έτσι για παράδειγμα, από ανεξόφλητο χαράτσι 500 Ευρώ, τα 300 στέλνονται στην εφορία, ενώ τα 200 εμφανίζονται σαν ανεξόφλητο ρεύμα, φουσκώνοντας περαιτέρω τον ήδη φουσκωμένο λογαριασμό της ΔΕΗ.

Οι συνέπειες

•     Ο καταναλωτής, που δυσκολεύεται ήδη να πληρώσει και μόνο το ρεύμα, καλείται να πληρώσει ως ρεύμα και το επί πλέον ποσό του χαρατσιού, εκβιαζόμενος μάλιστα και πάλι με την απειλή διακοπής του ρεύματος λόγω χαρατσιού. Αυτό είναι αντίθετο με την απόφαση του ΣτΕ και μας γυρίζει πίσω στην πρώτη εποχή του χαρατσιού, πριν το κίνημα καταφέρει να κατοχυρώσει τη μη διακοπή ρεύματος λόγω του φόρου.
•     Ακόμα και η απλή καθυστέρηση πληρωμής ενός λογαριασμού μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή του ρεύματος, επειδή υπάρχει και άλλη προηγούμενη (αλλά πλαστή) οφειλή, ρεύματος τάχα.
•     Ο καταναλωτής δεν μπορεί να κάνει ρύθμιση όπως αν το χαράτσι είχε πάει ολόκληρο στην εφορία. Τυχόν ρύθμιση στη ΔΕΗ, πέρα από την ταλαιπωρία, θα αφορά στο άθροισμα ρεύματος + υπόλοιπο χαρατσιού, και θα βρίσκεται πάλι υπό την απειλή της διακοπής.
•     Ποιος μας διαβεβαιώνει ότι αν το «ανεξόφλητο» ποσό πληρωθεί τελικά μέσω ΔΕΗ, η εφορία δε θα το διεκδικήσει κι αυτή, καλώντας το φορολογούμενο να πληρώσει διπλά;

Η απάτη

•     Η ΔΕΗ θέλει να εισπράξει το «ανεξόφλητο» ποσό ως ρεύμα, ισχυριζόμενη πάλι ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει το χαράτσι από τον υπόλοιπο λογαριασμό. Μήπως θέλει να υπεξαιρέσει το ποσό από την εφορία κλέβοντάς το πρώτα από τον καταναλωτή; Δεν υπάρχουν εδώ ποινικές ευθύνες;
•     Ή μήπως υπάρχει εδώ κάτι πιο πονηρό, που αποκαλύφθηκε από τον τύπο; Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ημερησίας» (δείτε το εδώ) που βεβαίως διαψεύστηκε από τη ΔΕΗ, η ΔΕΗ ήρθε σε συμφωνία με το υπουργείο να προκαταβάλλει την 5^η δόση του νέου χαρατσιού (ΕΕΤΑ), ώστε η κυβέρνηση να εμφανίσει πρωτογενές πλεόνασμα στο τέλος του έτους. Για να μπορεί ο Σαμαράς να παρουσιάζει το “success story” του. Με χρήματα των καταναλωτών όπως φαίνεται.
•     Γίνεται όμως έτσι η ΔΕΗ και πιο ελκυστική για τους «επενδυτές» που καραδοκούν σαν όρνια πάνω από τη δημόσια περιουσία, αφού παρουσιάζει μεγαλύτερες εισπρακτέες απαιτήσεις από τις πραγματικές.

Η δική μας αντίδραση

Η αυθαιρεσία δεν πρέπει να περάσει. Ανεξάρτητα από το αν το «ανεξόφλητο ποσό» πληρώθηκε ή όχι (γιατί κάποιοι από μας έχασαν το λογαριασμό με τις κομπίνες της ΔΕΗ), πρόκειται περί κλοπής. Όσοι δεν πλήρωσαν ακόμα τον τελευταίο λογαριασμό, μπορούν, όπως παλιά, να πληρώσουν μόνο το ρεύμα.

Δε θα δεχτούμε καμιά διακοπή ρεύματος για τα χαράτσια, δε θα δεχτούμε διακοπή σε φτωχά λαϊκά νοικοκυριά ούτε για μη πληρωμή του ρεύματος.

Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς έθεσε ήδη το θέμα στο δήμαρχο Κηφισιάς, καλώντας τον, στο πνεύμα της απόφασης του ΔΣ για το χαράτσι, να σταθεί στο πλάι των δημοτών στέλνοντας εξώδικο στη ΔΕΗ, επικαλούμενος συγκεκριμένα παραδείγματα που του δόθηκαν ήδη, καλύπτοντας όλους τους δημότες που είχαν αναφερθεί στα προηγούμενα εξώδικα του δήμου για την αφαίρεση του χαρατσιού από το λογαριασμό της ΔΕΗ, αλλά και όλους τους καταναλωτές για τους οποίους επιφυλάχθηκε αυτή η μεταχείριση από τη ΔΕΗ. Ο δήμαρχος συμφώνησε κατ’ αρχήν.

Μέλη της Επιτροπής Αγώνα ήδη διαμαρτυρήθηκαν έντονα στη ΔΕΗ και ζήτησαν εξηγήσεις. Ο αγώνας όμως μόνο με συλλογική δράση φέρνει αποτέλεσμα. Έτσι διοργανώνουμε:

Tην Τρίτη 17 Σεπτέμβρη στις 9 το πρωί, κινητοποίηση στα γραφεία της ΔΕΗ, Γρ. Λαμπράκη 2 στο Ζηρίνειο.

Αφίσα για την κινητοποίηση

Για να απαιτήσουμε:

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ ΣΑΝ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΟ ΠΟΣΟ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ, ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΔΕΗ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ

Προσφυγή στο ΣτΕ για το εργοστάσιο βιομάζας, διεύρυνση Συντονιστικού Φορέων και στήριξη στο λαό της πόλης μας

Σε αυτόνομη προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας (και στον υπουργό ΥΠΕΚΑ) κατά της απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής που εγκρίνει τους περιβαλλοντικούς όρους της επένδυσης του εργοστασίου βιομάζας προχωρούν οι κάτοικοι μέσω του συντονιστικού φορέων που έχει συσταθεί κατά της κατασκευής του εργοστασίου.
  
Από μεριά του ο Δήμος, προσφεύγει και αυτός στον υπουργό ΥΠΕΚΑ, και ανάλογα με την κατάληξη, στο ΣτΕ. Την Τρίτη 16 Ιουλίου, κατά τη συζήτηση της απόφασης της οικονομικής επιτροπής του δήμου για έγκριση κονδυλίου για τα έξοδα της προσφυγής, οι φορείς και οι κάτοικοι θα είναι παρόντες και θα διεκδικήσουν από το δήμο, σαν συνέχεια της ομόφωνης απόφασής του κατά της δημιουργίας του εργοστασίου, να συνδράμει στα έξοδα της προσφυγής τους στο ΣτΕ.

Αλλά η μάχη θα κριθεί αλλού: Στη στράτευση όλων των φορέων της πόλης μας στον αγώνα και στην ενεργό συμμετοχή των δημοτών σε όλες τις φάσεις του. Κάτι που ήδη αποδείχτηκε με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 5/6, που η μαζική παρουσία των δημοτών ανέτρεψε την ευμενή για την επένδυση μέχρι τότε στάση του δημάρχου, που δεν έφερε εγκαίρως το θέμα στο ΔΣ και οδήγησε στην ευνοϊκή απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου. Έτσι λοιπόν, το συντονιστικό σε συνεδρίασή του της Πέμπτης 4/7 αποφάσισε:

Δράσεις του Συντονιστικού των φορέων

Να απευθυνθεί στο λαό της πόλης μας, εκδίδοντας ενημερωτική προκήρυξη που θα μοιραστεί πόρτα – πόρτα σε όλο το μήκος και το πλάτος του Δήμου Κηφισιάς (Δείτε την προκήρυξη εδώ). Γιατί η ενημέρωση είναι η πρωταρχική προϋπόθεση για τη συμμετοχή του κόσμου σε κινητοποιήσεις που αναμένονται, σε έναν αγώνα που προβλέπεται μακροχρόνιος. Ταυτόχρονα αφίσα με ανάλογο περιεχόμενο θα τοιχοκολληθεί σε επίκαιρα σημεία της Κηφισιάς.

Η Αφίσα του Συντονιστικού των φορέων

Να απευθύνει έκκληση σε όλους ανεξαιρέτως τους μαζικούς φορείς της Κηφισιάς για ισότιμη πλαισίωση του συντονιστικού των φορέων και από κοινού σχεδιασμό των επόμενων δράσεων. Για το σκοπό αυτό οι φορείς προσκλήθηκαν σε κοινή σύσκεψη για τη διεύρυνση του Συντονιστικού και τον προγραμματισμό των δράσεων κατά της απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, την Τετάρτη 17 Ιουλίου στις 6:30 μ.μ. στην παλιά αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο.

Δείτε παρακάτω την πρόσκληση:

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας καλούμε την Τετάρτη 17 Ιουλίου στις 6:30 μ.μ. σε ανοιχτή σύσκεψη φορέων της πόλης μας, στην παλιά αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο Κηφισιάς (Μυρσίνης 2 και Διονύσου), για να συζητήσουμε σχετικά με την ακύρωση της απόφασης του γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, απόφαση με την οποία εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι για εγκατάσταση εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αεριοποίηση βιομάζας, στη θέση Καλυφτάκι της Κηφισιάς.

Ζητάμε την ενεργό συμμετοχή σας για την ανατροπή της απόφασης του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και για τη διεύρυνση του υπάρχοντος συντονιστικού των φορέων.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛ. ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΒΙΟΜΑΖΑ

ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΚΑΛΥΦΤΑΚΙ

Καλούνται όλοι οι φορείς, ακόμα και αν η πρόσκληση δεν έχει φτάσει στα χέρια τους από μέλη του συντονιστικού, να συμμετάσχουν στη σύσκεψη. Καλούνται επίσης τα μέλη φορέων που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να πάρουν επίσημη απόφαση συμμετοχής στο συντονιστικό, να βοηθήσουν προσωπικά στον αγώνα.

Οι περιβαλλοντικοί όροι για το εργοστάσιο βιομάζας εγκρίθηκαν - ο λαός δεν θα το αφήσει να περάσει

Τελικά η έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την κατασκευή του εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από καύση βιομάζας, εγκρίθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Ο Γενικός Γραμματέας της Α.Δ. κος Καλογερόπουλος αγνόησε την αντίθετη ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κηφισιάς της 5^ης Ιουνίου, που πάρθηκε κάτω από την πίεση της κινητοποίησης των δημοτών. Αγνόησε και την πρόθεση του Περιφερειακού Συμβουλίου να επανεξετάσει την αρχική του θετική γνωμοδότηση μέσα από σύσκεψη των δημάρχων των περιοχών όπου σχεδιάζονται τα εργοστάσια.

Οι τελευταίες εξελίξεις

Υπενθυμίζουμε ότι με τις ευγενικές υπηρεσίες του κου Βαρελά, πρώην δημοτικού συμβούλου Κηφισιάς και νυν περιφερειακού συμβούλου, που επικαλέστηκε συμφωνία του Δημάρχου Κηφισιάς και προεξόφλησε τη συμφωνία και του δημοτικού συμβουλίου πριν αυτό συνεδριάσει (δείτε εδώ ρεπορτάζ της εφημερίδας «Κηφισιά» και εδώ το βίντεο με την τοποθέτησή του που επιβεβαιώνει το ρεπορτάζ, στο σημείο 1:11:50 του βίντεο), το Περιφερειακό Συμβούλιο είχε αρχικά γνωμοδοτήσει θετικά.

Μετά όμως την κινητοποίηση των δημοτών και την ομόφωνη αρνητική απόφαση του Δήμου Κηφισιάς, το θέμα ξανατέθηκε (εκτός ημερησίας διατάξεως) στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 13/6 από το Συντονιστικό των φορέων που αντιτίθενται στην κατασκευή του εργοστασίου. Η απάντηση της περιφέρειας ήταν η δέσμευση ότι θα επανεξετάσει το θέμα σε κοινή σύσκεψη με όλους τους δημάρχους των εμπλεκόμενων περιοχών.

Κάποιοι όμως βιάστηκαν να δημιουργήσουν τετελεσμένα, ώστε το ντόμινο των εξελίξεων να κινηθεί προς την κατεύθυνση που ήθελαν. Έτσι ο κος Καλογερόπουλος από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, υπέγραψε την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων για το εργοστάσιο στην Κηφισιά, μόνο για την Κηφισιά. Θαυμάστε την ευαισθησία του ανδρός, που γνώριζε τις αντιδράσεις των κατοίκων, γνώριζε τις αποφάσεις του Δήμου Κηφισιάς αλλά και των άλλων δήμων, και όμως υπέγραψε. Θαυμάστε ταυτόχρονα και τους θεσμούς που μας έχουν επιβάλλει, δήθεν ως «αποκέντρωση»: Το Δημοτικό Συμβούλιο εκλέγεται αλλά δεν αποφασίζει, μόνο γνωμοδοτεί. Το Περιφερειακό Συμβούλιο επίσης εκλέγεται αλλά δεν αποφασίζει ούτε αυτό. Αυτός που αποφασίζει είναι η «Αποκεντρωμένη Διοίκηση», ένας υπάλληλος δηλαδή μόνον, διορισμένος από την κυβέρνηση! Και αποφασίζει μόνος του, ότι θέλει, όποτε θέλει, χωρίς κάποια συνεδρίαση, χωρίς να υποχρεούται να ακούσει κανέναν, ειδικό ή ενδιαφερόμενο! Οι διορισμένοι διοικούν τους εκλεγμένους! Η ελεγχόμενη "δημοκρατία τους σε όλο της το μεγαλείο… 

Η απόφαση με ημερομηνία 20/6/2013 έχει ως εξής:

«Αποφασίζουμε την έγκριση των Περιβαλλοντικών Όρων για την εγκατάσταση και λειτουργία του σταθµού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από την αεριοποίηση βιοµάζας (ισχύος 1MWe), της εταιρίας ΓΑΙΟ∆ΥΝΑΜΙΚΗ ΑΡΤΕΜΙΣ ΕΝΝΕΑ ΕΠΕ, που θα εγκατασταθεί στη θέση Καλιφτάκι, ΒΙ.ΠΑ.- Ο.Τ. 11, Οδός Θηβαΐδος του ∆ήµου Κηφισίας, του Νοµού Αττικής της Περιφερειακής Ενότητας Αττικής. Ο φορέας εκµετάλλευσης και λειτουργίας του έργου του θέµατος οφείλει τόσο κατά την κατασκευή και εγκατάσταση, όσο και κατά τη λειτουργία του έργου, αλλά και µετά το πέρας αυτής, να τηρεί τους Περιβαλλοντικούς Όρους και Περιορισµούς. Η τήρησή τους αποτελεί αποκλειστική του ευθύνη. Κατά της παρούσης Απόφασης, επιτρέπεται, σύµφωνα µε το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του Νόµου 2503/1997, προσφυγή στον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής µέσα σε αποκλειστική προθεσµία τριάντα ηµερών από τη δηµοσίευσή της».

Οι νέες αντιδράσεις

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Κηφισιάς ενημερώθηκε την Τετάρτη 26 Ιουνίου, από μέλη του Συντονιστικού των φορέων, επισήμως και με πρωτοκόλληση μιας που υπήρξαν και «αμφισβητήσεις» από δημοτικούς συμβούλους. Ο Δήμαρχος δεσμεύτηκε ότι θα προσφύγει μαζί με τους φορείς στον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής καθώς και στο Συμβούλιο της Επικρατείας για ανάκληση της απόφασης.

Στο μεταξύ, το Συντονιστικό των φορέων συνεδρίασε την Πέμπτη 27 Ιουνίου και αποφάσισε:

• Την έκδοση ενημερωτικής ανακοίνωσης προς τον τύπο και τους πολίτες, την οποία θα αναλάβουν  να μοιράσουν οι φορείς σε όλη την περιοχή.
• Την πρόσκληση σε όλους τους φορείς του Δήμου Κηφισιάς – Ν. Ερυθραίας και Εκάλης να συμμετάσχουν ισότιμα στο συντονιστικό, διευρύνοντάς το.
• Όλοι μαζί οι φορείς που θα αποφασίσουν τη συμμετοχή τους, να οργανώσουν άμεση κινητοποίηση των δημοτών.

Για να μην περάσει το εργοστάσιο της βιομάζας

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ

Στιγμιότυπα από τη συζήτηση με τον Αποστόλη Καψάλη και το Θεόδωρο Μαριόλη

Την Τετάρτη 19 Ιουνίου διοργανώθηκε από την Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς εκδήλωση – συζήτηση στο δημαρχείο Κηφισιάς με θέμα:

«Ο μύθος τους της «Ανάπτυξης», η πραγματικότητά μας της ανεργίας, οι εργατικές κατακτήσεις του 20ου αιώνα που χάνονται».

Εισηγητές στη συζήτηση ήταν ο Θεόδωρος Μαριόλης, Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ο Αποστόλης Καψάλης, Επιστημονικός Συνεργάτης του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ.

Στην αρχή έγινε μια σύντομη εισαγωγή από μέλος της Επιτροπής Αγώνα, όπου τονίστηκε ότι:

Η 8η αυτή πολιτική εκδήλωση – συζήτηση της Επιτροπής ανταποκρίνεται στην ανάγκη αντιμετώπισης του απόλυτου ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που είχε σαν πρόσφατη κορύφωση το «μαύρο» στη δημόσια τηλεόραση.

Τα θέματα της εκδήλωσης, είναι από πολλές πλευρές στην επικαιρότητα:

• Ο μύθος της «ανάπτυξης», ανάπτυξη τύπου Πακιστάν, μια γεύση της οποίας πήραμε πρόσφατα και στην Κηφισιά με την προσπάθεια κατασκευής εργοστασίου παραγωγής ενέργειας από καύση βιομάζας, «ανάπτυξη» αεριτζήδικη, χωρίς εργαζόμενους, με δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.
• Τα εργασιακά, μετά την πρόσφατη λήξη της μετενέργειας και των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου που δίνουν το δικαίωμα σε υπουργούς – δικτάτορες να αποφασίζουν σε μια νύχτα μόνοι τους το κλείσιμο  οποιασδήποτε δημόσιας υπηρεσίας.
• Η ανεργία τέλος, των 1.310.000 ανέργων το Μάρτιο στους οποίους προστίθενται οι νέοι άνεργοι με τις σχεδιαζόμενες απολύσεις του δημοσίου.

Οι δε ομιλητές είναι από εκείνους που έχουν κάτι να πουν επί της ουσία, έχοντας συμβάλει οι ίδιοι με έρευνες στα θέματα της εκδήλωσης (και όχι μόνο).

Το λόγο πήρε ο αμέσως μετά ο Θ. Μαριόλης: 

 

Θεόδωρος Μαριόλης: Η Άλγεβρα της ανάγκης

Με τον παραπάνω τίτλο τιτλοφόρησε ο εισηγητής την εισήγησή του, που περιείχε 3 κεφάλαια: 

1. Η Κατάσταση

Έπειτα από τέσσερα χρόνια εφαρμογής ενός μείγματος οικονομικής πολιτικής, το οποίο συνίσταται σε δημοσιονομική συστολή, εσωτερική υποτίμηση και απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, η «επίσημη» ανεργία στην Ελλάδα έχει υπερβεί το 27% και η αθροιστική μείωση του ΑΕΠ το 20%, ενώ εκτιμάται ότι η ύφεση θα είναι πάνω από 5% κατά το 2013. Πρόκειται για τη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη μεγαλύτερη μείωση  του ΑΕΠ και των μισθών, σε ποσοστά διπλάσια από αυτήν που την ακολουθεί, δηλαδή την Πορτογαλία, η οποία επίσης ανήκει, γεγονός καθόλου συμπτωματικό, στην «περιφέρεια» της Ζώνης του Ευρώ (ΖΕ). Τέλος, όσον αφορά στον πίνακα των ρυθμών μεταβολής του ΑΕΠ σε παγκόσμια κλίμακα, για το έτος 2011, η χώρα μας βρισκόταν στη θέση 214 (με μείωση του ΑΕΠ κατά 6.9%), δηλαδή μπροστά μόνον από την Ανγκουίλα (μείωση κατά 8.5%) και την Υεμένη (μείωση κατά 10.5%).

Η ανάλυση των δεδομένων της ελληνικής οικονομίας δείχνει ότι ακόμα και εάν αυξάνεται, εφεξής, το ΑΕΠ με μέσο ετήσιο ρυθμό 1%, τότε μετά από μία δεκαετία η ανεργία θα είναι στο 30%. Δείχνει, επίσης, ότι για να αρχίζει να μειώνεται η ανεργία πρέπει, από αύριο κιόλας, το ΑΕΠ να αρχίζει να αυξάνεται με ρυθμό πάνω από 2%. Έτσι, για να σημειωθεί μία συμπίεση της ανεργίας στο π.χ. 10% μέσα σε 5 έτη, απαιτείται αύξηση του ΑΕΠ με μέσο ετήσιο ρυθμό 5.4%, ο οποίος ενέχει αύξηση της απασχόλησης με μέσο ετήσιο ρυθμό 4.4%, δηλαδή τη δημιουργία 181 χιλιάδων θέσεων εργασίας ανά έτος.

Υπάρχει κανείς που ισχυρίζεται, βάσει στοιχείων, ότι θα μειωθεί η ανεργία; Όχι, δεν υπάρχει κανείς. Καταρχάς, τόσο η Τρόικα εξωτερικού όσο και η Τρόικα εσωτερικού δεν έχουν καταθέσει κανένα πρόγραμμα ή μελέτη, τόσο για το ζήτημα της ανεργίας όσο και γενικά για αυτό της ανάκαμψης. Αντιθέτως, μάλιστα, εκτιμούν (με τρόπο-μέθοδο που δεν γνωρίζω να έχει δημοσιοποιηθεί) ότι ο μέσος ρυθμός μεγέθυνσης του ελληνικού ΑΕΠ θα είναι της τάξης του 2%, κατά την περίοδο 2015-2020, και της τάξης του 1.7%, για μετά το 2020. Άρα, ομολογούν, εμμέσως πλην σαφώς, ότι ούτε στοχεύουν στην ούτε αναμένουν την συμπίεση της ανεργίας. Περαιτέρω, ούτε η Αριστερά των δηλώσεων περί ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης ούτε η Αριστερά των δηλώσεων περί επανάστασης επιχειρούν να λύσουν το ζήτημα, αλλά μόνον το μεταθέτουν: Η μεν πρώτη στην ως δια μαγείας σύσταση μίας άλλης Ευρώπης, η οποία βρίσκεται κάπου μεταξύ της «Ευρώπης των Εργαζομένων (ή Λαών)» και των «Σοσιαλιστικών Πολιτειών της Ευρώπης», η δε δεύτερη στην επόμενη μέρα της επανάστασης, η οποία και αυτή θα ξεσπάσει ως δια μαγείας ή άπαξ και γίνει πόλεμος.

2. «Πίσω» από τα Φαινόμενα

Σύμφωνα με την οικονομική επιστήμη, κάθε εθνική οικονομία δύναται να παράγει (ή να μην παράγει) ένα εμπόρευμα για τη διεθνή αγορά στη βάση των εξής παραγόντων:

(α) του μισθού,

(β) της παραγωγικότητας της εργασίας και του κεφαλαίου,

(γ) του ποσοστού κέρδους,

(δ) της συναλλαγματικής ισοτιμίας, και

(ε) των δασμών (ή άλλων, ισοδυνάμων μέσων εμπορικής πολιτικής).

Εκείνες, όμως, οι οικονομίες που συμμετέχουν σε νομισματικές ζώνες δεν μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνον τους παράγοντες (δ) και (ε), πράγμα προφανέστατο, αλλά και τον παράγοντα (γ), πράγμα λιγότερο προφανές: Διότι το ποσοστό κέρδους σχετίζεται με το επιτόκιο (και σε κατάσταση ισορροπίας ισούται με αυτό), ενώ το επιτόκιο ρυθμίζεται από την υπερεθνική Κεντρική Τράπεζα. Απομένουν, επομένως, ο μισθός και η παραγωγικότητα. Για αυτόν ακριβώς το λόγο η ελληνική οικονομία, η οποία χαρακτηρίζεται από συγκριτικά χαμηλή παραγωγικότητα, επιχειρεί να σταθεροποιεί τη θέση της μέσω χαμηλών μισθών. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, επίσης, όταν εξετάζουμε τη δομή παραγωγής της ελληνικής οικονομίας, διαπιστώνουμε μία σημαντικότατη μεταβολή, από τη στιγμή που η χώρα εντάχθηκε στη Ζώνη του Ευρώ: Συρρικνώθηκε, από τη μία πλευρά, ο τομέας παραγωγής εμπορευμάτων για τη διεθνή αγορά, ο οποίος δεν μπόρεσε να επιβιώσει ως είχε, και αναπτύχθηκε, από την άλλη πλευρά, ο τομέας παραγωγής εμπορευμάτων για την εγχώρια αγορά, ο οποίος δεν αντιμετωπίζει την πίεση του διεθνούς ανταγωνισμού. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, τέλος, οι διακηρύξεις περί «Ευρώπης των Εργαζομένων» συνιστούν φληναφήματα: Εάν υποθέσουμε ότι τα ευρωπαϊκά συνδικάτα συντονίζονται και επιβάλλουν ενιαία μισθολογική πολιτική, τότε το μόνο αποτέλεσμα θα είναι ότι οι υστερούσες σε παραγωγικότητα χώρες θα δουν κλάδους παραγωγής τους να κλείνουν ο ένας μετά τον άλλον.

Άρα, εν αντιθέσει με ό,τι ισχυρίζονται διάφοροι αριστερο-κεντρώοι, η Ζώνη του Ευρώ κάθε άλλο παρά βασίζεται σε παραλογισμούς. Έχει τη δική της συνεκτική «Άλγεβρα», η οποία συνεπάγεται δεινά για τη χώρα μας (και, γενικά, για τον «Ευρωπαϊκό Νότο»): Χαμηλούς μισθούς, επικέντρωση της παραγωγής σε ορισμένους μόνον κλάδους, μείωση του ΑΕΠ, διόγκωση του εξωτερικού και του δημοσίου χρέους, και, τελικά, ανεργία.

Μήπως, όμως, η μετανάστευση του εργατικού δυναμικού, η οποία προκαλείται από τον ενδο-ευρωπαϊκό διαφορισμό των μισθών και επιδιώκεται μέσω της ευρωπαϊκής ενοποίησης των αγορών εργασίας, θα αμβλύνει την κατάσταση; Αν και είναι ιδιαίτερα σημαντικά, δεν θα αναφερθώ στα ορατά προβλήματα που δημιουργεί για τη χώρα μας η μετανάστευση (σε αντίθεση με τις δεκαετίες του 1960-1970, αυτή αφορά, σήμερα, στο εξειδικευμένο, κυρίως, εργατικό δυναμικό), αλλά σε εκείνο το πρόβλημα που είναι αόρατο για όλους όσοι δεν γνωρίζουν την οικονομική επιστήμη: Η μετανάστευση οδηγεί σε διεθνή εξίσωση των μισθών (ανά είδος εργασίας) και, επομένως, η σταθεροποίηση μίας υστερούσας σε παραγωγικότητα εθνικής οικονομίας δεν μπορεί καν να επιχειρηθεί μέσω της συμπίεσης των μισθών. Οι μισθοί παύουν να είναι μεταβλητή που δύναται να ελεγχθεί από τις αρχές οικονομικής πολιτικής. Έτσι, η κατάσταση που περιγράφηκε προηγουμένως όχι μόνον δεν αμβλύνεται αλλά εντείνεται, στον υπερθετικό βαθμό, διότι θα επιβιώσουν μόνον οι κλάδοι με την απολύτως υψηλότερη (σε ευρωπαϊκούς όρους) παραγωγικότητα.

Είναι κακό αυτό; Για το ευρωπαϊκό κεφάλαιο στο σύνολό του είναι πάρα πολύ καλό, διότι πρόκειται για μία διαδικασία «εκκαθάρισης», μία διαδικασία επιβίωσης των ιδιαίτερα ανταγωνιστικών κλάδων, η οποία επαυξάνει το ειδικό βάρος του ευρωπαϊκού κεφαλαίου στην παγκόσμια αγορά. Κακό είναι μόνον για τις υστερούσες σε παραγωγικότητα χώρες και, ιδίως, για τις εργατικές τάξεις αυτών των χωρών.

Και παραμένει ακατανόητο πώς η – από πολλούς, ακόμα και στα «αριστερά», υποστηριζόμενη – Πολιτική-Δημοσιονομική Ενοποίηση θα αντιστρέψει αυτήν τη δυναμική: Ας κοιτάξουμε, για παράδειγμα, το χάσμα Βορρά-Νότου στην Ιταλία, τα Κεντρικά Απαλάχια και την Πολιτεία του Μισισίπι στις ΗΠΑ, τις πρώην ακμάζουσες πόλεις (Χαμπερστόουν, Πισάγκουα, Σάντα Λάουρα) περί τα ορυχεία στην Ατακάμα της Χιλής…  

3. Οι Δύο Ανάγκες

Μέσω των Μνημονίων η λέξη «δόση» έχει γίνει συστατικό στοιχείο περιγραφής της κατάστασής μας. Στο βιβλίο του Γυμνό Γεύμα, ο William S. Burroughs γράφει:

«Κατάλαβα, στα δεκαπέντε χρόνια της εξάρτησής μου, με ποιον τρόπο ακριβώς λειτουργεί ο ιός της πρέζας. Είδα την πυραμίδα της πρέζας, με το ένα επίπεδο να τρώει το αμέσως παρακάτω μέχρι πάνω την κορυφή ή τις κορυφές μια και υπάρχουν πολλές πυραμίδες της πρέζας που τρέφονται από τις σάρκες των λαών όλου του κόσμου κι όλες τους δομημένες πάνω σε βασικές αρχές του μονοπωλίου:

1. Ποτέ μη δίνεις κάτι χωρίς αντάλλαγμα.
2. Ποτέ μη δίνεις περισσότερο απ’ όσο πρέπει να δώσεις (πάντα να περιμένεις τον πελάτη στην ανάγκη και πάντα να τον κάνεις να περιμένει).
3. Πάντα παίρνε τα όλα πίσω άμα μπορείς.

Ο Έμπορας πάντα τα ξαναπαίρνει όλα. Ο τοξικομανής χρειάζεται όλο και περισσότερη πρέζα για να διατηρήσει την ανθρώπινη μορφή του…για να εξαγοράσει το Κτήνος. Η πρέζα είναι το καλούπι απ’ όπου βγήκαν τα μονοπώλια και η απόλυτη κατοχή. Η πρέζα μας δίνει τη βασική φόρμουλα του «διαβολικού» ιού: Την Άλγεβρα της Ανάγκης. Η όψη του «κακού» είναι πάντα η όψη της απόλυτης ανάγκης. Ο ναρκομανής είναι ένας άνθρωπος που έχει απόλυτη ανάγκη το ναρκωτικό του. Εάν θέλεις να τροποποιήσεις ή να καταστρέψεις ολοκληρωτικά μία πυραμίδα αριθμών που συνδέονται με γραμμική σχέση, αλλάζεις ή βγάζεις από τη μέση τον αριθμό που είναι κάτω-κάτω.».

Ποιος «αριθμός» είναι κάτω-κάτω στη δική μας περίπτωση; Η ανάλυση δείχνει ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να ανακτήσει όσο το δυνατόν περισσότερους μοχλούς οικονομικής πολιτικής, δηλαδή της δημοσιονομικής, νομισματικής, συναλλαγματικής, εισοδηματικής και εμπορικής πολιτικής. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ανάκτηση συνεπάγεται την έξοδο από τη Ζώνη του Ευρώ και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Αυτή πρέπει να είναι η Άλγεβρα της δικής μας Ανάγκης, και επί αυτής οικοδομείται η Αναλυτική Γεωμετρία μας, δηλαδή ο οργανικός σχεδιασμός-συντονισμός - κινητοποίηση του συνόλου των εργασιακών δυνάμεων του λαού από τον ίδιο τον λαό, με αρχική κατεύθυνση τη διαμόρφωση του δικού του παραγωγικού - καταναλωτικού - οικολογικού προτύπου και απώτερη  τη δημιουργία μίας διεθνούς συνεργασίας νέου τύπου. Μίας συνεργασίας με στόχο όχι τη μεγιστοποίηση των κερδών ανά μονάδα προκαταβεβλημένου κεφαλαίου αλλά της κοινωνικής ευημερίας.

Ο Αποστόλης Καψάλης

Το λόγο πήρε αμέσως μετά ο Αποστόλης Καψάλης:

Θα αποφύγω να απαριθμήσω τις απορυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας γιατί θα χρειάζονταν πολλές ώρες. Η ανατροπή που έχει υποστεί το εργατικό δίκαιο είναι χωρίς προηγούμενο για την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Θα προσπαθήσω να κάνω μια ποιοτική πολιτική ανάλυση αυτών των απορυθμίσεων και να αναζητήσω τρόπους αντίδρασης, σα μέθοδο διεξόδου από την κρίση.

Η οικονομική ύφεση και κρίση συνέτεινε στην προλεταριοποίηση της εργασίας. Και πριν είχαμε αύξηση της μισθωτής απασχόλησης. Πριν από 20-30 χρόνια είμαστε στο 50-55%, λίγο πριν την κρίση στο 67%, ενώ σήμερα σύμφωνα με εκτιμήσεις στο 85%.

Η απάντηση της άλλης πλευράς ήταν να απορυθμίσει το εργατικό δίκαιο για να μην επιτρέψει οποιαδήποτε συλλογική απάντηση του κόσμου της εργασίας στις επιθέσεις που είχαν προαναγγελθεί. Στα επίσημα κείμενά της η Ε.Ε. από το τέλος του 2005 προειδοποιούσε ότι σε περιόδους ύφεσης τα εργατικά δικαιώματα θα ήταν εμπόδιο στην ανάπτυξη και αντιστροφή της κρίσης.

Από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) στην «αυτοσύμβαση» και τις ατομικές συμβάσεις.

Αν δούμε το εργατικό δίκαιο, αυτό που γνωρίζαμε το 2009 είναι κατά 90% παρελθόν. Με απλά λόγια, περάσαμε από την αποκέντρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην αυτοσύμβαση, και σήμερα στην ατομική διαπραγμάτευση και συμφωνία. Τι θα πει αποκέντρωση συλλογικών διαπραγματεύσεων; Η προσπάθεια που έκανε το κεφάλαιο τις τελευταίες 2 δεκαετίες να μεταφέρει τη συλλογική διαπραγμάτευση εκεί όπου η εργατική πλευρά είναι κατά τεκμήριο πιο αδύναμη. Από το κλαδικό στο επιχειρησιακό, με αποτέλεσμα να έχουμε και πριν την κρίση αύξηση των επιχειρησιακών συμβάσεων στην Ελλάδα.

Ακολούθως προχώρησαν σε ακραίες αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις, όπως πχ. το δικαίωμα του εργοδότη να υπογράφει συλλογική σύμβαση με τον εαυτό του. Η «αυτοσύμβαση» όπως την ονομάζω, ακούει στο όνομα «ενώσεις προσώπων», μορφώματα μη συνδικαλιστικά που μπορεί ελεύθερα να συστήνει ο εργοδότης σε ένα λευκό χαρτί, επιβάλλοντας στα 3/5 των εργαζομένων του να βάλουν το όνομά τους κάτω από τη λίστα. Με αυτό τον τρόπο και ανεξάρτητα από το μέγεθος της επιχείρησης, μπορεί να συστήσει ένωση προσώπων, και με αυτή να κατεβάσει το μισθολογικό και μη κόστος (θεσμικά ζητήματα), εφ’ όσον έχει καταργηθεί και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης (αν πχ. υπάρχει ευνοϊκότερη ρύθμιση σε κλαδικό επίπεδο). Αν προσθέσουμε και την άρση της δυνατότητας επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων μέχρι το 2015, μπορούμε να έχουμε ελεύθερη πτώση μισθών, αρχικά μέχρι τα 751 Ευρώ (πριν την πράξη του υπουργικού συμβουλίου), και μετά θα επανακαθορίζεται «στα εκάστοτε ισχύοντα», χωρίς να χρειάζεται νέα σύμβαση κάθε φορά που η κυβέρνηση θα κατεβάζει τον κατώτατο μισθό. Έτσι βλέπουμε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενων να πέφτουν στα 586 Ευρώ (ή κατ΄ανώτατο όριο στα 808, αν έχουν τις 3 τριετίες που επιτρέπει ο νόμος.

Μετά την εξέλιξη αυτή, οι επιχειρησιακές ΣΣ 10πλασιάζονται (από 100 πριν την κρίση σε 1.000) μέχρι το 2012. Το 80% μέσω ενώσεων προσώπων, που δεν έχουν καμία συνδικαλιστική προστασία ή ιδιότητα. Και μετά πάμε στην ατομική διαπραγμάτευση.

Η μετενέργεια

Μετενέργεια είναι ο χρόνος επιβίωσης της ΣΣΕ μετά τη λήξη της. Δεν είναι μόνο ότι μειώθηκε από τους 6 μήνες στους 3, αλλά και ότι μετά τη λήξη της δεν μεταγγίζονται οι όροι της προηγούμενης σύμβασης στη νέα αυτομάτως (όπως παλιά), αλλά η διαπραγμάτευση ξεκινάει από μηδενική βάση, με το νέο κατώτατο μισθό.

Ο κατώτατος μισθός έχει αλλάξει και ως ποσοστό των εργαζόμενων που αμείβονται με αυτόν. Παλιότερα ήταν περίπου 15% της μισθωτής απασχόλησης, το πολύ 430.000 άνθρωποι, που δεν καλύπτονταν από μια καλύτερη ΣΣΕ. Τώρα η εικόνα έχει αντιστραφεί. Η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων αμείβεται προοδευτικά με τον κατώτατο μισθό. Μιλάμε λοιπόν όχι για κατώτατο μισθό αλλά για καθολικό μέσο μισθό, βίαιη φτωχοποίηση των μισθωτών που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη και ανακαθορισμό.

Γιατί η κυβέρνηση μπορεί από την 1^η Απρίλη κάθε έτους, με πράξη υπουργικού συμβουλίου, να μειώνει μόνη της χωρίς διαπραγμάτευση, το νόμιμο ελάχιστο μισθό. Άρα έχουμε 2 κατώτατους μισθούς: Αυτόν που θα συμφωνεί η ΕΓΣΣΕ και αυτόν που θα καθορίζει η κυβέρνηση. Αυτή τη στιγμή συμπτωματικά συμπίπτουν. Αλλά μπορούν να υπάρχουν και πολλαπλές εκδοχές του νόμιμου μισθού. Ήδη τα προγράμματα κατάρτισης και οι νέες φουρνιές κοινωνικής εργασίας αμείβονται με έως 490 Ευρώ για πτυχιούχους ΑΕΙ και έως 427 για τους άλλους.

Η υλοποίηση λοιπόν της ρητής μνημονιακής δέσμευσης του 2^ου μνημονίου (στη σ. 713), ότι πρέπει να συγκλίνουν οι μέσοι μισθοί με αυτούς που ισχύουν στις ανταγωνίστριες χώρες (Μπάγκλα Ντες, Πακιστάν, Βουλγαρία και Ρουμανία), βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η τελευταία Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΣΣΕ)

Αυτό που έγινε στην τελευταία ΕΣΣΕ, θα πρέπει να αξιολογηθεί πολιτικά ως επίσημη κήρυξη ταξικού πολέμου από την εργοδοσία. Αξιοποιώντας το μνημόνιο 3 και την κατάργηση της γενικής ισχύος του μισθολογικού κομματιού της ΕΣΣΕ, δίνει την ευκαιρία στους εργοδότες να αποχωρούν από τις εργοδοτικές οργανώσεις ή να μην προσέρχονται στο διάλογο, και ως εκ τούτου να μη δεσμεύονται από τον κατώτατο μισθό που συμφωνείται κάθε φορά. Όσες οργανώσεις έχουν υπογράψει δεσμεύονται από τον κατώτατο μισθό που υπέγραψαν, οι υπόλοιπες δε δεσμεύονται παρά μόνο από το νόμιμο ελάχιστο που καθορίζει η κυβέρνηση, οτιδήποτε και αν έχει υπογραφεί σαν σύμβαση. Ο ΣΕΒ δεν προσήλθε στην τελευταία συλλογική διαπραγμάτευση και δεν υπέγραψε την ΕΣΣΕ, άρα υπάρχει ένα θέμα με τις οργανώσεις που ανήκουν στον ΣΕΒ που δεν έχει υπογράψει.

Η «τελική λύση» απέναντι στην εργατική τάξη

Το μήνυμα που έδωσε ο ΣΕΒ είναι ότι δεν επιθυμεί τον κοινωνικό διάλογο, δεν αναγνωρίζει συνταγματικά κατοχυρωμένα συλλογικά δικαιώματα, ούτε την ιδιότητα του συνομιλητή στην άλλη πλευρά. Δίνει έτσι σαφές μήνυμα στην Ελλάδα - πειραματόζωο όλης της Ευρώπης, ότι θα καθορίζει όχι μόνο αμοιβές αλλά και συνθήκες εργασίας ελεύθερα, με ατομική διαπραγμάτευση. Δεν πρόκειται απλώς για απορυθμίσεις στο ατομικό εργατικό δίκαιο, πχ. τη διευκόλυνση της μερικής απασχόλησης, ή της εκ περιτροπής εργασίας, αλλά υπαναχώρηση σε καταστατικές αρχές στις οποίες ορκίζονται πίστη και αφοσίωση, μια προσπάθεια να γυρίσει η εργατική τάξη στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν τους πρώτους εργασιακούς κανόνες στα τέλη του 19^ου – αρχές του 20^ου αιώνα.

Η αντιμετώπιση

Πολύ συχνά ακούμε εκφράσεις όπως κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, δικαστικό πραξικόπημα, αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, κοινοβουλευτική χούντα κλπ. Εδώ ελλοχεύουν 2 κίνδυνοι: Να εξοικειωθεί ο κόσμος με αυτές τις έννοιες και όταν πραγματικά βγουν τα τανκς στους δρόμους να νομίσει ότι πρόκειται για άλλη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ο άλλος κίνδυνος είναι να αναστήσουμε την πεθαμένη αστική δημοκρατία και να μην έχει ο κόσμος ένα άλλο όραμα, ότι μπορεί κάποια στιγμή και όχι στη Δευτέρα παρουσία να αλλάξουμε τους συσχετισμούς και την κοινωνία, εδώ και τώρα. Υπ΄αυτή την έννοια, η επαναφορά στην προτέρα κατάσταση αποτελεί έλλειψη φαντασίας, απουσία οράματος, και έλλειψη εμπιστοσύνης στο υποκείμενο, αν όχι φόβος.

Υποστηρίζω την άποψη ότι πριν το 2009 εφαρμόστηκε ένα μοντέλο επιλεκτικής εσωτερικής υποτίμησης. Ολόκληροι κλάδοι έλεγαν ότι είναι καλό για την ανάπτυξη κάποιοι άλλοι κλάδοι να είναι εκτός νομιμότητας, ή να υπάρχουν ταχύτητες εργαζομένων. Συμβασιούχοι έργου ορισμένου χρόνου, μπλοκάκηδες, μετανάστες, stage με ή χωρίς ασφάλιση. Τώρα αυτό γενικεύεται, στο ζήτημα της ανεργίας πρέπει να υπάρξει πρακτική απάντηση και όχι «άνεργη» ανάπτυξη, με την ανεργία να μας συνοδεύει τουλάχιστον μέχρι το 2022, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΔΝΤ

Τρεις προτάσεις

• Άμεση λύση για τους 800.000 απλήρωτους εργαζόμενους (από 6 μέχρι 12-14 μήνες)
• Εγχειρήματα αυτοδιαχείρισης μονάδων παραγωγής
• Κοινωνικοποίηση μέσων παραγωγής τουλάχιστον στις εγκαταλειμμένες επιχειρήσεις.

Η συζήτηση

Ακολούθησε μια κατά γενική ομολογία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με ερωτήσεις και τοποθετήσεις από το κοινό, που έκλεισε με δευτερολογίες των ομιλητών.

Ανάμεσα στα θέματα που τέθηκαν ήταν τα εξής: